طالبان یک خبرنگار را بازداشت و لت‌و‌کوب کردند

غرب کابل عمدتا شیعه نشین است. این منطقه همواره مورد خشونت گروه‌های افراطی قرار گرفته و تعداد بی شماری در سال‌های گذشته کشته و زخمی شدند.

پس از تسلط طالبان بر افغانستان، داعش به مساجد شیعیان در نقاط مختلف افغانستان حمله کرد و ده‌ها نفر کشته و زخمی شدند.

داعش پیش از این گفته بود شیعیان در امان نخواهند بود.

پس از تسلط طالبان بر افغانستان، شماری از ساکنان این ولایت مجبور به کوچ اجباری شدند. با آنکه شماری از سیاست‌مداران و باشندگان این ولایت این موضوع را تایید کردند اما مقامات طالبان کوچ اجباری را ناشی از اختلافات محلی عنوان کردند.

در حال حاضر، گزارش‌ها حاکیست که کمک‌های بشردوستانه سازمان‌های بین‌المللی در ولایت‌های مرکزی شامل دایکندی و بامیان و برخی ولایت‌های دیگر غارت و این کمک‌ها به مردم نیازمند نمی‌رسد.

والی طالبان در دایکندی می‌گوید نمی‌خواهد از این افراد انتقاد کند، بلکه به گفته او «هرکسی در هر اداره‌ای کاری می‌کند مربوط خودش است.»

کارشناسان می‌گویند این صحبت‌های ذبیح‌الله مجاهد دقیقا موضع تحریک طالبان پاکستان است.

تحریک طالبان پاکستان چند روز قبل با انتشار ویدئویی از بیعت با طالبان افغانستان خبر داد. نور ولی محسود، فرمانده این گروه اعلام کرد بخشی از «امارت اسلامی افغانستان» هستند.

تحریک طالبان پاکستان از سوی کشورهای پاکستان، آمریکا، کانادا و بریتانیا یک گروه تروریستی شناخته می‌شود. این گروه به تازگی با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد به رغم آزاد شدن تعدادی از جنگجویانش از زندان‌های پاکستان حاضر به آتش بس با اسلام آباد نیست.

سعید خوستی، سخنگوی وزارت داخله طالبان در رشته توییتی نوشت که عبدالغفار هوتک از سوی پسران کجیرخان کشته شده است. خوستی گفت که پس از این درگیری، فرزندان عبدالغفار دو تن از فرزندان کجیرخان را کشتند و شش تن دیگر شامل چهار مرد و دو زن در این درگیری زخمی شدند.

اخیرا شماری از کشورها و نهادهای بین‌المللی نسبت به ترور و مفقود شدن نظامیان پیشین، فعالان رسانه‌ای و مدافعان حقوق بشر اظهار نگرانی کردند و از طالبان خواستند جلو این مساله را بگیرد.

سخنگوی وزارت داخله طالبان با انکه ترور نظامیان پیشین را در شماری از ولایت‌ها تایید می‌کند اما می‌گوید طالبان با اعلام عفو عمومی کسی را نکشته است بلکه این افراد در نتیجه خصومت‌های شخصی کشته شده‌ و عاملان آن نیز بازداشت شده‌اند. سعید خوستی گزارش‌های ترور نظامیان پیشین توسط طالبان را تبلیغات پنداشته است.

سخنگوی وزارت داخله طالبان تاکید کرد که کشته شدن عبدالغفار هوتک توسط نهادهای عدلی و امنیتی بررسی می‌شود.

نیویورکر می‌گوید خلیلزاد در پاسخ گفته بود چنین کاری امکان ندارد چرا که رهبران طالبان توسط امریکا تحریم شده‌اند.

این مجله امریکایی نوشته است که رییس‌جمهور پیشین امریکا در یک اقامتگاه تفریحی خود در حضور مایک پنس، معاون وقت ریاست‌جمهوری و جان بالتن، مشاور پیشین امنیت ملی از خلیلزاد پرسید که آیا او می‌‌تواند چیزی بابت همکاری طالبان در روند صلح به آن‌ها بدهد.

وقتی خلیلزاد می‌پرسد منظور ترامپ چیست، او می‌گوید مثلاً پول.

به نوشته نیویورکر، فرستاده امریکا برای صلح افغانستان می‌گوید: نه، آن‌ها (رهبران طالبان) در فهرست تروریستی‌ اند و ما نمی‌توانیم به آن‌ها پول بدهیم.

وزارت خارجه امریکا طالبان را گروه تروریستی نمی‌داند اما ایالات متحده در سال ۲۰۰۲ رهبران این کشور را در فهرست ويژه تروریسم جهانی قرار داده که هر گونه دسترسی آن‌ها به منابع مالی را مسدود می‌کند.

این اسناد که نیویورکر به آن‌ها دست یافته نشان می‌دهد که آقای ترامپ در عین حالی که دولت اوباما را به دادن میلیاردها دالر پول به رژیم ایران متهم می‌کرد، خودش قصد داشته به گروهی پول بدهد که در جنگ علیه امریکا و متحدانش، جان ۲۴۶۱ نظامی امریکایی را گرفته است.

در بخش دیگری از این گزارش طولانی، مجله نیویورکر نوشته است که اشرف غنی، رییس‌جمهور فراری افغانستان می‌خواست در ۵ آگست برای شرکت در مراسم سوگند ریاست‌جمهوری ابراهیم ريیسی به تهران برود، اما پیش از سفر با انتونی بلنکن، وزیر خارجه امریکا تلفنی گفتگو کرد.

افغانستان برای سالٰ‌ها در حال بررسی دست یافتن به یک توافق امنیتی و اقتصادی با ایران بود.

نیویورکر نوشته است که ۱۰ – ۱۵ دقیقه نخست این مکالمه به صحبت درباره پیامدهای احتمالی توافق با ایران شد و به نوشته این مجله، وزیر خارجه امریکا به اشرف غنی هشدار داد که اگر قوانین ایالات متحده نقض شود، کابل حمایت واشنگتن را از دست خواهد داد.

نیویورکر نوشته است که اشرف غنی راضی شده بود از قدرت کنار برود، اما به شرطی که قدرت را به جانشین منتخب خود واگذار کند اما امریکایی‌های این شرط را غیرواقع‌بينانه خواندند.

روز شنبه، ۱۴ آگست، پس از آنکه گزارش‌هایی از حضور واحدهای طالبان در داخل کابل، به غنی رسید، او از خواستش مبنی بر انتقال قدرت به جانشین منتخب صرف نظر کرده بود. اکنون او فقط به انتقال منظم قدرت که پس از برگزاری یک لویه جرگه امیدوار بود.

نویسندگان گزارش بدون اینکه از منابع خود نام ببرند نوشته‌اند که در روز ۱۴ آگست، یک روز پیش از سقوط کابل، حمدالله محب، مشاور امنیت ملی اشرف غنی در تماس تلفنی از یکی از کارکنان وزارت خارجه امریکا پرسید: آیا برنامه‌ای برای تخلیه من و غنی دارید؟ وقتی آن مقام می‌خواهد این مساله به گونه کتبی مطرح شود، به نوشته نیویورکر، محب در یک اس‌ام‌اس پرسید: می‌خواهم درخواست کنم که در صورتی که مذاکرات صلح به جایی نرسید، من و رییس‌جمهور غنی هم در عملیات تخلیه گنجانده شویم.

پیام دریافت می‌شود اما نامشخص بودن این تبادل پیام،‌ حمدالله محب را نگران می‌کند. نیویورکر سپس به نقل از آقای محب می‌نویسد: من فکر کردم شرکای‌مان،‌ ما را نجات نخواهند داد.

به نوشته مجله،‌ حمدالله محب سپس با یک مقام ارشد امارات متحده عربی تماس می‌گیرد و اطمینان می‌یابد که حکومت ابوظبی با فرستادن یک هواپیمای اختصاصی در تاریخ ۱۶ آگست، آن‌ها را از فرودگاه کابل خواهد برد.

در ادامه گزارش نیویورکر آمده است که در روز یکشنبه ۱۵ اگست، حدود ساعت یک ظهر، حمدالله محب اس‌ام‌اسی از خلیل حقانی، از اعضای شبکه حقانی دریافت کرد که می‌خواهد با او گپ بزند.

به نوشته مجله امریکایی او از یک شماره پاکستانی تماس گرفته بود.

آقای محب به نیویورکر گفته است که حقانی خواهان تسلیم آن‌ها بوده و پیشنهاد ملاقات با محب داده بوده است.

محب سپس با تام وست، معاون وقت خلیلزاد تماس می‌گیرید. تام وست مشاور امنیت ملی اشرف غنی را منصرف می‌کند و می‌گوید به هیچ دیداری نرو، چرا که ممکن است یک دام باشد.