با حکم دادگاه عالی اسلام آباد، افغان‌های متولد پاکستان مستحق دریافت تابعیت خواهند شد

سفیر امارات متحده افزود که محرومیت اجتماعی و فردی زنان در افغانستان مصداق خشونت علیه زنان است.

خانم نسبیه گفت: «بیشتر از هر زمانی نیاز به اقدامات مشخص است. حرف زدن در مورد توانمندسازی زنان کافی نیست و باید به آن‌ها قدرت بدهیم.»

او اضافه کرد که مشارکت زنان در عرصه اقتصاد به توانایی شان برای مقابله با خشونت می‌افزاید.

خبرگزاری اسوشیتدپرس در گزارش مفصلی از این قضیه، نوشت که پدرمادر واقعی این دختر سه‌ونیم ساله زمانی در یک عملیات نظامی کشته شدند که در سال ۲۰۱۹ نیروهای امریکایی بر یک خانه در منطقه‌ای دوردست افغانستان عملیات نظامی انجام دادند.

ادعا چنین است که پدر کودک شورشی بوده و زمانی که از عملیات نیروهای امریکایی خبر می‌شود جلیقه انتحاری‌اش را انفجار می‌دهد و بشمول خود، پنج کودکش را می‌کشد.

زنش نیز در شلیک نیروهای امریکایی کشته می‌شود. از این خانواده فقط همین کودک مجروح باقی ماند که آن وقت فقط ۲ ماه سن داشت؛ ادعایی که در درستی آن تردید وجود دارد.

پس از انتقال کودک به یک شفاخانه نظامی امریکایی برای تداوی، نظامی‌ای به اسم جاشوا ماست سعی کرد سرپرستی کودک را به عهده بگیرد، اما صلیب سرخ بالاخره موفق شد بستگان کودک را پیدا کند و پس از معالجه کودک را به آن‌ها بسپارد.

جاشوا پس از برگشت به کشورش به دادگاه مراجعه کرد و کودک را بی‌سرپرست معرفی کرد و از دادگاه خواست تا به او حق سرپرستی را بدهد.

کودک تا زمانی نزد زوج افغان ‌ماند که افغانستان به دست طالبان ‌افتاد و این زوج مجبور شد که افغانستان را به مقصد امریکا ترک کند. در امریکا، این زوج با بهت و حیرت متوجه شد که جاشوا سندی با نام خانوادگی خودشان برای کودک ساخته است.

جاشوا و زنش به بهانه‌ای کودک را از نزد زوج افغان گرفتند و رفتند. آن‌ها توسط یک مسیحی افغان تبار به اسم احمد عثمانی که ظاهراً نقش مترجم را داشته زوج افغان را تحت فشار ‌گذاردند تا به محکمه شکایت نکنند.

زوج افغان اما زیر این بار نرفت و قضیه را به دادگاه ‌کشاند. دادگاهی که تا حال نتیجه‌اش مشخص نیست. اما این زن و شوهر امیدوارند که کودک را بزودی در آغوش بگیرند.

ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل برای افغانستان، پس از یک سفر ۱۲ روزه به کابل گفت که وضعیت حقوق بشر در این کشور بسیار نگران‌کننده است.

بنت گفت: «افغانستان همچنان در وضعیت بحرانی قرار دارد و نیازمند اقدام جدی برای جلوگیری از وخامت بیشتر اوضاع است.»

نیکلاسون در توئیتر نوشت که حملات بر عبادتگاه‌ها، مکاتب، اقلیت‌های قومی و مذهبی و کشتار اسیران جنگی افزایش یافته است.

او از طالبان خواست تا به پیشنهادهای گزارشگر ویژه سازمان ملل برای افغانستان توجه کرده و به تعهدات بین‌المللی حقوق بشری افغانستان عمل کند.

به نظر می‌آید که این محدودیت در واکنش به افشای تصاویر کشتار اسیران جنگی جبهه مقاومت توسط طالبان و نشر آن در رسانه‌های اجتماعی به وجود آمده است؛ کاری که باعث محکومیت طالبان در داخل و خارج شده است.

جنگجویان طالبان معمولاً این نوع ویدیوها را قبلاً بدون ممانعت از سوی مسئولان بلند‌پایه این گروه نشر می‌کردند.

در این پیام صوتی مولوی هاشمی می‌گوید که برای ممنوعیت استفاده از تیلفون‌های کمره‌دار از ملا هبت‌الله امر خواسته است و این پیام را به حاجی حفیظ، «مسئول نظامی تمام قطعات پنجشیر و اندراب و اطراف» فرستاده است که «بعد از این در دره پنجشیر موبایل کلان بند است.»

در عین حال، روز چهارشنبه نیز منابعی به افغانستان اینترنشنال گفتند که نیروهای طالبان در ایست‌های بازرسی تیلفون‌های هوشمند مردم را مصادره و «میان خودشان تقسیم می‌کنند».

به گفته شاهدان، طالبان به مردم در مورد دلیل ضبط مبایل‌های شان توضیح نمی‌دادند.

خانم حبیب می‌گوید صبح روز پنجشنبه برای پوشش خبری به یک همایش که در مرکز تبیان در کابل برگزار شده بود رفت، اما نیروهای طالبان مانع او شدند.

این خبرنگار گفت: طالبان "به دلیل اینکه خبرنگار زن هستم مانع حضورم در نشست شدند."

این خبرنگار به افغانستان اینترنشال گفت "من به طالبان گفتم خبرنگار هستم و برای پوشش خبری آمدم اما افراد طالبان ابتدا گفتند منتظر باشید و اگر زن‌های دیگر آمدند اجازه می‌دهیم، اما چند دقیقه بعد آمدند و گفتند بروید به شما اجازه نیست."

پیش از این نیز طالبان در شماری از شهرها از جمله در هرات مانع حضور خبرنگاران زن در نشست‌های خبری شده بودند.