داکتران در خوست: مشکلات صحی رو به افزایش است، از پس درمان هزاران بیمار برنمی‌آییم

والی پنجاب ابراز امیدواری کرده است که در نشست شورای وزیران خارجه سازمان همکاری‌های اسلامی در پاکستان، کشورهای اسلامی بتوانند به موضع مشترکی در مورد افغانستان دست یابند.

پیش از این جبهه مقاومت ملی افغانستان از شورای وزیران خارجه سازمان همکاری‌های اسلامی خواسته بود نشست ویژه‌اش در مورد افغانستان را در جایی غیر از پاکستان برگزار کند. این جبهه تأکید کرده بود که این نشست به هیچ وجه نباید بستر به رسمیت شناختن دولت طالبان را فراهم کند.

در این دیدار زک گلداسمیت، وزیر بریتانیا از تدابیر لازم برای حفاظت از امکانات اولیه و حقوق بشر در افغانستان اطمینان داده است. او گفته است که حفاظت از مردم افغانستان مسئولیت همه است و در این راستا دولت بریتانیا قطعا نقش خود را ایفا خواهد کرد.

در تازه‌ترین اعلامیه این سازمان از طالبان خواسته شده تا وزارت زنان را احیا کرده و خانه‌های امن اجازه فعالیت را بدهد.
در این اعلامیه آمده است: «طالبان باید اطمینان دهند که تمام کارکنان خدماتی خانه‌های امن می‌توانند بدون ترس از انتقام جویی، آزادانه کار کنند.»

عفو بین‌الملل می‌گوید وکلای مدافع، قضات، مقامات دولتی و سایر افرادی که در ارائه خدمات به خانه‌های امن نقش داشتند نیز در معرض خطر خشونت و مرگ قرار دارند.

اگنس کالامار، رییس عفو بین ‎الملل می‌گوید که رهایی بدون تفکیک زندانیان از سوی طالبان، خطرات جدی را متوجه جان نجات‌یافتگان خشونت‌های خانوادگی ساخته است.
این سازمان از جامعه بین‌المللی می‌خواهد که بودجه فوری و درازمدت برای بازگشایی خانه‌های امن فراهم کند.

این محموله‌ها بخشی از بسته کمکی یکهزار تنی چین به افغانستان است. قرار است باقی مانده این کمک‌ها نیز در روزهای آینده از طریق بندر حیرتان وارد افغانستان شود.

پس از روی کار آمدن طالبان، چین نقش فعالی در ارسال کمک‌های بشردوستانه در افغانستان ایفا کرده است. هرچند، پکن در تعامل با طالبان و تماس با مقام‌های این رژیم پیشتاز بوده و وزیر خارجه چین با وزیر خارجه طالبان حدود دو ماه پیش در قطر ملاقات کردند.

افغانستان تحت کنترل طالبان نیز کوشش کرده با افزایش صادرات میوه خشک از جمله جلغوزه به چین درآمد خود را افزایش دهد.

مسدود شدن دارایی‌های افغانستان حکومت طالبان را با مشکلات مالی شدیدی رو برو کرده است.

سیگار با استناد به یک گزارش سازمان ملل می‌گوید حکومت سرپرست طالبان برای کسانی که به فراگیر بودن حکومت امیدوارند یا از آن حمایت می‌کنند، مایه سرخوردگی است.

طبق این گزارش هیچ عضوی خارج از حلقه طالبان، چهره‌های حکومت پیشین یا رهبران گروه‌های اقلیت در کابینه طالبان حضور ندارند.

به اساس گزارش سیگار بیشتر اعضای کابینه طالبان عضو رهبری این گروه در دور اول حاکمیت آنها در سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ بوده‌اند.

سیگار یادآوری می‌کند که محمد حسن آخند، رییس‌الوزرای طالبان، دو معاون او و وزیر خارجه این گروه در فهرست تحریم سازمان قرار دارند.

سیگار در گزارش خود اسامی و سابقه وزرای کابینه طالبان را نیز منتشر کرده است.

این در حالی‌ است که جامعه جهانی و سازمان‌های بین‌المللی شناسایی رژیم طالبان را مشروط به تشکیل حکومت همه شمول، رعایت حقوق بشر، بازگشت زنان به کار و حق آموزش برای زنان و دختران افغان کرده‌اند.

پس از به‌قدرت رسیدن طالبان، به دلیل مسدود شدن دارایی‌های افغانستان، این کشور در آستانه فروپاشی اقتصادی قرار گرفته و نظام مالی و بانکی آن تقریبا زمین‌گیر شده است.

سازمان‌های کمک‌رسان هشدار می‌دهند اگر برای نجات مردم افغانستان کاری نشود، جهان باید منتظر بدترین فاجعه انسانی در این کشور باشد.

با این‌همه، طالبان اصرار دارند که حکومت آن‌ها همه شمول است و تمام شرایط جامعه جهانی را برای شناسایی و تعامل با جهان را تکمیل کرده‌اند

این فعالان می‌گویند زنان نیمی از پیکر جامعه را تشکیل می‌دهند و محدود کردن آن‌ها، مانع رشد و پیشرفت نیمی از جامعه می‌شود.

بسته ماندن مکتب‌ها و دانشگاه‌ها به روی دختران و گرفتن حق کار از زنان، نمونه‌های بارز محدودیت‌های اعمال شده از سوی طالبان است که در اعتراض این زنان به آن‌ها اشاره شده است.

در بیانیه منتشر شده از سوی اعضای جنبش عدالت‌خواه زنان آمده است: "تشکل کابینه طالبان نشان داد که زنان، اقوام مختلف و نیروی جوان و تحصیل‌کرده افغانستان کاملاً و صریحاً از بدنه دولت حذف شده‌اند."

آنان می‌گویند چنین کابینه‌ای "نه کارآمد است و نه مورد قبول مردم افغانستان."

هفته پیش فرمان شش ماده‌ای منسوب به ملا هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان منتشر شد که در آن بیشتر بر حقوق زنان در چارچوب ازدواج و خانواده تاکید شده بود، بدون اینکه به حق کار و آموزش زنان و همچنین موضوع خشونت علیه زنان اشاره‌ای شده باشد.

فعالان زن می‌گویند: فرمان امیرالمومنین طالبان در مورد حقوق زنان، که همه هستی و حق زنان را فقط در چارچوب ازدواج و نکاح خلاصه کرده، نشان می‌دهد که آنچه طالبان در مورد زنان افغانستان می‌اندیشند از ساحه خانه و خانه‌داری فراتر نمی‌رود.

100%