سازمان ملل: سطح نیاز به کمک‌های بشری در افغانستان فراتر از ظرفیت نهادهای کمک‌کننده است

در عین حال، بخشی از بار اطلاع رسانی مستقل به دوش خبرنگاران و رسانه‌های مانند افغانستان اینترنشنال در خارج از کشور افتاده است.

کمیته بین المللی محافظت از خبرنگاران می‌گوید که طالبان با ارائه تصویر دستکاری شده از صلح، ثبات و امنیت در افغانستان، رسانه‌ها را سانسور می‌کنند، خبرنگاران را زندانی کرده، اطلاعات و آمار را در اختیار رسانه ها قرار نمی‌دهند.

شفیع کریمی، خبرنگار افغان، به این کمیته گفت که سخنگوی طالبان از ارائه اطلاعات و آمار در مورد شمار کودکانی که در زمستان سخت سال گذشته جان خود را از دست دادند، به او خودداری کرد.

برای رسانه‌های مستقل تهیه گزارش و خبر به دلیل سرکوب و محدویت ایجاد شده از سوی طالبان پر از چالش و مخاطره است؛ به ویژه برای رسانه‌هایی که در خارج از کشور تاسیس شده اند و با به چالش کشیدن روایت طالبان، به مردم کمک می‌کنند که اطلاعات واقعی، معتبر و بیطرفانه از افغانستان و جهان داشته باشند.

هارون نجفی زاده، مدیر شبکه افغانستان اینترنشنال، به کمیته محافظت از خبرنگاران گفت که منابع گسترده محلی به افغانستان اینترنشنال کمک می‌کند که زندگی مردم در زیر سایه حاکمیت طالبان را پوشش خبری گسترده بدهد.

او گفت: «ما احساس نمی‌کنیم رابطه خود را با افغانستان از دست داده ایم.»

طالبان برای کنترول اطلاعات، دفاتر محلی رسانه‌های بین المللی چون بی‌بی‌سی، صدای امریکا و دویچه وله را بستند. با این حال، نجفی‌زاده اعتقاد دارد که طالبان نمی‌توانند در عصر دیجیتال رابطه رسانه‌هایی چون افغانستان اینترنشنال را با مخاطبان افغان در داخل قطع کنند.

این زنان معترض می‌گویند که کارزار اعتراضی‌شان در برابر طالبان در سراسر افغانستان ادامه دارد.

پس از اعمال محدودیت بر زنان به‌ویژه در زمینه کار و آموزش، شماری از زنان به‌خصوص در کابل بارها به جاده‌ها برآمدند و اعتراض کردند.

اما طالبان این اعتراض‌ها را سرکوب و شماری از زنان معترض را بازداشت و لت و کوب کردند.

اکنون این زنان به‎‌دلیل ترس از طالبان حرکت‌های اعتراضی‌شان را در مکان‌های سر بسته انجام دهند.

با وجود اعتراض‌های زنان اما طالبان تاکنون به این اعتراض‌ها توجه نکرده‌اند.

به تازگی کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل گفته اند اگر جهان اقدام سخت گیرانه‌ای برای حفاظت از شهروندان افغانستان در برابر نقض حقوق بشر روی دست نگیرد، آینده افغانستان تاریک خواهد بود.

در این مستند از تصاویر جدید و مصاحبه‌های اختصاصی با نیروهای امریکایی، جنگجویان طالب و افغان‌هایی که در آن روز های پرالتهاب از کابل فرار کردند، استفاده شده است.

جیمی رابرتس کارگردان یک مستند دیگر به نام «۴ ساعت در کانگرس» است که سال گذشته در اچ‌بی‌او نمایش یافت.

این فیلم در مورد اغتشاش طرفداران دونالد ترامپ در روز ۶ جنوری در کانگرس امریکا است.

منابعی به رویترز گفتند فرد انتحاری خود را معلول جا زده بود و یک ماین را در پای مصنوعی خود جابجا کرده بود. او به بهانه این که بیمار است داخل اتاق مولوی رحیم‌الله شد و خود را منفجر کرد.

رحیم‌الله حقانی قبلا از یک حمله دیگر در شهر پشاور در سال ۲۰۲۰ جان بدر برده بود که بعداً مسئولیت آن را داعش به عهده گرفت.

طالبان در چند ماه اخیر ادعا کرده اند که «امنیت کامل» را در افغانستان حاکم کرده اند. اما، داعش به رغم سرکوب شدید از سوی طالبان و حکومت پیشین، توانسته است به حملات انتحاری و بمبگذاری در افغانستان دست بزند.

این گروه اکثراً چهره‌ها و اقلیت‌های قومی- مذهبی را هدف حملات خونین خود قرار داده است.

این تظاهرات با همراهی کارزار آنلاین «بیایید زندگی کنیم» به رهبری اوزلم، تراجنسیتی افغان و گروه بشردوستانه روشنیا که برای حقوق دگرباشان جنسی اطلاع‌رسانی می‌کند، سازماندهی شده است.

او از دولت بریتانیا خواسته است تا پس از یک سال ظلم، تجاوز و خشونت تحت حکومت طالبان، به اعضای جامعه دگرباشان جنسی افغان پناهندگی بدهد.

اوزلم ۲۴ ساله با چهار دوست دیگرش در خانه‌اش در کابل توسط طالبان مورد حمله قرار گرفت.

او به رسانه بریتانیایی پی‌ای گفت که در زمان حمله طالبان به خانه‌اش یک دوستش ربوده شده، مورد تجاوز جنسی قرار گرفته و روز بعد از حمله در پایتخت افغانستان در یک پارک آویزان شده است.

به گفته این تراجنسیتی افغان، از زمان تسلط طالبان بر افغانستان، دگرباشان جنسی مورد اذیت و تجاوز جنسی قرار گرفته و یا کشته شده‌اند.

اوزلم گفت: «ما می‌خواهیم صدای خود را برای همه افراد جامعه دگرباشان جنسی که هنوز در افغانستان در حال مبارزه هستند، بلند کنیم.»

او افزود: «ما بخشی از این جامعه هستیم و می‌خواهیم حق داشته باشیم آن‌طور که می‌خواهیم زندگی کنیم.»

به گفته گروه بشردوستانه روشنیا، بیش از هزار دگرباش جنسی افغان و ۲۰ فعال حقوق دگرباشان جنسی در افغانستان گیر افتاده‌اند یا در ایران، پاکستان و ترکیه در بی‌سرنوشتی به سر می‌برند.
این سازمان در حالی که از بریتانیا می‌خواهد که حداقل به ۱۰۰ تا ۲۰۰ نفر از این پناهجویان پناهندگی بدهد، می‌گوید که دولت بریتانیا بارها درخواست آنها برای کمک به افرادی که در لیست تخلیه این نهاد هستند را رد کرده است.

نهادهای حقوق بشری با نشر گزارش‌هایی متعدد از وضعیت غیر انسانی که دگرباشان جنسی پس از ورود طالبان با آن رو به رو هستند، ابراز نگرانی کرده‌اند.

دیده‌بان حقوق بشر می‌گوید که بسیاری از این افراد مجبور شده‌اند از سرزمین‌‌شان فرار کنند و آن‌هایی که در کشور مانده‌اند با آینده تلخی روبرو هستند.