بر مبنای آمار کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان، در سال ۲۰۲۵ بیش از ۲.۸ میلیون افغان به کشور بازگشتهاند. این موج بازگشت که عمدتا از کشورهای ایران و پاکستان صورت گرفته است، بر بحرانهای چندگانه افغانستان افزوده است.
به گفته برنامه توسعه سازمان ملل، بسیاری از بازگشتکنندگان با دارایی اندک و یا بدون پسانداز، بدون سرپناه و شغل برای تامین معیشت خود وارد کشور شدهاند.
برنامه توسعه سازمان ملل با همکاری حداقل ۹ سازمان دیگر از جمله سازمان بینالمللی مهاجرت، صندوق جمعیت سازمان ملل، سازمان بینالمللی کار، بخش زنان سازمان ملل، در چارچوب یک پروژه تازه شماری از بازگشتکنندگان افغان را تحت پوشش قرار داده است.
تمرکز این سازمانها بر تقویت خدمات اساسی و نظامهای بازار، ایجاد معیشتهای پایدار و حمایت از توانمندسازی زنان است. به گفته برنامه توسعه سازمان ملل، در این پروژه تاکید ویژه بر توانمندسازی زنان و دختران است؛ گروهی که در زندگی روزمره با موانع بزرگ و تبعیض گسترده مواجه است.
برقرسانی خورشیدی به سرپناه ها یکی از فعالیتهایی است که در چارچوب پروژه فوق به آسیبپذیرترین مهاجران بازگشته مانند زنان بیوه یا افراد دارای معلولیت اختصاص داده شده است.
برنامه توسعه سازمان ملل برای ۴۴۶ سرپناهی که به برق نیاز داشتند، برای هر خانه یک سیستم خورشیدی یک کیلوواتی فراهم کرده است که برق ۲۴ ساعته را تامین میکند.
سازمان ملل با اشاره به بحران بیکاری در افغانستان و بازگشت موج عظیم مهاجران افغان گفته است که این سازمان آموزشهای تخنیکی و حرفهای سه تا شش ماهه را برای بازگشتکنندگان عمدتا جوان فراهم ساخته تا بتوانند کار پیدا کنند یا کسبوکار خود را راهاندازی کنند.
در چارچوب پروژه فوق در مجموع هشت مرکز آموزشی در شرق افغانستان فعال شده است از جمله چهار مرکز در ننگرهار و چهار مرکز در لغمان است. نیمی از این مراکز به آموزش زنان در بخشهای گلدوزی و قالین بافی اختصاص یافته است.