وزارت فرهنگ طالبان به رسانه‌ها: پنج وقت اذان پخش کنید

برپایه بیانیه وزارت داخله طالبان، حقانی گفته با عضویت حکومت این گروه در نهادهای بین‌المللی «افغان‌ها نمایندگی واقعی» خود را به‌دست می‌آورند.

حکومت طالبان را هیچ کشوری به رسمیت نمی‌شناسد و این گروه در نشست‌های سازمان‌های بین‌المللی از جمله ملل متحد نیز دعوت نشده است.

در بخشی از این بیانیه‌ که امروز (چهارشنبه، ۲۷ جدی) منتشر شده، به نقل از وزیر داخله طالبان آمده: «افغانستان پس از دهه‌ها بی‌ثباتی به‌سرعت به سوی ثبات سیاسی و اقتصادی گام برمی دارد.»

براساس بیانیه، رافایلا یودیچه در این دیدار در مورد نشست آتی کشورهای دخیل در مساله افغانستان در دوحه نیز صبحت کرده که گفته می‌شود قرار است در ماه آینده برگزار شود.

او در نشست گشایش 'مجمع حفاظت از کتاب‌ها' گفت کتاب‌هایی که موجب «انحراف فکری و فاسد شدن مردم» می‌شود، از کتاب‌فروشی‌ها حذف شده است. او افزود به کتاب‌فروشان دستور داده شده تا کتاب‌هایی را که «برای ازبین بردن وحدت مردم، انحراف از اعتقادات مذهبی و تخریب ذهنیت‌ها» نوشته شده، حذف کنند.

او در دفاع از این اقدام گفت که این وزارت درصدد اعمال سانسور و ممنوعیت کتاب نیست، اما از انتشار کتاب‌هایی که «مشکلات زبانی، فرهنگی و مذهبی» در بین مردم ایجاد می‌کند، جلوگیری می‌کند.

منابع مطلع روز دوشنبه، ۲۵ جدی گفتند طالبان فشارهای خود را برای کنترول بازار نشر و فروش کتاب افزایش بخشیده است. اخیرا افراد این گروه با فهرستی از «کتاب‌های ممنوعه» به ذخیره‌گاه برخی از کتابفروشی‌ها رفته و آثار شماری از نویسندگان افغانستان را مصادره کرده است.

مجیب‌الرحمن رحیمی، پژوهشگر افغان می‌گوید آثار او جزو کتاب‌هایی است که طالبان در هفته گذشته «با هجوم به انتشارات و کتابفروشی‌های کابل مصادره و با خود بردند».

کتاب‌های این نویسنده درباره موضوعاتی چون نقد نظام سیاسی و قومی افغانستان، هویت ملی، اصلاحگری مذهبی است.

طالبان کمیسیون ارزیابی کتاب را ایجاد کرده که این کمیسیون انتشار صدها کتاب را متوقف کرده است. این کمیسیون قبلاً خرید و فروش و تجدید چاپ بیش از ۱۰۰ جلد کتاب را ممنوع و از کتابخانه‌ها حذف کرده بود.

با بازگشت به قدرت، طالبان نه تنها مالیات موسسات انتشاراتی در افغانستان را افزایش داد، بلکه محصول گمرکی بر واردات کتاب را نیز بالا برده است.

همچنان، خانواده های ۱۱۶ کودک دیگر نیز منتظر خریدار اند.

بر اساس یافته‌های این روزنامه که روز دوشنبه، ۲۵ جدی نشر شد، کودک‌عروس‌ها عموماً بین ۸ تا ۱۰ سال سن داشته و حداقل در بدل ۲ هزار دالر مجبور به ازدواج شده‌اند.

به گفته این روزنامه، بسیاری از این خانواده‌ها امیدوار بودند که دختران شان در صورت یافتن فرصت آموزش، وظیفه مناسبی پیدا کنند و به درآمد خانواده‌ خود کمک کنند، اما طالبان آموزش دختران بالاتر از صنف ششم را ممنوع کرده است.

خانواده های مذکور به این روزنامه گفتند که اکنون گزینه‌های کاری برای زنان اندک است و برای تامین نیازهای ابتدایی خانواده مجبور به ازدواج دختران خردسال خود شده‌اند. اغلب کودکان پس از ازدواج در معرض خشونت های کلامی، فیزیکی و جنسی قرار گرفته می‌گیرند.

صندوق کودکان سازمان ملل در ماه حمل اعلام کرد که بیش از ۲۹۰ میلیون کودک‌ درافغانستان و دیگر کشورهای جنوب آسیا مجبور به ازدواج شده‌اند. به گفته این سازمان، علت‌های عمده ازدواج کودکان دختر، مشکلات اقتصادی خانواده‌ها و بسته شدن مکاتب است.

در همین حال، سازمان محافظت از کودکان نیز در گزارشی گفت که یک سوم خانواده‌ها از زمان تسلط طالبان درآمد خود را از دست داده‌اند. نیمی از این خانواده‌ها نیز مجبور شده‌اند تا فرزندان خود را وادار به کار اجباری کنند و برخی از آنان نیز دست به فرزندفروشی بزنند.

در گزارش روزنامه واشنگتن پست به پیامدهای جسمی و روانی ازدواج های زیر سن نیز اشاره شده است، از جمله افزایش افسردگی و تمایل به خودکشی. همچنین، دختران زیر ۱۵ سال پنج برابر بیشتر از زنان در هنگام زایمان جان خود را از دست می‌دهند و نوزادان آنها اغلب نارس به دنیا می‌آیند.

نهاد حقوق بشری رواداری در گزارشی گفت که در دو سال گذشته حتی یک مورد از عاملان ازدواج اجباری کودکان در محاکم طالبان مجازات نشده‌اند.

این مقام ایرانی این اظهارات را روز سه‌شنبه در برنامه 'شب هرات' ابراز کرد که از سوی انستیتوت مطالعات استراتیژیک افغانستان با حضور برخی مقامات ایرانی در تهران برگزار شده است.

انستیتوت مطالعات در شبکه اکس نوشت که هدف از این برنامه معرفی و برجسته‌سازی اهمیت شهر هرات به عنوان 'یکی از شهرهای مهم خراسان در زمینه‌های فرهنگ، هنر و تاریخ' بوده است.

آقای رجایی توضیحی بیشتر درباره اشاره‌اش به افتادن افغانستان به دست شهروندانش نداد اما درباره زبان فارسی در افغانستان گفت: «غاصبان افغانستان الان شدیداً در جهت نفی فارسی اند. فارسی قدرت دارد، اگر فارسی قدرت نمی‌داشت آنها هراس نداشتند.»

هرچند آقای رجایی به طور صریح از گروهی نام نبرده است، اما طالبان در دو سال اخیر برخی واژگان اداری و تجاری فارسی را از تابلو‌های نهادهای دولتی و مراکز علمی حذف و اصطلاحات پشتو را جایگزین کرده است.

لیلا روایتی از زندگی یک زن افغان۶۴ ساله ترنس‌جندر است که تلاش می‌کند در جامعه افغانستان خود را مثل یک زن هویت‌یابی کند اما جامعه سنتی این تعریف او را به رسمیت نمی‌شناسد.

این فیلم مستند روایت‌کننده رنج‌ها و آزارهایی است که قهرمان داستان برای هویت‌یابی جنسی‌اش در دنیای متخاصم اطرافش محکوم به تحمل آن است اما با همه این اوصاف تسلیم نمی‌شود.

کارگردان درباره انگیزه ساختن این فیلم به افغانستان اینترنشنال گفت پریشانی که در وجود و روح لیلا می‌دید باعث شد تا تصمیم بگیرد نه فقط دردهای جسمی این زن ترنس بلکه رنج‌های روحی او را به تصویر بکشد.

خانم حیدری گفت: « با ساختن این فیلم خواستم در روایت آنچه که بر زنان و اقلیت‌های جنسیتی در افغانستان می‌گذرد سهم کوچکی بگیرم.»

فریبا حیدری پیش از این نیز برنده جوایز سینمایی دیگری چون تمپو، بزرگترین جشنواره مستند سویدن شده است.

جشنواره سینمایی سویدن، یکی از معتبرترین جشنواره‌های سینمایی جهان است که هر ساله در شهر استکهلم برگزار می‌شود.

این جشنواره به آثاری که به موضوعات اجتماعی و سیاسی می‌پردازند، توجه ویژه‌ای دارد.