او در مصاحبه با نیویارکر گفت طالبان افغان اکنون همان رفتاری را با پاکستان دارد که اسلامآباد سالها با ایالات متحده داشت.
این پژوهشگر سیاسی افزود: «مشکل اساسی این است که طالبان پاکستانی که حملات علیه پاکستان انجام میدهد و طالبان افغان که پاکستان از آن حمایت میکرد، عمدتاً دو روی یک سکه هستند. آنها ایدئولوژی یکسانی دارند.»
عقیل شاه گفت آنها ساختار و رهبری متفاوتی دارند، «اما تیتیپی حالا محکم در افغانستان مستقر شده و طالبان افغانستان همان کاری را با پاکستان میکند که پاکستان با امریکاییها میکرد؛ به تیتیپی پناهگاه میدهد.»
این کارشناس پاکستانی افزود پس از خروج امریکا از افغانستان، پاکستان به بزرگترین هوادار جهانی طالبان تبدیل شد و در مجامع بینالمللی تبلیغ میکرد که «شما باید این رژیم را بپذیرید. فراگیر خواهد بود...» اما حالا، به گفته این نویسنده، رویکرد دوگانه پاکستان درباره طالبان یعنی دانستن طالبان پاکستانی به عنوان «بد» و طالبان افغان به عنوان «خوب» برای نخستین بار کاملاً فروپاشیده است.
او ابراز داشت که حالا آنها طالبان افغانستان را یک رژیم تروریستی میدانند و حتی از تغییر رژیم در افغانستان سخن میگویند.
عقیل شاه توضیح داد که تیتیپی از پناهگاه امن در افغانستان برای انجام حملات گسترده علیه پاکستان استفاده میکند؛ حملاتی که نه تنها در مناطق شمالی (خیبرپختونخوا و بلوچستان) بلکه در شهرهای بزرگ مانند اسلامآباد نیز رخ میدهد.
او این وضعیت را «کابوسی» برای امنیت ملی پاکستان توصیف کرد و تاکید کرد که ریشه آن در سیاستهای خود پاکستان است.
او افزود: «سیاست قبلی پاکستان که «عمق استراتژیک» نامیده میشد، این بود که داشتن افغانستان با دولتی اسلامگرای دوست در حیاط خلوت پاکستان، نفوذ هند را کاهش میدهد، اما این سیاست به شدت وارونه شده و ضربه خورده است.»
این استاد علوم سیاسی با اشاره به گذشته گفت که پاکستان همیشه طالبان پاکستانی را مسئول حملات مرگبار در کشور میدانست، اما طالبان افغان را «خوب» تلقی میکرد؛ رویکردی که امریکاییها را به شدت عصبانی میکرد.
او اضافه کرد: «حالا باورنکردنی است که آنها چرخش کردهاند و پذیرفتهاند که دو شاخه طالبان با هم متحد هستند.»
به گفته این استاد دانشگاه، طالبان افغانستان «هیچ تمایلی برای رها کردن متحدان استراتژیک خود ندارد» و به پاکستان پاسخ میدهد: «این مشکل خودت است. ما میتوانیم مذاکرات را تسهیل کنیم، اما تیتیپی اینجا نیست. ما آنها را پناه نمیدهیم.»
او تاکید کرد که این دقیقاً همان پاسخی است که پاکستان قبلاً به امریکاییها میداد.
عقیل شاه در پایان این بخش از مصاحبه اشاره کرد که این چرخش پاکستان نسبت به طالبان افغانستان، نتیجه یک ارزیابی استراتژیک عمیق داخلی نبوده، بلکه بیشتر واکنشی به سیاستهای ناکام قبلی است.
