سیدانت کیشور، کارشناس امور امنیتی درباره جنگ پاکستان و طالبان نوشت که بعید است اسلامآباد از طریق عملیات نظامی و فشار بر طالبان به اهداف خود دست یابد. به گفته او، پاکستان باید بپذیرد نفوذش بر طالبان کاهش یافته است.
در رویدادی که ناتوانی سیاسی و نظامی طالبان را به نمایش گذاشت، بزرگان قومی ولایت نورستان پس از دو ماه بسته ماندن راههای کامدیش و برگمتال و برای فرار از خطر قحطی و گرسنگی، ناگزیر شدند که به نیروهای مرزی پاکستان در منطقه چترال مراجعه کنند.
مخالفان طالبان با توجه به شرایط جاری در منطقه، بهویژه تنشهای فزاینده میان طالبان و پاکستان، باور دارند که نظم استبدادی حاکم در افغانستان در حال تغییر است.
یاسین ضیا، فرمانده جبهه آزادی افغانستان از چهرههایی سخن میگوید که به گفته او شبها از استخبارات طالبان پول میگیرند و روزها از وطندوستی حرف میزنند. در حکومت پیشین هم اصطلاح ستون پنجمیها رایج شده بود و به کسانی گفته میشد که از داخل نظام، پنهانی به سود دشمنان کار میکردند.
پس از بازگشت طالبان به قدرت، دستکم هفت حمله مرگبار علیه شیعیان در مناطق مختلف ولایت هرات از جمله شهرک جبرئیل، ولسوالیهای انجیل و گذره رخ داده است. این حملات که شامل انفجارها، تیراندازیها و ترورهای هدفمند بوده، در مجموع دهها کشته و زخمی برجا گذاشتهاست.
هرات که تا پیش از تحولات دو دهه اخیر نمادی از همزیستی مسالمتآمیز میان مذاهب اسلامی شناخته میشد، اکنون پس از قدرتگیری طالبان سرآمد خشونت هدفمند علیه یک مذهب و قوم خاص شده است.
جهادگرایی یا میلتاریسم مذهبی از پدیدههای جدی و نگرانکننده امنیتی در خاورمیانه شمرده میشود.
نورالله نوری، وزیر سرحدات، اقوام و قبایل طالبان از جمله چهرههایی است که بیش از سایر مقامهای این گروه در قبال پاکستان موضعگیریهای تند اتخاذ کرده است. او بارها هشدار داده که در صورت ادامه حملات پاکستان به خاک افغانستان، نیروهای طالبان «تا پنجاب و اسلامآباد پیشروی خواهند کرد.»
در سال ۱۳۹۸ وقتی خبرنگار بخش انرژی در رویترز بودم، شروع به تحقیق روی سوالی کردم که دههها بر بازار جهانی سایه انداخته بود: اگر تنگه هرمز بسته شود، چه خواهد شد؟
حسن عباس، نویسنده کتاب «بازگشت طالبان: افغانستان پس از خروج امریکاییها»، در مقالهای تازه نوشته است که هبتالله آخندزاده، رهبر طالبان، توانسته چهرههای کلیدی این گروه را مهار کرده و قدرت خود را بیش از پیش تحکیم بخشد.
حامیان پایان جنگ با ایران امیدوارند دونالد ترامپ، رئیسجمهور امریکا، پس از چند هفته حملات سنگین و ویرانگر به این کشور، اعلام پیروزی کند و امریکا را وارد یک جنگ طولانی دیگر مانند عراق و افغانستان نکند.
طالبان و پاکستان از روز چهارشنبه ۱۲ حمل در اورومچی چین سرگرم مذاکره هستند. هنوز جزئیات مذاکرات اعلام نشده است.
آزادی دنیس کوئیل، شهروند امریکایی، از سوی طالبان در شرایطی صورت گرفت که فشارهای سیاسی، رسانهای و دیپلماتیک ایالات متحده بهطور چشمگیری افزایش یافته بود. واشنگتن این اقدام را «گامی در مسیر درست» توصیف کرد، اما همزمان تأکید داشت که این تحول به هیچوجه به معنای پایان بحران نیست.
طالبان گروهی ایدئولوژیک است که بسیاری از رفتارهای آن، مانند حملات انتحاری، سرکوب و برخوردهای تبعیض آمیز با شهروندان، الهامگرفته از ایدئولوژی آن است.
مایکل سمپل، تحلیلگر و دیپلومات سابق اتحادیه اروپا، میگوید طالبان با حمایت از شبهنظامیان، ثبات یکی از پرجمعیتترین کشورهای مسلمان و دارای سلاح هستهای را تهدید میکند. او در مقالهای گفت که به نظر نمیرسد پاکستان صرفا با حملات هوایی بتواند اهدافش را در افغانستان محقق کند.
ظاهراً، تهدیدهای حکومت ترامپ موثر واقع شد و طالبان یک زندانی دیگر امریکایی را آزاد کرد.
فهرست سران نظام جمهوری اسلامی کوتاه شده است. محمدباقر قالیباف از چهرههایی است که از جنگ کنونی و جنگ دوازده روزه جان به سلامت برده است. ترامپ بدون نام بردن از فردی گفته که امریکا با «محترمترین فرد» در ایران در تماس است. رسانههای اسرائیلی میگویند او محمدباقر قالیباف است.
طالبان سالها جنگ چریکی و فرسایشی کرده، اما جنگیدن در مقام یک حکومت چیز دیگری است. حالا باید هم بجنگد، هم معاش بدهد، هم مرز و بازار را مدیریت کند و هم خدمات را نگه دارد. چقدر چنین شیوهای برای طالبان مقدور است و این وضعیت تا چه اندازه میتواند اداره کشور را برای طالبان دشوار کند؟
در حالیکه جنگ ایران وارد سومین هفته میشود، آخرین ارزیابیهای معتبر غربی نشان میدهند که بخش قابل توجهی از توان موشکی جمهوری اسلامی در جریان درگیریها مصرف شده، اما بخش عمدهای از توان پهپادی آن همچنان باقی مانده است.
سید محمد یونس نجفیزاده، از جنرالان ارشد حزب دموکراتیک خلق افغانستان، میگوید ترور نافرجام سلطانعلی کشتمند در سالهای پایانی حکومت داکتر نجیبالله، او را ناگزیر کرد افغانستان را ترک کند؛ تبعیدی که تا پایان عمر ادامه یافت و باعث شد او هرگز نتواند به زادگاهش بازگردد.
سلطانعلی کشتمند، صدراعظم سابق افغانستان از ویژگیهایی برخوردار بود که او را نسبت به بسیاری از معاصرانش متمایز میکرد. پیشینه مبارزاتی، تخصص در امور اقتصادی، اندیشه سیاسی و تجربه مدیریتی او بخشی از امتیازات کارنامه کشتمند است.
همزمان با جنگ گسترده و بیسابقه در شرق میانه، ایالات متحده بهطور غیرمنتظره حملات تند و کمسابقه لفظی را علیه طالبان آغاز کرده است. افغانستان تحت اداره طالبان در کنار ایران در فهرست کشورهایی قرار گرفت که از نظر واشنگتن امریکاییها را گروگان میگیرند.