پژوهش‌گران سازمان علمی و بین‌المللی «حفاظت از طبیعت» مستقر در امریکا، دریافته‌اند که یک‌سوم جمعیت جهان در مناطقی زندگی می‌کنند که گرمای شدید فعالیت‌های آنان را به‌شدت محدود می‌کند. این پژوهش هشدار می‌دهد که افزایش دما، انجام فعالیت‌های روزمره را در فصل تابستان دشوار خواهد ساخت.
بر اساس این پژوهش، محدودیت‌ها برای افراد سالمند بیشتر است، زیرا توانایی کمتری برای تعریق و در نتیجه تنظیم دمای بدن خود دارند. این پژوهش مطالعات فیزیولوژیکی تحمل گرما را با داده‌های هفتاد ساله جهانی و منطقه‌ای درباره جمعیت و دما ترکیب کرده است.
این پژوهش نشان می‌دهد که افراد بالاتر از ۶۵ سال اکنون سالانه حدود ۹۰۰ ساعت را که در آن گرما به‌شدت فعالیت‌های بیرونی را محدود می‌کند، تجربه می‌کنند در حالی‌که این رقم در سال ۱۹۵۰ حدود ۶۰۰ ساعت بود.
بیشترین آسیب متوجه افرادی است که در کشورها یا مناطق فقیر زندگی می‌کنند، با وجود این‌که سهم آن‌ها در فروپاشی اقلیم بسیار کمتر از مصرف‌کنندگان ثروتمند است که سبک زندگی‌شان باعث تولید بیشتر گازهای گلخانه‌ای از طریق سوزاندن گاز، نفت و زغال‌سنگ می‌شود.
در برخی مناطق استوایی و نیمه‌استوایی، گرما فعالیت بیرونی سالمندان را بین یک‌چهارم تا یک‌سوم سال محدود می‌سازد. شدیدترین چالش‌ها در جنوب‌غرب آسیا (بحرین، قطر، کویت، امارات متحده عربی، عراق، عمان)، جنوب آسیا (پاکستان، بنگلادش، هند، افغانستان) و بخش‌هایی از غرب آفریقا دیده می‌شود.
این مطالعه که توسط دانشمندان «سازمان حفاظت از طبیعت» رهبری شده و در مجله علمی و پژوهشی «سلامت؛ پژوهش‌های محیط‌زیستی» منتشر شده، فراتر از تحقیقات قبلی درباره خطرات گرمای جهانی و ظرفیت اجتماعی و فیزیولوژیکی سازگاری با گرما را بررسی کرده است.
نویسندگان می‌گویند که نتایج این پژوهش نشان‌دهنده نیاز فوری به اقدام برای کاهش منابع اصلی گرمایش جهانی از جمله نفت، گاز و زغال‌سنگ است. آن‌ها همچنین از سیاست‌گذاران خواسته‌اند منابع را به جوامع، گروه‌های سنی و مناطقی که بیشترین آسیب را دیده‌اند، اختصاص دهند.
لوک پارسونز، پژوهشگر سازمان بین‌المللی و علمی «حفاظت از طبیعت» و نویسنده اصلی این پژوهش، گفت: «صدها میلیون نفر دیگر نمی‌توانند در گرم‌ترین بخش‌های سال به‌گونه امن فعالیت‌های روزمره خود را در بیرون انجام دهند. و این افراد عمدتا در کشورهایی زندگی می‌کنند که کمترین سهم را در ایجاد این مشکل داشته‌اند.»
او گفت که در کوتاه‌مدت، سرمایه‌گذاری در سیستم‌های هشدار زودهنگام گرما، زیرساخت‌های خنک‌کننده و حفاظت از سالمندان و کارگران فضای باز در مناطق آسیب‌پذیر بسیار ضروری است. با این حال، این اقدامات محلی جایگزین نیاز اساسی برای محدود کردن گرمایش جهانی نیست.
کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، روز سه‌شنبه، ۷ دلو برای نخستین سفر رسمی راهی چین می‌شود. این نخستین سفر یک رهبر بریتانیا از سال ۲۰۱۸ به چین به شمار می‌رود.
آقای استارمر قرار است در جریان این سفر با شی جی پینگ، رئیس‌جمهور چین و لی چیانگ، نخست‌وزیر این کشور دیدار کند.
محور اصلی گفت‌وگوها توسعه همکاری‌های اقتصادی، جذب سرمایه‌گذاری و گسترش دسترسی شرکت‌های بریتانیایی به بازار چین اعلام شده است.
انتظار می‌رود پیتر کایل، وزیر تجارت بریتانیا و ده‌ها مدیر ارشد شرکت‌های بزرگ نیز او را همراهی کنند.
بریتانیا در پی جذب فناوری و سرمایه‌گذاری چین و همچنین دسترسی بیشتر به دومین اقتصاد بزرگ جهان برای خدمات مالی، صنعت موتر سازی و صادرات ویسکی اسکاتلندی است.
دولت بریتانیا این سفر را مبتنی بر «عمل‌گرایی واقع‌بینانه» توصیف کرده و تأکید دارد که در کنار حفظ گفت‌وگوی دیپلوماتیک با چین، همچنان نسبت به مسائل امنیتی و مداخلات خارجی حساس خواهد بود.
سفر استارمر در حالی انجام می‌شود که روابط لندن و واشنگتن در پی سیاست‌های تجاری و مواضع جنجالی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، با تنش‌هایی همراه شده و برخی متحدان سنتی امریکا در حال بازنگری در رویکرد خود نسبت به چین هستند.
سفر استارمر به چین در حالی انجام می‌شود که نشانه‌هایی از ترک برداشتن تلاش او برای حفظ رابطه‌ای گرم با دونالد ترامپ دیده می‌شود. این تلاش پیش‌تر با توافقی تجاری همراه شد و تعرفه‌های امریکا بر صنایع کلیدی موترسازی و هوافضای بریتانیا را کاهش داد.
بریتانیا امیدوار است این سفر به تقویت اقتصاد این کشور کمک کند، اما در عین حال با خطر خشم منتقدان سرسخت چین در داخل کشور و همچنین دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا روبه‌روست.
اقتصاد بریتانیا به عنوان ششمین اقتصاد بزرگ جهان و همچنین محبوبیت آقای استارمر، هر دو به تقویت نیاز دارند.
دولت او در تحقق وعده‌های رشد اقتصادی و کاهش بحران هزینه‌های زندگی برای میلیون‌ها خانوار با مشکل مواجه بوده است.
حزب کارگر در نظرسنجی‌ها از حزب راست افراطی «ریفورم یوکی» عقب افتاده و برخی نمایندگان نگران حزب به‌طور علنی درباره جایگزینی استارمر با چهره‌ای کاریزماتیک‌تر، مانند اندی برنام، شهردار منچستر را مطرح کرده‌اند.
تحلیلگران این سفر را نشانه تلاش بریتانیا برای ایجاد توازن میان روابط با امریکا و چین و دستیابی به فضای مانور مستقل‌تر در سیاست خارجی ارزیابی می‌کنند.
ناظران بر این باورند که این سفر در کنار سفر نخست‌وزیر کانادا و صدراعظم آلمان، نشان می‌دهد اروپا و متحدان امریکا دارند رویکرد همکاری کنترول‌شده با چین را در پیش بگیرند.
