پاسخ طالبان به حامد کرزی: به هیچ کشوری وابسته نیستیم

وزارت دفاع طالبان می‌گوید ملا یعقوب در دیدار با نماینده چین، از کمک‌ها و همکاری‌های پکن به زلزله‌زدگان اخیر افغانستان تشکر و قدردانی کرده و از سهولت‌های لازم برای سرمایه‌گذاران چینی در افغانستان اطمینان داده است.

وزارت خارجه طالبان نیز در بیانیه‌ای گفته است که امیرخان متقی در دیدار با نماینده چین، از آغاز روند صدور ویزا برای تجار افغان در کابل توسط دولت چین قدردانی کرد و این اقدام را برای تجارت دوجانبه میان افغانستان و چین مفید خواند.

امیرخان متقی از طرف چینی خواسته است تا زمینه صادرات افغانستان به چین را بیش از پیش فراهم کند.

این دومین سفر یو شیایونگ به کابل از زمان تسلط طالبان بر افغانستان در آگست سال ۲۰۲۱ است.

طالبان پشتر تلویحا گفته بودند که در مناقشه چین و تایوان از چین واحد حمایت می‌کند.

وزارت خارجه طالبان با انتشار بیانیه‌ای به سفر نانسی پلوسی، رئیس مجلس نمایندگان امریکا به تایوان هم واکنش نشان داده بود.

قهار بلخی، سخنگوی این وزارت بدون اشاره مستقیم به امریکا گفت که کشورها از اقدامات تحریک‌آمیز پرهیز کنند.

سخنگوی وزارت خارجه طالبان در توییتی "بر سیاست اصولی چین واحد" تاکید کرد و گفت که طالبان از همه کشورها می‌خواهد "از اقداماتی که نقض حاکمیت ملی کشورها تلقی می‌شود و زمینه اقدامات تحریک‌آمیز بعدی را فراهم می‌کند، پرهیز کنند."

او در مصاحبه‌ای با تلویزیون ملی افغانستان گفت که اطلاع ندادن طالبان از انجام عملیات استخباراتی از سوی امریکا در خصوص قضیه الظواهری نقض توافقنامه دوحه محسوب می‌شود.

سخنگوی طالبان در ادامه مدعی شد که در حمله پهپادی امریکا به کابل از مواد نیرومند استفاده شده و هیچ اثری در محل حادثه باقی نمانده است.

این در حالی است که جک سالیوان، مشاور امنیت ملی ایالات متحده در کاخ سفید در مصاحبه‌ای با ان‌پی‌آر گفت که امریکا آگاه است که اعضای ارشد شبکه حقانی به عنوان بخشی از گروه طالبان که دولت را در کابل اداره می کنند از حضور الظواهری آگاه بودند.

در همین حال برخی از رسانه‌‌‌‌‌‌ها گزارش دادند که الظواهری در خانه‌ سراج‌الدین حقانی وزیر داخله طالبان اقامت داشته است و این مقام کلید طالبان با رهبر القاعده در اقامتگاهش دیدارهایی داشته ولی در روز حمله در آن‌جا حضور نداشته است.

گفته می‌شود که شماری از بستگان وزیر داخله طالبان نیز در حمله پهپادی به پناهگاه الظواهری در کابل نیز کشته شده‌اند.

به گفته جک سالیوان برخی از مقامات بلندپایه طالبان از حضور الظواهری در کابل اطلاعی نداشته‌اند.

در صورت تائید تلفات، این دومین سرباز ایرانی است که به دست طالبان کشته می‌شود.

منابع افغانستان اینترنشنال از ولایت نیمروز، روز چهارشنبه ۸ سرطان تائید کردند که یک جنگجوی طالبان با "لباس شخصی" بر مرزبان ایرانی شلیک کرد و یک نفر کشته شد.

پس از آن وزارت خارجه ایران در واکنشی از طالبان خواست عوامل حمله را شناسایی و مجازات کند.

وزارت خارجه ایران گفته بود «اتفاقات رخ داده در مرز ایران با افغانستان ناشی از عدم توجه و توجیه نیروهای مرزبانی افغانستان به خطوط مرزی و بین‌المللی دو کشور است.»

رسانه‌های ایران روز چهارشنبه ۱۹ اسد گزارش داده‌اند که «درگیری مرزی ایران و طالبان در ساعات گذشته بازهم به وقوع پیوست و به نظر می رسد بار دیگر عدم توجیه نیروهای طالبان و عدم اشراف آن‌ها بر خطوط مرزی تکرار شده است.»

آقای رشید در مصاحبه با رادیوی ملی امریکا یا ان‌پی‌آر می‌گوید که موج اول طالبان «از دنیا بی خبر بودند و سیاست نمی‌دانستند». به گفته او تنها چیزی که طالبان در زمان حکومت اول خود به آن علاقه داشتند، وادار کردن مردم به پذیرفتن تفسیر این گروه از اسلام بود.

آقای رشید می‌گوید: «طالبان اکنون نیز همان آجندا را تعقیب می‌کنند اما با یک تفاوت که حالا خشن‌تر شده اند.»

او می‌افزاید که طالبان اکنون تلاش می‌کنند تا از ایجاد «شورش» در کابل جلوگیری کنند و مانع نشر خبرهای جنبش‌های ضد این گروه در تلویزیون‌های افغانستان شوند.

احمد رشید، نویسنده کتاب مشهور «طالبان» مقدمه تازه‌ای بر این کتاب نوشته و در آن گفته است: «تا زمانی که طالبان آماده تعدیل سیاست‌های خود نشده و به یک گروه مردم‌دوستانه مبدل نشوند، افغانستان برای سال‌ها مرکز ناآرامی‌ها و آشفتگی‌ها در آسیای مرکزی باقی خواهد ماند.»

او در پاسخ به سوال خبرنگار رادیوی ملی امریکا مبنی بر این که آیا این گروه آماده تعدیل در سیاست‌های خود شده است، می‌گوید: «کاملاً رک و راست بگویم، متأسفانه، در حال حاضر، نه. تا زمانی که آنها منابع درآمد داشته باشند، می‌توانند هزاران جوان را مسلح کرده و آماده برای جنگ نگه دارند. آنها باورهای ایدئولوژیک خود را تغییر نداده اند. باورهای مذهبی آنها بسیار افراطی است و برای اکثر افغان‌ها، به ویژه افغان‌های اقوام دیگر، قابل قبول نیست.»

آقای رشید، وضعیت افغانستان را «بسیار ناامیدکننده» می‌داند و می‌گوید: «چیزی که طالبان قرار نیست انجام دهند، این است که تحت فشار غرب قرار بگیرند و مثلاً به تحصیل دختران یا مواردی از این دست اجازه دهند.»

به گفته این نویسنده مشهور پاکستانی، طالبان آموزش دختران را «تهدیدی مستقیم برای ایدئولوژی و کنترول هژمونیک خود» بر اوضاع می‌دانند.

آقای رشید در بخش دیگر مصاحبه‌اش کشته شدن ایمن الظواهری، رهبر القاعده در کابل را «فاجعه روابط عمومی» برای طالبان می‌داند اما می‌افزاید که القاعده همیشه رابطه نزدیکی با طالبان داشته است.

به گفته او، حضور رهبر القاعده در افغانستان «به رسمیت شناختن حکومت طالبان» را برای سازمان ملل، امریکایی‌ها و اروپایی‌ها «بسیار دشوار» کرده است.

پیش از این، جک سالیوان، مشاور امنیت ملی کاخ سفید گفته بود که اعضای ارشد شبکه حقانی از حضور رهبر القاعده در افغانستان آگاه بوده اما برخی رهبران ارشد طالبان از این امر اطلاعی نداشتند.

آقای رشید در پاسخ به سوال خبرنگار رادیوی ملی امریکا که آیا حضور رهبر القاعده در کابل باعث ایجاد اختلاف میان شبکه حقانی و طالبان حوزه قندهار خواهد شد، می‌گوید که حضور ایمن الظواهری در کابل شبیه میزبانی ملا عمر از اسامه بن لادن در قندهار در سال ۱۹۹۶ بود.

او می گوید: «بسیاری از رهبران طالبان آن زمان به شدت با حضور اسامه بن لادن مخالف بودند. اما به ملا عمر اجازه دادند. زیرا او رهبر طالبان بود.»

به گفته احمد رشید، برخی از طالبان تندروتر، مانند شبکه حقانی، از افراط گرایان و تروریست‌های کشورهای دیگر حمایت می‌کنند. او می‌افزاید که این امر باعث ایجاد اختلاف و تفرقه در میان طالبان خواهد شد اما منجر به هرج و مرج یا ناآرامی در درون طالبان نخواهد شد، زیرا به گفته او «طالبان بسیار منضبط» هستند.

گزارش موسسه مذکور نشان می‌دهد که به دلیل بحران اقتصادی، خشکسالی شدید و محدودیت‌های وضع شده از سوی طالبان، ۹۷ درصد خانواده‌ها نمی‌توانند برای فرزندان‌شان غذای کافی فراهم کنند. تقریباً ۸۰ درصد کودکان گفته اند که در ۳۰ روز گذشته گرسنه خوابیده اند. در گزارش این موسسه، شمار دخترانی که گرسنه به بستر خواب رفته اند، دوبرابر پسران گزارش شده است.

در بخشی از گزارش موسسه حمایت از کودکان آمده است: «کمبود غذا پیامدهای مخربی بر سلامت کودکان دارد و آینده آنها را تهدید می‌کند.»

این موسسه می گوید که از هر ۱۰ دختر ۹ نفر گفته اند که وعده‌های غذایی آنها در سال گذشته کاهش یافته است.

بر اساس گزارش این موسسه، دختران افغان به دلیل فقر و گرسنگی «انرژی کافی برای درس خواندن، بازی و کار» ندارند.

بحران اقتصادی خطرات جدی بر سلامت روانی دختران دارد. گزارش موسسه حمایت از کودکان نشان می‌دهد که ۲۶ درصد دختران در مقایسه با ۱۶ درصد پسران علائم افسردگی دارند. گزارش می‌افزاید: «۲۷ درصد دختران نیز در مقایسه با ۱۸ درصد پسران علائم اضطراب دارند.»
برخی دختران به این موسسه گفته اند که به دلیل نگرانی و دیدن خواب‌های بد، مشکل خوابیدن دارند. آنها همچنین گفته اند که از بسیاری از فعالیت‌هایی که آنها را خوشحال می‌کرد، مانند گذراندن وقت با اقوام و دوستان، رفتن به پارک ها و مغازه ها، محروم شده اند.

دختران در مصاحبه با موسسه حمایت از کودکان گفته اند از این که دیگر نمی‌توانند به مکتب بروند «ناامید و عصبانی» اند.

بر اساس گزارش این موسسه بیش از ۴۵ درصد از دختران در مقایسه با ۲۰ درصد پسران چالش‌های اقتصادی، ممنوعیت طالبان و نگرش‌های جامعه را به عنوان موانع اصلی مانع آموزش می‌دانند.

پریشاد، نام مستعار یک دختر ۱۵ ساله است که در شمال افغانستان زندگی می‌کند. او به موسسه حمایت از کودکان گفته است که پدر و مادرش توانایی تامین هزینه‌های غذایی آنها را ندارند.

او می‌گوید: «بعضی روزها پدرم نمی‌تواند غذا بیاورد. برادرانم نیمه شب از خواب بیدار می‌شوند و برای غذا گریه می‌کنند. من نان نمی خورم و سهم خود را برای برادران و خواهرانم ذخیره می‌کنم.»

موسسه مذکور همچنین می گوید که وضعیت بد اقتصادی باعث افزایش ازدواج کودکان شده است. به اساس گزارش این موسسه، از میان کودکانی که در سال گذشته برای بهبود وضعیت مالی خانواده خواسته شده ازدواج کنند، ۸۸ درصد دختر بوده اند.

کریس نیامندی، رئیس موسسه حمایت از کودکان در افغانستان می‌گوید: «زندگی برای کودکان در افغانستان وخیم است. کودکان گرسنه به رختخواب می‌روند. آنها خسته و بی‌حال هستند، نمی‌توانند مانند گذشته بازی و مطالعه کنند.»

او گفت: «دختران بیشترین وخامت اوضاع را تحمل می‌کنند. آنها وعده های غذایی بیشتری را از دست می‌دهند، از انزوا و پریشانی عاطفی رنج می‌برند و در حالی که پسران به مکتب می روند، دختران در خانه می مانند. این یک بحران انسانی و یک فاجعه حقوق کودک است.»