ایران از جامعه جهانی خواست که به مهاجران افغان مقیم این کشور کمک مالی بفرستد

اتوپیا که در زمینه مددرسانی به پناهجویان کار می‌کند، می‌گوید حدود ۳۰۰ نفر در منطقه پانتن در شرق پاریس، تمام زمستان را روی زمین سرد و زیر خیمه سپری کرده‌اند. به گفته این انجمن، اکثر این افراد مهاجرین و خانواده‌‌‌های افغان هستند.

این انجمن می‌گوید زمانی که مددکاران اجتماعی به خانواده‌هایی برمی‌خورند که با کودکان‌شان در خیابان مانده‌اند و برای کمک رساندن به آنها، به مرکز اسکان اضطراری زنگ می‌زنند، از آن سوی خط تلفن این سوال را می‌شنوند: "آیا تقاضا برای اوکراینی‌هاست؟"

اتوپیا می‌گوید تلقی این انجمن این است که تبعیض بین مهاجرین در حال تبدیل شدن به یک قانون است.

فرانسه از سال‌های گذشته به این سو، در برابر مهاجرینی که برای دریافت پناهندگی به این کشور می‌آیند، سیاست چندان منعطفی نداشته است.

اکثریت مهاجرین افغان که برای گرفتن پناهندگی به این کشور می‌آیند، مجبور اند چندین ماه را در خیابان و بدون سرپناه سپری کنند.

به دنبال ورود طالبان به کابل در اگست ۲۰۲۱، فرانسه به ۲۶۰۰ شهروند افغانستان کمک کرد که از کابل به این کشور بیایند. دولت این کشور و انجمن‌های کمک به مهاجرین در آن زمان به شهروندان افغانستان که تخلیه شده بودند، مسکن مورد نیازشان را فراهم کرده بود.

با این حال، افغان‌هایی که به گونه شخصی و با عبور از مرز، وارد فرانسه شدند در بیشتر موارد در کمپ‌های خودسرانه متشکل از خیمه‌ها در پاریس و یا در کاله به سر می‌برند.

این پناهجویان، با وجود درخواست‌های مکرر برای دریافت مسکن، از سوی دولت فرانسه پاسخ نگرفته‌اند.

مشاور امنیت ملی حکومت پیشین در این مصاحبه گفت: «مسئولیت هر اقدامی را که مربوط به ناکامی من [در جلوگیری از سقوط نظام] می‌شود، می‌پذیرم و بابت آن معذرت می‌خواهم.»

محب در این مصاحبه که بخش کوچکش را بی‌بی‌سی نشر کرده، از دیگر مسئولان حکومت پیشین نیز خواست تا در باره سقوط نظام به مردم توضیح دهند.

او افزود که مردم افغانستان حق دارند بدانند که در زمان سقوط حکومت و ورود طالبان وضعیت از چه قرار بود. او گفت: «مردم افغانستان و تاریخ به گردن ما حق دارند که در مورد آنچه اتفاق افتاد، توضیح بدهیم.»

او افزود که قرار بود برای مذاکره با طالبان به دوحه برود اما فروپاشی سریع حکومت مجال رفتن به دوحه را برایش نداد: «همه چیز بسیار سریع از هم پاشید. بهترین کاری که می‌توانستیم انجام بدهیم این بود که شهر و همشهریان خود را مصوون نگهداریم.»

مشاور امنیت ملی حکومت اشرف غنی در حالی از نقشش در سقوط افغانستان از مردم کشور معذرت می‌خواهد که پیش از این علت سقوط را مذاکرات صلح دوحه دانسته بود.

او چندی پیش در سخنرانی خود در انجمن آکسفورد گفت که امضای توافق‌نامه صلح از سوی امریکا با طالبان زمینه سقوط سیاسی حکومت اشرف غنی را فراهم کرد.

مشاور امنیت ملی اشرف غنی گفت که نیروهای امنیتی افغانستان شانه به شانه با نیروهای امریکایی علیه تروریزم جنگیدند اما امریکا حکومت آن‌ها را تنها گذاشت.

بلاول در مصاحبه با کریستین امانپور در سی‌ان‌ان گفت که پاکستان وضعیت افغانستان را نه تنها رصد می‌کند بلکه می‌خواهد اطمینان حاصل کند که گروه طالبان «با تهدیدهای تروریستی» مقابله می‌کند.

زرداری در پاسخ به پرسشی که پاکستان برای به رسمیت شناختن طالبان چه چیزی لازم دارد، افزود که هر تصمیمی درباره به رسمیت شناختن طالبان در تعامل و گفتگو با جامعه جهانی اتخاذ خواهد شد.

وی افزود: «ما به تلاش‌های خود برای تعامل [جامعه جهانی با طالبان]، به ویژه با توجه به بحران انسانی در حال افزایش در افغانستان، ادامه می‌دهیم.»

بلاول در پاسخ به سوالی که آیا اسلام‌آباد با طالبان در رابطه به حقوق زنان در تماس بوده است، مدعی شد که موضوع حقوق زنان تنها مربوط غرب نیست.

او افزود: «من مساله حقوق زنان به طور کل یا حق تحصیل به طور خاص را حقوقی می‌بینم که در اسلام به ما داده شده است. ما تاکید خواهیم کرد که طالبان تعهدات بین‌المللی خود را حفظ کرده و حقوق زنان افغانستان را رعایت کند.»

او پس از اظهارات امانپور مبنی بر این‌که ایالات متحده معتقد است پاکستان در طول دهه‌ها نقش «بسیار خطرناک» در حمایت از طالبان ایفا کرده است، گفت که پاکستان بدون توجه به این‌که چه کسی در قدرت بوده، پیوسته با افغانستان تعامل داشته است.

او افزود: «ما همیشه طرفدار این واقعیت بوده‌ایم که در کنار اقدام علیه فعالیت‌های تروریستی، مناقشات در [افغانستان] از طریق گفتگو و دیپلماسی حل شود.»

وی ادامه داد که تحولات در کابل تاثیر مستقیمی بر زندگی مردم پاکستان داشته است.

وزیر خارجه پاکستان گفت که اسلام‌آباد همواره به دلیل تعاملش با حکومت‌های افغانستان مورد انتقاد بوده است. آقای زرداری با طفره رفتن از نقش پاکستان در حمایت طالبان گفت: «این پاکستان نه، بلکه ایالات متحده بود که قبل از تسلط طالبان بر کابل ارتباط مستقیم با رژیم طالبان داشت. پاکستان و جامعه جهانی بر این باورند که اگر یک بار دیگر مردم افغانستان را رها کنیم، منافع هیچ کس تامین نخواهد شد.»

او از جامعه جهانی خواست تا رسیدگی به بحران بشری در افغانستان و جلوگیری از فروپاشی اقتصادی این کشور را در اولویت‌ خود قرار دهد.

گروه طالبان ۲۶ ثور شش اداره از جمله کمیسیون مستقل حقوق بشر و کمیسیون نظارت بر قانون اساسی را منحل کرد.

کمیشنر عالی حقوق بشر سازمان ملل در بیانیه خود گفت: «کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان طی سال‌های متمادی، کار فوق‌العاده‌ای در شرایط بسیار دشوار انجام داد و به حقوق بشر همه افغان‌ها، از جمله قربانیان طرف‌های درگیر، توجه کرد.»

خانم باشله افزود که کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان «صدای قدرتمند برای حقوق بشر» و «شریک قابل اعتماد» برای بخش حقوق بشر سازمان ملل بوده است. به گفته خانم باشله، از دست رفتن این کمیسیون «گامی عمیقاً واپس‌گرایانه» برای همه افغان‌ها و جامعه مدنی افغانستان خواهد بود.

کار این کمیسیون که شامل مستندسازی تلفات غیرنظامیان در جنگ دو دهه‌ افغانستان بود، پس از به قدرت رسیدن طالبان متوقف شد، اما طالبان انحلال رسمی آن را سه روز پیش اعلام کرد.

کمیشنر عالی حقوق بشر سازمان ملل در اعلامیه‌اش گفت که در جریان سفر خود به کابل در ماه مارچ با مقامات طالبان در مورد اهمیت ایجاد مجدد یک مکانیزم مستقل حقوق بشری صحبت کرده بود؛ سازوکاری که به گفته او بتواند شکایات عمومی را دریافت کند و آن را با مقامات طالبان در میان بگذارد.

پیش از این، ریچارد بنت، گزارش‌گر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد نیز لغو کمیسیون حقوق بشر افغانستان را یک شکست بزرگ خواند.

در مکتوبی که از آدرس ریاست زراعت، آبیاری و مالداری طالبان در ولایت بلخ به ولسوالی‌های این ولایت دستور داده است که این فرمان را برای تمام دهاقین ولایت بلخ ابلاغ کنند تا آنها مواد آنرا "جدا در نظر داشته باشند."

کاپی این مکتوب به تمام ولسوالی‌های ولایت بلخ ارسال شده است.

طالبان این فرمان را در حالی صادر کرده‌اند که سازمان ملل گفته است افغانستان به دلیل خشکسالی و بحران اقتصادی در آستانه یک فاجعه انسانی ناشی از گرسنگی قرار دارد.

سازمان ملل متحد در زمستانی که گذشت برای جلوگیری از فاجعه انسانی در افغانستان از کشورهای جهان خواست پنج میلیارد به این کشور کمک کنند.