زنان معترض می‌گویند که تهدید و زورگویی طالبان آنان را وادار به خاموشی کرده است

در این مستند از تصاویر جدید و مصاحبه‌های اختصاصی با نیروهای امریکایی، جنگجویان طالب و افغان‌هایی که در آن روز های پرالتهاب از کابل فرار کردند، استفاده شده است.

جیمی رابرتس کارگردان یک مستند دیگر به نام «۴ ساعت در کانگرس» است که سال گذشته در اچ‌بی‌او نمایش یافت.

این فیلم در مورد اغتشاش طرفداران دونالد ترامپ در روز ۶ جنوری در کانگرس امریکا است.

منابعی به رویترز گفتند فرد انتحاری خود را معلول جا زده بود و یک ماین را در پای مصنوعی خود جابجا کرده بود. او به بهانه این که بیمار است داخل اتاق مولوی رحیم‌الله شد و خود را منفجر کرد.

رحیم‌الله حقانی قبلا از یک حمله دیگر در شهر پشاور در سال ۲۰۲۰ جان بدر برده بود که بعداً مسئولیت آن را داعش به عهده گرفت.

طالبان در چند ماه اخیر ادعا کرده اند که «امنیت کامل» را در افغانستان حاکم کرده اند. اما، داعش به رغم سرکوب شدید از سوی طالبان و حکومت پیشین، توانسته است به حملات انتحاری و بمبگذاری در افغانستان دست بزند.

این گروه اکثراً چهره‌ها و اقلیت‌های قومی- مذهبی را هدف حملات خونین خود قرار داده است.

این تظاهرات با همراهی کارزار آنلاین «بیایید زندگی کنیم» به رهبری اوزلم، تراجنسیتی افغان و گروه بشردوستانه روشنیا که برای حقوق دگرباشان جنسی اطلاع‌رسانی می‌کند، سازماندهی شده است.

او از دولت بریتانیا خواسته است تا پس از یک سال ظلم، تجاوز و خشونت تحت حکومت طالبان، به اعضای جامعه دگرباشان جنسی افغان پناهندگی بدهد.

اوزلم ۲۴ ساله با چهار دوست دیگرش در خانه‌اش در کابل توسط طالبان مورد حمله قرار گرفت.

او به رسانه بریتانیایی پی‌ای گفت که در زمان حمله طالبان به خانه‌اش یک دوستش ربوده شده، مورد تجاوز جنسی قرار گرفته و روز بعد از حمله در پایتخت افغانستان در یک پارک آویزان شده است.

به گفته این تراجنسیتی افغان، از زمان تسلط طالبان بر افغانستان، دگرباشان جنسی مورد اذیت و تجاوز جنسی قرار گرفته و یا کشته شده‌اند.

اوزلم گفت: «ما می‌خواهیم صدای خود را برای همه افراد جامعه دگرباشان جنسی که هنوز در افغانستان در حال مبارزه هستند، بلند کنیم.»

او افزود: «ما بخشی از این جامعه هستیم و می‌خواهیم حق داشته باشیم آن‌طور که می‌خواهیم زندگی کنیم.»

به گفته گروه بشردوستانه روشنیا، بیش از هزار دگرباش جنسی افغان و ۲۰ فعال حقوق دگرباشان جنسی در افغانستان گیر افتاده‌اند یا در ایران، پاکستان و ترکیه در بی‌سرنوشتی به سر می‌برند.
این سازمان در حالی که از بریتانیا می‌خواهد که حداقل به ۱۰۰ تا ۲۰۰ نفر از این پناهجویان پناهندگی بدهد، می‌گوید که دولت بریتانیا بارها درخواست آنها برای کمک به افرادی که در لیست تخلیه این نهاد هستند را رد کرده است.

نهادهای حقوق بشری با نشر گزارش‌هایی متعدد از وضعیت غیر انسانی که دگرباشان جنسی پس از ورود طالبان با آن رو به رو هستند، ابراز نگرانی کرده‌اند.

دیده‌بان حقوق بشر می‌گوید که بسیاری از این افراد مجبور شده‌اند از سرزمین‌‌شان فرار کنند و آن‌هایی که در کشور مانده‌اند با آینده تلخی روبرو هستند.

این نشریه با بیان این که برای بسیاری از زنان افغانستان، تسلط طالبان به معنای پایان آزادی‌هایی بود که آن‌ها برای دو دهه از آن برخوردار بودند، نوشته که شروع دوباره برای آنان آسان نبوده است.

این مجله امریکایی می‌نویسد که زنان افغان برای وطن و عزیزان شان درد می‌کشند و مطمئن نیستند چه زمانی دوباره آن را خواهند دید.

تایم در وصف دردهایی که زنان افغان متحمل می‌شوند نوشته که آنان اغلب در خواب به افغانستان باز می‌گردند و در حالی که با هویت‌های جدید دست و پنجه نرم می‌کنند روز خود را صرف یادگیری زبان‌های جدید می‌کنند.

تایم می‌گوید در حالی که زنانی که از افغانستان خارج شده‌اند خوش‌ چانس هستند اما در عین احساس می‌کنند جهانی که قول داده تا در کنار آنان بایستد به آنها خیانت کرده است. به تعبیر این مجله، زنان افغانستان عزادار از دست دادن آزادی‌هایی هستند که بر چندین نسل این کشور سایه افکنده است.

مجله تایم در مطلب جدید خود که به زنان افغانستان اختصاص داده، تلاش کرده است تا داستان امید و ایستادگی هشت زن افغان را که در حال ساختن زندگی جدید دور از وطنشان در سواحل فلوریدا تا حومه دوبلین را روایت کند.

اسپانیا می‌گوید پناهجویان افغان به همراه اعضای خانواده اواخر روز چهارشنبه به یک پایگاه هوایی در نزدیکی مادرید رسیدند.

خوزه آلبارس گفته «این پرواز مدرک دیگری است که نشان می‌دهد ما به تعهد خود مبنی بر اینکه کسی را پشت سر نگذاریم پایبند هستیم.»

پناهجویانی که به اسپانیا منتقل شدند افرادی هستند که قبل از تسلط طالبان با مقامات اسپانیا و نیروهای نظامی این کشور در افغانستان کار کرده بودند.

خوزه آلبارس روز پنجشنبه ۲۰ اسد در گفتگو با تلویزیون ملی اسپانیا گفت که دولت به آوردن همکاران سابق افغان و خانواده‌های‌شان ادامه خواهد داد، اما به دلایل امنیتی نمی‌تواند تعداد آن‌ها را بگوید.