بر اساس این گزارش، در میان ۱۰ کشور بهشمول افغانستان که از نظر وضعیت زنان و عملکرد در قبال حقوق آنان در پایینترین سطوح قرار دارند، از هر پنج زن، یک نفر خشونت از سوی شریک زندگی خود را تجربه کرده است.
در این شاخص کشورهایی چون سودان جنوبی، جمهوری دموکراتیک کنگو، سوریه، آفریقای مرکزی، یمن در رتبههای بالاتر از افغانستان قرار دارند.
این شاخص که دادهها را در ۱۳ معیار برای سنجش وضعیت زنان در کشورهای جهان تحلیل میکند، نشان داده که در کشورهای فوق بهشمول افغانستان، بیش از نیمی از زنان گفتهاند که در جوامع خود احساس امنیت نمیکنند.
افزون بر آن تقریبا سه زن از هر چهار زن در فاصله نزدیک درگیریهای مسلحانه زندگی میکنند.
دادههای تازه نشان میدهد که حدود یک نفر از هر شش نفر در جهان در معرض درگیری قرار دارد.
با اینحال، عقبگرد و پسرفت در حقوق زنان با افزایش نگرانکننده درگیریها و خشونت همزمان شده است.
در سال ۲۰۲۴، بیش از ۶۷۶ میلیون زن در سراسر جهان در نزدیکی درگیری زندگی میکردند؛ این رقم افزایش چشمگیر ۷۴ درصدی نسبت به سال ۲۰۱۰ را نشان میدهد و بالاترین تعداد و نسبت زنان ثبتشده تاکنون است.
درگیریهای مسلحانه تأثیر نامتناسبی بر زنان و گروههای آسیبپذیر دارد که با افزایش خشونت و عقبگرد در حقوق زنان تشدید میشود.
نزدیکی زنان به درگیری، تأثیر منفی بر رفاه آنان دارد. کشورها از جمله افغانستان که در این شاخص بدترین عملکرد را دارند، در چندین شاخص دیگر نیز عملکرد ضعیفی نشان میدهند.
این کشورها بهشمول افغانستان، بهطور میانگین در شاخص دسترسی به عدالت پایینترین نمره را کسب کردهاند و نسبت مرگومیر مادران در آنها بهطور میانگین ۲۲۶ مرگ در هر ۱۰۰ هزار تولد زنده است که بدتر از میانگین جهانی میباشد.
افزون بر این، میزان خشونت سیاسی هدفمند علیه زنان در این کشورها به شمول افغانستان سه برابر میانگین جهانی است.
