بنیاد ملاله هشدار میدهد که طالبان برای کسب مشروعیت، جهان را بازی میدهد. ضیاءالدین یوسفزی، پدر ملاله یوسفزی و از بنیانگذاران این صندوق گفت نمیتوان به وعده طالبان برای بازگشایی مکاتب دخترانه باور داشت. او از جامعه جهانی خواست به جای اعتماد به طالبان، به صدای زنان گوش دهند.
آقای یوسفزی، پدر ملاله یوسفزی و از فعالان آموزشی است. او از جامعه جهانی خواست به جای اعتماد به رژیم طالبان، به صدای زنان از داخل افغانستان گوش دهند.
ملاله یوسفزی حدود یک دهه پیش در حمله طالبان پاکستانی به یک بس حامل دانشآموزان مکتب از ناحیه سر زخمی شد.
پدر ملاله به روزنامه نشنال گفت که "سقوط کابل، سقوط زنان افغانستان هم بود." او افزود که خانواده و مردمش جریان طالبانیزم را پشت سر گذراندهاند و دیدهاند که چه معنایی دارد.
بنیانگذار بنیاد ملاله گفته است که "طالبانیزم" به معنی نفی کامل زنان است و هدف طالبان دیده نشدن و حذف زنان از جامعه است.
هشدار این فعال آموزشی پاکستان در حالی مطرح میشود که هیاتی از طالبان برای نخستینبار به اروپا سفر کرده تا با نمایندگان جامعه جهانی و فعالان مدنی افغانستان در باره وضعیت حقوق بشری افغانستان و آزادسازی حدود ده میلیارد پول مسدود شده این کشور بحث کنند.
او گفت که طالبان یک چیزی را وعده میدهند اما واقعیت جامعه برای زنان و دختران افغانستان کاملا یک چیزی دیگر است.
بنیاد آموزشی خیریه ملاله پیش از سقوط طالبان در افغانستان فعال بود و با سازمانهای محلی در باره فراهمسازی فرصتهای آموزشی برای دختران کار میکرد.
نشست اعضای هیات طالبان و نمایندگان جامعه مدنی و زنان افغانستان، روز یکشنبه در اسلو برگزار شد.
بر اساس گزارشهای رسیده به افغانستان اینترنشنال، در این نشست، هدی خموش، از زنان معترض که از کابل به اسلو رفته است، پیش از شروع سخنرانی خود به امیرخان متقی گفت: زنگ بزن به کابل و بگو زنان را رها کنند.
سرپرست وزارت خارجه طالبان در پاسخ به خانم خموش، گفته بود ما کسی را نگرفتهایم.
آقای متقی اکنون برای نخستینبار ، بازداشت فعالان زن را رد نکرد.
یکی از زنانی که خبر بازداشت آنها به تازگی منتشر شده، پروانه ابراهیمخیل است.
یک شاهد عینی به افغانستان اینترنشنال گفت دو موتر نظامی طالبان با سرنشینانی که لباس امنیت ملی پوشیده بودند، موتر خانم ابراهیمخیل را در منطقه خوشحال خان، در غرب کابل توقف دادند و او را با خود بردند.
این شاهد میگوید افراد طالبان موتر خانم ابراهیمخیل را از در خانهاش تعقیب میکردند.
به گفته این شاهد، پروانه ابراهیمخیل، از زنان معترض به محدویتهای اعمال شده از سوی طالبان، اکنون یا در ریاست ۹۰ یا در ریاست ۴۰ استخبارات طالبان در بازداشت است.
اما طالبان بازداشت پروانه را رد کرده و به خانوادهاش گفتهاند که از سرنوشت این زن خبر ندارد.
پیشتر، دیدهبان حقوق بشر خواستار رهایی تمنا زریاب پریانی و پروانه ابراهیم خیل شده بود.
هدر بار مسئول بخش زنان سازمان دیدهبان حقوق بشر گفته است که این دو زن معترض از چهارشنبه گذشته ناپدید اند و طالبان باید هرچه زودتر آنها را رها کند.
دفتر نمایندگی سازمان ملل در افغانستان، یوناما نیز از طالبان خواسته است در مورد محل نگهداری زنان بازداشت شده معلومات دهد.
تمنا زریابی و سه خواهرش و پروانه ابراهیم خیل از جمله زنانیاند که از چند روز به این طرف از سرنوشت شان خبری در دست نیست.
