رئیس جمهور ایران به طالبان: جلو گرگ‌هایی را بگیرید که به جان مردم حمله می‌کنند

معاون پیشین رئیس‌جمهور افغانستان می‌گوید معلوم نیست که چه مقدار از این پول را خانواده ابراهیمی پرداخته و چه مقدار دیگر این پول را طالبان به زور و جبر از بازرگانان بلخ جمع‌آوری کرده‌اند.

صالح با اشاره به گفتگو اختصاصی عبدالرئوف با افغانستان اینترنشنال می‌گوید این کودک نخست به پرداخت پول در این مصاحبه اشاره کرده و بعدا حرفش را پس گرفته است.

با رهایی این کودک بلخی بسیاری پرسش‌هایی را در مورد چگونگی اختطاف، عاملین این آدم‌ربایی و چگونگی رهایی عبدالرئوف از چنگ آدم‌ربایان مطرح کرده‌اند.

برخی انتقاد کرده‌اند که چرا در مراسمی که طالبان برای تحویل‌دهی این کودک به خانواده‌اش برگزار کرده بودند، نامی از عاملین این آدم‌ربایی برده نشد.

شماری هم فرماندهان طالبان در شمال کشور را به دست داشتن در این اختطاف متهم کرده‌اند.

انعام‌الله سمنگانی، معاون سخنگوی طالبان منتقدان را متهم کرده که "از خبر رهایی عبدالرئوف ماتم گرفته‌اند و از شادی افغان‌ها غمگین شده‌اند."

عبدالر‌ئوف،‌ کودک بلخی روز شنبه بعد از حدود دو سال از چنگ آدم‌ربایان رها شد.

تصاویری از پدر عبدالرئوف منتشر شده که در تالاری با حضور طالبان،‌ کودکش را در آغوش گرفته است.

در مراسم تحویل‌دهی این کودک به خانواده‌اش شماری از مقامات بلندرتبه شرکت داشتند و با این کودک عکس گرفتند.

رسانه‌ها روز شنبه تصاویری از پیوستن این کودک به خانواده‌اش را منتشر کردند.

شهروندان افغانستان که جریان اختطاف عبدالرئوف را در دو سال گذشته نظارت می‌کردند، سوالات زیادی را در مورد چگونگی اختطاف این کودک، عاملان اختطاف و جزئیات رهایی او مطرح کرده‌اند.

بسیاری فرماندهان طالبان در شمال کشور را به دست داشتن در این آدم‌ربایی متهم می‌کنند.

برخی پرسیده‌اند که چرا طالبان در مراسم تحویل‌دهی عبدالرئوف به خانواده‌اش نامی از عاملین این آدم‌ربایی نگرفتند.

ذبیح‌الله مجاهد با انتشار توییتی می‌گوید “عملیات نجات توسط نیروهای امارت اسلامی بیش از ۲۰ روز در مزار شریف، مرکز ولایت بلخ جریان داشت.”

به گفته سخنگوی طالبان در جریان این عملیات “تعدادی از از آدم‌ربایان کشته و تعدادی از آنها دستگیر شده‌اند.”

او تأکید کرده که عملیات دستگیری ادامه دارد و پس از مشخص شدن عاملین اختطاف اسامی آنها افشا خواهد شد.

افغانستان اینترنشنال پس از رهایی عبدالرئوف، گفتگوی اختصاصی با پدر او، حاجی نبی داشت.

در آغاز این گفتگوی اختصاصی با حاجی نبی، او عبدالرئوف را هم وارد این گفتگو کرد.

عبدالرئوف گفت آدم‌ربایان به خاطر پول او را بسیار آزار داده‌اند و او با شنیدن اینکه پدرش پول نمی‌داده،‌ ناامید می‌شده است.

عبدالرئوف گفت گاهی سه وعده و گاهی فقط یک وعده به او غذا می‌دادند و بیشتر وقت‌ها پاهایش با زنجیر بسته بوده است.

این کودک که در هنگام ربوده شدن ۹ ساله بود، به افغانستان اینترنشنال گفت که در این مدت اگر بیمار می‌شد، به پزشک دسترسی نداشت.

گروه طالبان روز شنبه مراسمی با حضور مقام‌های ارشد این گروه برای تحویل‌دهی عبدالرئوف به پدرش در مزار شریف برگزار کرده بودند و با این کودک عکس یادگاری گرفتند.

شماری از شهروندان طالبان را متهم کرده‌اند که “این کودک را پس از دو سال اختطاف و شکنجه به خانواده‌اش بازگرداندند تا از آن استفاده ابزاری تبلیغاتی کنند.”

در بیانیه ۸صبح آمده است که آقای محق در شرایطی مدیریت روزنامه را به عهده می‌گیرد که افغانستان به دلیل تسلط گروه افراطی و دگم‌اندیش طالبان با یکی از بدترین شرایط فرهنگی و سیاسی خودش مواجه شده است.

روزنامه ۸صبح، حدود شانزده سال پیش از سوی شماری از روزنامه‌نگاران مطرح و فعالان حقوق بشر و رسانه در کابل پایه‌گذاری شد “تا بتواند در راستای روشنگری و تعمیم دموکراسی موثر باشد.”

سنجر سهیل صاحب امتیاز ۸صبح است و مجیب مهرداد، فردوس کاوش، مجتبی هاشمی، پرویز کاوه و قسیم اخگر در دوره‌های کاری مختلف در ۱۶ سال گذشته به عنوان مدیر مسئول این روزنامه کار کرده‌اند.

۸صبح تا پیش از سقوط کابل به دست طالبان در ۱۵ اگست ۲۰۲۱ در کنار نسخه آنلاین، به صورت چاپی نیز در کابل و شماری از ولایات افغانستان منتشر می‌شد.

پس از به قدرت رسیدن مجدد طالبان، این روزنامه نشرات جاپی‌اش را متوقف کرد و اکنون به گونه آنلاین به نشرات ادامه می‌دهد.

محمد محق از چهره‌های شناخته شده در حوزه مطالعه الهیات و پژوهش دینی در افغانستان است.
او پیش از این به عنوان استاد دانشگاه هرات و سفیر افغانستان در قاهره کار کرده و تألیف‌ها و ترجمه‌های او به زبان فارسی در افغانستان به چاپ رسیده است.

کتاب‌های اجتهاد میان متن، واقعیت و مصلحت، ‘راه نو نگاه نو’ ترجمه مقالات منتخب در بارۀ بازخوانی اندیشه‌های دینی، دیانت کین و چشم‌ها را باید شست نام شماری از آثار این پژوهشگر دینی است.

براساس گزارش نهادهای مدافع آزادی بیان با سقوط افغانستان به دست طالبان رسانه‌های آزاد در این کشور آسیب جدی دیده‌اند.

سازمان گزارشگران بدون مرز پارسال در گزارش مشترکی با انجمن خبرنگاران آزاد افغانستان اعلام کرد که از ماه اسد سال ۱۴۰۰ تا اول ماه قوس همین سال ۲۳۱ رسانه در این کشور تعطیل شده و ۶۴۰۰ خبرنگار و همکار رسانه‌‌ها شغل خود را از دست داده‌اند.

خانه آزادی بیان نیز اخیرا با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که پس از به قدرت رسیدن طالبان، رسانه‌ها با تهدید و فشارهای شدید روبرو شده و در این مدت، بیشتر از ۸۰ خبرنگار و کارمند رسانه بازداشت، شکنجه و تهدید شده‌اند.

حسن مرتضوی، معاون سفیر ایران در کابل و یک هیات اعزامی ایرانی پیام رهبر ایران را روز شنبه به خانواده‌های قربانیان در افغانستان تسلیم کرده است.

همزمان، مجمع جهانی بیداری اسلامی ضمن محکوم کردن حملات خونین روزهای گذشته، گفته است که طالبان مسئول تامین امنیت همه مسلمانان افغانستان است.

این مجمع که مقر آن در تهران است، در اطلاعیه‌ای می‌گوید که "عاملان این حمله‌ها، تروریست‌های تحت حمایت امریکا اند."

به گفته این مجمع، تروریست‌ها با انجام چنین حملاتی می‌خواهند در منطقه بحران ایجاد کنند و میان امت اسلامی به تفرقه‌افکنی ادامه دهند.

روز پنجشنبه در شهر مزار شریف حین ادای نماز در مسجد «سه دکان» اهل تشیع انفجار صورت گرفت که در آن ۳۱ نفر کشته و بیش از ۸۰ زخمی شدند.

دو روز پیش از انفجار مزار شریف، در منطقه هزاره‌نشین دشت‌برچی در غرب شهر کابل نیز در حمله به یک مکتب و یک مرکز آموزشی هزاره‌ها به گفته مردم محل حدود ۳۰ دانش‌آموز کشته و شمار بیشتری دیگر زخمی شدند.

داعش مسئولیت هر دو حمله را به دوش گرفته است.

طالبان گفته که عامل اصلی حمله مزار شریف را دستگیر کرده‌اند.

روز جمعه در انفجار در یک مسجد سنی‌ها در ولسوالی امام صاحب ولایت قندوز ۳۳ نفر کشته و بیش از چهل تن دیگر زخمی شدند.

واشنگتن پست نوشته که این پسر نوجوان، ۹ ماه پیش، قبل از آمدن طالبان درس می‌خواند،‌ اما امروز دستمال‌کاغذی می‌فروشد. او در یک روز ممکن است تا چهار دالر بدست آورد که تنها برای غذای یک شب خانواده‌ا‌ش کافی است.

روزنامه می‌نویسد که با روی‌کار آمدن طالبان در پانزدهم آگست سال گذشته و قطع شدن کمک‌های خارجی، میزان بیکاری افزایش پیدا کرده است و بلوچخیل ۱۶ ساله از جمله هزار‌ان دانش‌آموزی است که با مکتب خداحافظی کرده و به نان‌آور خانواده تبدل شده‌اند.

به گزارش واشنگتن پست، به سبب جنگ و فقر، در کابل شمار زیادی از کودکان مجبور شده‌اند به گدایی روی آورند، زباله جمع کنند و کفش رهگذران را رنگ می‌کنند. به گفته روزنامه تعداد این افراد در چند ماه گذشه بیشتر شده است.

یوسف نوابی، رئیس آشیانه که برای اطفال بی‌سرپرست کار می‌کند به این روزنامه گفته است که کمک‌های جهانی برای برنامه‌های اجتماعی که روی اطفال تمرکز داشت همه متوقف شده است.

شاهد ۱۴ ساله برادر کوچک بلوچخیل نیز مکتب را رها کرده و با برادرش یکجا دروازه خانه‌ها را می‌زنند و دستمال‌کاغذ می‌فروشند.

در کنار رنج دوری از مکتب، این دو کودک را حرف‌های کنایه‌آمیز، زخم زبان و تمسخر مردم نیز رنج می‌دهد.

شاهد به واشنگتن پست گفت که با‌وجود تمسخر و حرف‌های ناپسند مردم باید کار کنند: "اگر با پول به خانه برگردیم، والدین ما خوشال می‌شوند، اگر بدون پول برگردیم ناراحت می‌شوند و این یگانه چیزی است که ما در باره آن فکر می‌کنیم. "

خانواده بلوچخیل در یک خانه کوچک کرایی در منطقه پلچرخی در شرق کابل زندگی می‌کند.

یوسف پدر خانواده افسر پولیس بود و ماهانه بالاتر از دو صد دالر معاش داشت، اما با بازگشت طالبان، مانند هزاران کارمند دیگر حکومت پیشین بیکار شد و هنوز موفق به پیدا‌ کردن کار دیگر نشده است.

دو برادر بزرگ بلوچخیل به پاکستان رفته‌اند، یکی در موترشویی و دیگری در خیاطی کار می‌کند، اما این خانواده حالا کاملاً به درآمد کرزی و شاهد متکی است. هرچند درآمد این دو کودک هم به حدی نیست که برای کرایه خانه کافی باشد و تنها می‌شود با آن کمی برنج وعدس برای نان شب خرید.

به نوشته این روزنامه امریکایی،‌ ده سال پیش یوسف به این امید از یکی از روستاهای دوردست افغانستان به شهر کابل کوچ کرد که فرزندانش، به‌خصوص کرزی و شاهد درس بخوانند. اما حالا می‌گوید که بعد از سقوط حکومت به‌دست طالبان مجبور شده است که برای پیدا کردن یک لقمه نان فرزندانش را از مکتب بیرون کند.