شماری از زنان معترض در کابل میگویند برای تامین خواستههای برابریخواهانه و اعتراض به وضعیت موجود، به دیوارنویسی در کابل و ولایات روی آوردهاند. این زنان از مردم افغانستان خواستهاند که خواستههای خود را برای تامین حقوق انسانی و حاکمیت قانون از هر راه ممکن ابراز کنند.
زنان معترض با استفاده از تاریکی شب خواستهای شان بر روی دیوارهای شهر نوشتهاند.
آنها از دیگر شهروندان خواستند با "رنگ، اسپری، قلم، نوش، ذغال و هر وسیله دیگر بر دیوارهای شهر و ولایات بنویسند و روایت خویش را در گوشه گوشه کشور گسترش دهند."
زنان معترض همچنین از مردم خواستند که اجازه ندهند "صدای عدالتخواهی" مردم به هیچ قیمتی خاموش شود.
معترضان میگویند "طالبان رویه عریانتری را برای پایمال کردن حرمت ذاتی آدمی و حقوق برابر و سلبناپذیر انسان افغانستان در پیش گرفته است و به اقدامات گستردهای که موجب نقض آزادی، عدالت و صلح در افغانستان میشود سرعت بیشتر بخشیده است."
در نخستین هفتههای به قدرت رسیدن طالبان، این گروه مقرراتی برای محدود کردن اجتماعات و اعتراضات وضع کرد و پس از آن به جز راهپیماییهای هواداران طالبان، تجمعهای دیگر با خشونت سرکوب شد.
در ماههای اخیر بسیاری از زنان معترض، خواستههای خود را در چاردیواری خانهها و با چهرههای پوشیده بیان میکنند، هرچند هنوز هستند زنان که برای بیان مطالبات خود به خیابانها میآیند.
