وزیر تحصیلات طالبان در دیدار با کاردار سفارت بریتانیا خواهان همکاری جهان در بخش آموزش شد

افغانستان تنها کشوری در جهان است که دختران و زنان آن به حق آموزش و کار دسترسی ندارند. بر اساس آمار صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل (یونیسف) بیش از ۳.۷ میلیون کودک در افغانستان از تحصیل باز مانده‌اند که حدود ۶۰ درصد آنان دختر هستند.

طالبان پس از ورود به کابل در ۲۴ اسد ۱۴۰۰ مانع بازگشایی مکاتب به روی دانش‌آموزان دختر دوره‌های متوسط و لیسه شدند و اکنون بیش از ۶۵۰ روز است که دروازه‌های این مکاتب بسته مانده است.

به‌رغم اعتراضات گسترده داخلی و خارجی در برابر ممنوعیت آموزش دختران در افغانستان، طالبان به خواست‌ها درباره بازگشایی مکاتب و دانشگاه‌ها در این کشور پاسخ مثبت نداده است.

در توییت روز سه‌شنبه ( ششم سرطان) دفتر جنوب آسیای این سازمان حقوق بشری آمده است که براساس قوانین بین‌المللی حقوق بشر، بازداشت خودسرانه ویسا نقض آزادی بیان و تجمع مسالمت‌آمیز است.

این سازمان تاکید کرده که طالبان مطیع‌الله ویسا را باید به صورت فوری و بدون قید و شرط آزاد کند.

آقای ویسا و برادرش در ده سال گذشته برای باز شدن مکاتب دختران در جنوب افغانستان تلاش‌کرده‌اند. پس از حاکمیت طالبان و بسته شدن مکاتب دخترانه در سراسر افغانستان، او فعالیت خود را گسترش داد و برای باز شدن مکاتب دخترانه در تمام کشور تلاش کرد.

ویسا در واکنش به دستور طالبان برای ممنوعیت آموزش دختران، از کارزار بازگشت دختران به مکاتب حمایت کرد. او در حساب توییتر خود ویدیوی دخترانی را پخش کرد که خواستار رفع ممنوعیت تحصیل شده بودند.

ماموران اداره استخبارات طالبان روز دوشنبه (۷ حمل) مطیع‌الله ویسا را در ناحیه پنجم شهر کابل در راه بازگشت به خانه‌اش بازداشت کردند.

در اوایل ماه می، عفو بین‌الملل از مقامات طالبان خواست که مطیع‌الله ویسا و برخی دیگر از فعالان حقوق بشر را آزاد کند.

طالبان اما تاکنون هیچ پاسخ واضحی به این درخواست‌ها نداده است.

از زمان تسلط طالبان بر افغانستان، این گروه به بهانه‌های مختلف دست به بازداشت و خشونت علیه فعالان مدنی، استادان دانشگاه و خبرنگاران زده است.

رسول پارسی استاد دانشگاه، حسیب احراری شاعر و نویسنده، مرتضی بهبودی خبرنگار افغان-فرانسوی و ده‌ها فعال دیگر در وضعیتی نامعلوم در بازداشت طالبان به سر می‌برند.

علی‌رغم اصرار سازمان‌های بین‌المللی مبنی بر آزادی این فعالان، گروه طالبان بدون توضیحی، آنان را همچنان در زندان نگهداشته است.

نهادهای حقوق بشری در گزارش‌های متعددی بارها تاکید کرده‌اند که این گروه با بازداشت‌های خودسرانه، خشونت و تهدید تلاش کرده تا فعالان مدنی و حقوق بشری را سرکوب کند.

این سازمان کشورهای جهان را از لحاظ تامین حقوق کودکان براساس پنج شاخص حقوق زندگی، سلامتی، آموزش، حمایت و داشتن محیط سالم بررسی می‌کند.

در این رده‌بندی نمره کلی افغانستان در این پنج شاخص ۲۰۲ از ۹۹۱ است، در حالی که سودان جنوبی ۲۰۱ و چاد ۱۹۷ نمره گرفته‌اند.

سویدن «بهترین» کشور جهان از نظر تامین حقوق کودکان شناخته شده و ۹۱۳ نمره گرفته است. پس از آن، کشورهای فنلند و ایسلند به ترتیب در رده‌های دوم و سوم قرار گرفته‌اند.

بنیاد حقوق کودکان، افغانستان را تنها کشور در جهان دانسته که در آن حق آموزش دختران در سطوح متوسطه و بالاتر به صورت کامل ممنوع شده است.

از نظر این بنیاد، در حالی که حق آموزش کودکان حیاتی است، دختران نوجوان و جوان در افغانستان از این حق محروم هستند.

این سازمان با اشاره به شماری از کنوانسیون‌های بین‌المللی حقوق کودکان، نوشته که طالبان این کنوانسیون‌ها را نقض کرده است.

گزارش این سازمان افزوده که محرومیت دختران از آموزش «پیامدهای عظیمی» بر وخامت اوضاع اجتماعی و اقتصادی افغانستان خواهد گذاشت.

نویسندگان گزارش افزوده‌اند که در حال حاضر هم نشانه‌های نیرومندی وجود دارد که ممنوعیت آموزش دختران زمینه‌ساز افزایش نرخ ازدواج زیرسن کودکان و کودکان کار شده است.

طالبان از ماه اسد ۱۴۰۰ که قدرت را به دست گرفت، آموزش دختران را در همه سطوح بالاتر از ابتدائیه ممنوع و حتی از آموزش خصوصی آنها هم جلوگیری کرد.

این گروه علی‌رغم اعتراضات گسترده داخلی و انتقادهای بین‌المللی، تاکید کرده که از آموزش دختران در چهارچوب شریعت مورد نظر خود حمایت می‌کنند.

رهبران این گروه حقوق دختران را به آموزش در دوره ابتدایی محدود کرده‌اند.

اعضای این گروه از فعالان زن معترض در افغانستان روز چهارشنبه (۳۱ جوزا) بیانیه خود را به دنبال پنجاه‌وسومین اجلاس سازمان ملل که اخیرا در جنیوا برگزار شد، منتشر کرده است.

این بیانیه افزوده که زنان افغانستان با توجه به نقض آشکار حقوق‌شان در افغانستان تحت کنترول طالبان، انتظار داشتند که در نشست جنیوا تصمیم‌‌های جدی علیه اقدام‌های «زن‌سیزانه» طالبان گرفته شود.

نویسندگان بیانیه انتقاد کرده‌اند که سخنان شماری از مقام‌های ملل متحد از جمله مدینه محبی و ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر این سازمان در افغانستان خلاف انتظار آنها بود.

بیاینه افزوده که شورای حقوق بشر سازمان ملل در حالی از تعامل با گروه طالبان سخن گفته که این گروه بیش از پنجاه فرمان «قرون وسطایی» علیه زنان صادر کرده است.‌

جنبش شنبه‌های ارغوانی در بیانیه خود همچنین از جامعه جهانی خواسته است که به جای «توجیه و تحکیم قدرت طالبان»، از نیروهای «دموکرات» برای ایجاد حکومت غیرمتمرکز و مبتنی بر آرای شهروندان حمایت کند.

در همین حال، شورای ملی مقاومت برای نجات افغانستان نیز در بیانیه‌ای از شورای امنیت ملی سازمان ملل درخواست کرده که زمینه را برای انتقال به حکومت مردم‌سالار فراهم کند.

اخیرا سازمان ملل کنفرانس دو روزه‌ای در مورد افغانستان برگزار کرد که شرکت‌کنندگان از طالبان خواستند از سیاست محدودسازی زنان بپرهیزد و حکومتی فراگیر ایجاد کند.

براساس اعلامیه این وزارت، کانوشکا ناگواکا از ندامحمد ندیم خواست که اطلاعات خود را در مورد آموزش دختران با او در میان بگذارد.

اعلامیه افزوده که آقای ندیم اطلاعات خود را با او در این مورد در میان گذشت، ولی در اعلامیه هیچ توضیحی نداده شده که این مقام طالبان چه چیزی به این دیپلومات ارشد جاپانی گفته است.

جاپان یکی از بزرگ‌ترین حامیان مالی پروژه‌های عمرانی و خیریه، از جمله آموزش در افغانستان است.

طالبان حدود دو سال پیش آموزش دختران را ممنوع کرد و در این مدت دختران اجازه نداشته‌اند که در مقاطع بالاتر از صنف ششم آموزش ببینند. آنها حتی از رفتن دختران به آموزشگاه‌های خصوصی هم جلوگیری کردند.

این اقدام طالبان اعتراضات گسترده‌ای را در داخل و خارج افغانستان برانگیخته و بر روابط این گروه با جامعه بین‌المللی تاثیر گذاشته است، اما رهبران این گروه همچنان بر موضع خود پافشاری می‌کنند.

فعالان حقوق بشر این اقدام طالبان را «آپارتاید جنسیتی» خوانده‌اند، اما جامعه بین‌المللی تا اکنون تنها به صدور اعلامیه‌هایی برای محکوم کردن این اقدام طالبان بسنده کرده و اقدام عملی نکرده است.