بنت با هشتگ «نان، کار، آزادی» از زنان افغان خواست از تلاش برای تغییر دست نکشند

گروه انانیموس طالبان را «تروریست» خطاب کرده و نوشت: «دسترسی طالبان تروریست به اینترنت قطع شد.»

این گروه معمولاً در همبستگی با مردم معترض در کشورهای مختلف، سایت‌های حکومتی را هک کرده و پیام‌های ضد دولتی نشر می‌کند.

امیری گفت که طالبان می‌خواهد زنان را از جامعه افغانستان «حذف» کند.

او در توییتر نوشت: « طالبان به خاطر این سیاست‌های غیرمسوولانه و دامن زدن به بی‌ثباتی، به مردم افغانستان، جهان و تاریخ حساب خواهد داد.»

با آن که شماری از سازمان‌های بین‌المللی اعلام کردند که در واکنش به ممنوعیت کار زنان در سازمان‌های غیردولتی برنامه‌های خود را متوقف می‌کنند، امیری اما گفت که کشورهای جهان در کنار مردم افغانستان ایستاده‌اند و راه‌های مختلف کمک به آنان را جستجو می‌کنند.

نماینده ویژه امریکا به کنایه نوشت: «بسیار جالب است که جهان بیشتر به دنبال کمک به مردم افغانستان است تا طالبان که ادعای حاکمیت بر مردم این کشور را دارد.»

طالبان در واکنش به توقف فعالیت‌ سازمان‌های بزرگ کمک‌رسان در افغانستان در اعتراض به ممنوعیت کار زنان، خواستار ارایه غیرمشروط کمک‌های بشری به افغانستان شده و جلوگیری از کار زنان را یک موضوع داخلی خود قلمداد کرده است.

الکبروف در مورد ممنوعیت کار زنان در موسسات کمک‌رسانی به خبرنگاران در نیویارک گفت: «متاسفانه، این تصمیم بر برنامه‌های ما تاثیر گذاشته است.» او افزود که نیازهای بشردوستانه در افغانستان بسیار زیاد است و به همین دلیل ملل متحد متعهد به ماندن در افغانستان و ارایه کمک است.

مارتین گریفیتس بلندپایه‌ترین مقام ملل متحد است که از افغانستان تحت حاکمیت طالبان دیدار می‌کند.

او در ماه می سال گذشته به عنوان معاون انتونیو گوترش در بخش امدادرسانی مقرر شد.

سفارت طالبان با نشر تصاویری از کودکان و زنان زندانی در پاکستان در توییتی نوشت: «زندانی و اذیت کردن افغان‌های مقیم و مسافر به‌خصوص زنان، کودکان، کهن‌سالان و بیماران در پاکستان درد‌آور است.»

چند روز قبل این سفارت گفته بود که به زودی ده‌ها زندانی از زندان پاکستان در شهر کراچی آزاد خواهند شد.

از سوی دیگر کمیسیون ملی حقوق بشر پاکستان در گزارشی گفت که حداقل ۱۳۹ زن و ۱۶۵ کودک افغان در زندان زنانه کراچی در کنار دیگر مجرمان نگهداری می‌شوند.

اغلب این زنان برای تداوی به شهر کراچی رفته بودند که به دلیل نداشتن اسناد دستگیر شده‌اند.

مقاله حاکمیت طالبان را یک «پادشاهی منزوی خطرناک» یاد کرده که مرتبا از تهدید افزایش خشونت ستیزه‌جویان جهادی برای گرفتن امتیاز استفاده می‌کند.

هیل می‌افزاید با وجود تلاش‌های قاطع چین، ایران و همسایگان آسیای مرکزی افغاستان، هیچ یکی از همسایگان نتوانسته‌اند طالبان را قانع کنند تا از گروه‌های جهادی منطقه‌ای دور شوند .

دفتر یوناما نیز اخیرا در گزارش خود به شورای امنیت سازمان ملل متحد از وجود ۲۲ گروه تروریستی جهادی در افغانستان ابراز نگرانی کرد.

نویسنده این مقاله با بررسی ساختار قدرت در حاکمیت طالبانی می‌نویسد که حاکمان طالبان یک دولت کاملا محافظه‌کار سنی حنفی را به وجود آورده‌اند که در آن قدرت‌های روحانی و اجرایی را با هم پیوند زده‌اند و روحانیون طالبان خود را به‌عنوان طلایه‌دار رهبری ناب اسلامی معرفی کرده‌اند.

به باور نویسنده، رهبران طالبان نیازی به گفتگوی ملی برای ایجاد یک دولت فراگیر و قابل قبول نمی‌بینند، حتی اگر در نهایت آن را رهبری کنند چرا که حکومت طالبان برای رهبرانش تاییدیه خداوند است.

هیل با اشاره به این که تاکنون هیچ گروهی به صورت قوی نتوانسته تا طالبان را به چالش بکشد نوشته است واشنگتن نیز با حمایت از سازمان‌های مقاومت نوپا تمایل چندانی به گل‌آلود کردن آب سمی افغانستان نشان نمی‌دهد.

به باور نویسنده در ناامیدی از نبود مقاومت در برابر سیاست‌های طالبان، بسیاری از مردم عادی افغانستان را مجبور کرده تا به طور ناخواسته به طالبان گرایش پیدا کنند.

نویسنده در اخیر نوشته که گفتگو با مقامات طالبان می‌تواند به واشنگتن کمک کند تا بتواند از امکانات موجود برای کاهش تمایل طالبان برای حمایت گروه‌های افراطی بی‌ثبات کننده ساکن در مرزهایش استفاده کند.

مقاله افزوده که این یک شروع مفید برای کمک به روحانیون در قندهار خواهد بود که با تفسیر اولویت‌های دینی خود ممکن است محدودیت‌های اجتماعی را کاهش دهند و یک گفتگوی فراگیر ملی را آغاز کنند.