در آستانه سومین سال تسلط طالبان بر افغانستان، عمری، یک جنگجوی این گروه گفته رهبران طالبان از او برای جنگ شان استفاده کردند اما اکنون او هیچ کاره است. والاستریت جورنال در گزارشی نوشت «امارت اسلامی طالبان» چیزی نیست که جنگجویانی مانند عمری رویای آن را داشتند.
والاستریت جورنال با اشاره به درگیریهای سیاسی میان طالبان و اوضاع بد اقتصادی افغانستان نوشته، حتی جنگجویان سابق این گروه، مثل عمری برای یافتن کار و تأمین مخارج خانوادهشان مشکل دارند.
عمری که از ولایت میدان وردک در غرب کابل به طالبان پیوسته درباره رهبری طالبان گفت: «آنها از من برای جنگیدن در جنگشان استفاده کردند. اما در پایان روز، من هیچی نیستم.»
سونه انگل راسموسن، نویسنده این گزارش گفته که در اوایل سال ۲۰۱۶ زمانی که عمری ۲۱ سال داشت و در کابل زندگی میکرد، با او آشنا شد.
عمری متولد سال ۱۹۹۵ است و پدرش در دهه ۱۹۸۰ میلادی در جنگ مجاهدین سابق با روسها جنگیده است. عمری گفته حتا پیش از آن که توانایی بلند کردن اسلحه ماشیندار را از زمین داشته باشد، میتوانست با آن شلیک کند.
او زمانی که ۹ سال داشت نیروهای امریکایی را در میدان وردک دید. در اوایل جنگ بسیاری از ساکنان ولسوالی سیدآباد میدان وردک حضور نیروهای امریکایی را با خوشبینی میدیدند و امیدوار بودند که کاری پیدا کنند.
نیروهای امریکایی در کنار جنگ، اساس یک دولت مدرن را گذاشتند و میلیاردها دالر را در حوزههای آموزش، توسعه اقتصادی و نهادهای دموکراتیک مصرف کردند.
اما با ادامه جنگ وضعیت تغییر کرد و عمری در ۱۴ سالگی بدون اینکه به پدر و مادرش چیزی بگوید، زادگاهش را به مقصد میرانشاه، در مناطق قبایلی پاکستان، جای که شبکه حقانی فعال بود، ترک کرد.
پدر عمری یک جنگجو در دوران روسها بود و اکنون او فکر میکرد که نوبتاش شده است.
طبق این گزارش، مراکز آموزش بمبگذاران انتحاری مربوط به شبکه حقانی آماده پذیرش نیروهای تازه نفس بود. یک سخنگوی طالبان مهاجمان انتحاری را «موشکهای ملا عمر» نامیده است.
اولین ماموریت عمری در سن ۱۶ سالگی انفجار یک پل در نزدیکی خانه اش در میدان وردک در مسیر کاروان نیروهای امریکایی بود.
در گزارش والاستریت جورنال آمده است که سطح تازه خشونتهای طالبان عمری را ناراحت میکرد. در سال ۲۰۱۷ یک انفجار موتر بمبگذاری شده در یک منطقه دیپلوماتیک کابل بیش از ۱۵۰ غیرنظامی را کشت. این انفجار کار اعضای شبکه حقانی بود که از میدان وردک آمده بودند.
عمری گفت: «در آن جا هیچ سرباز خارجی نبود. آنها تنها مسلمانان را کشتند.»
در آگست ۲۰۲۱ زمانی که طالبان کابل را گرفتند، عمری با گروهی از نیروهای طالبان از شمال وارد پایتخت شدند.
با تسلط دوباره طالبان بر کابل، عمری بدون نیاز به مخفی شدن، آزادانه در پایتخت گشت و گذار میکند. او خانواده بزرگ ۱۶ نفری خود را به حومه غربی کابل منتقل کرده است.
اکنون با گذشت سه سال از تسلط طالبان، واقعیتهای جدید خود را نشان دادهاند. جامعه بینالمللی تمام ۹ میلیارد ذخیره پولی افغانستان را مسدود کرده و اقتصاد این کشور فروپاشیده است.
طبق گزارش سازمان ملل، با گذشت تنها چند ماه پس از تسلط طالبان، نیمی از کل جمعیت افغانستان با گرسنگی شدید رو بهرو شدند. عمری هم بیکار بود و با رسیدن زمستان، خانوادهاش به سختی سوخت زمستانی خود را تهیه میکرد.
عمری سرانجام در وزارت دفاع طالبان کاری اداری برای خود پیدا کرد که از ساعت ۹ تا ۵ عصر کار میکند. جستجو در اینترنت کار جدید اما کاملا خستهکن برای عمری است. او میگوید جنگ وحشتناک اما در عین حال برای او خیلی سرگرم کننده بود.
اوایل امسال استخبارات طالبان او را برای ریشهکن کردن هواداران داعش در کابل استخدام کرد. عمری میگوید ترجیح میدهد با داعش در میدان جنگ بجنگد. او گفت: «زمانی که در جنگ بودیم، هیچ گزینه دیگری وجود نداشت. زندگی ساده بود.»
صندوق کودکان سازمان ملل در صفحه کاری خود در شبکه اجتماعی اکس نوشت که با همکاری اتحادیه اروپا تلاش میکند این روند را تغییر دهد.
قرار است این تغییر از طریق مشوره دادن به مادران در مورد تغذیه، تمرکز روی زمان و نحوه شیردهی انجام شود تا به گفته یونیسف نوزادان بهترین شروع را برای زندگی داشته باشند.
این آژانس در ادامه گفته که شیر مادر بعد از شش ماهگی نوزاد برای تغذیه او کافی نیست و باید مکملهای غذایی دیگر از جمله میوه، سبزیجات و غلات به برنامه تغذیه روزانه کودک اضافه شود.
یونیسف گفته که با کمک دفتر اتحادیه اروپا در افغانستان این آژانس برنامههایی را در مراکز تغذیه شهری راه انداخته که در آن مادران در زمینه آشپزی و تهیه وعدههای غذایی سالم با غذای محلی آموزش دیدهاند.
