سفیر پیشین هند می‌گوید احتمال کمک هند به نیروهای مقاومت علیه طالبان وجود دارد

امارات متحده ممنوعیت کار زنان در افغانستان را تقبیح کرده و از شورای امنیت خواسته است که این جلسه را به تاریخ ۱۳ جنوری برگزار کند.

سازمان ملل نیز اعلام کرد که مارتین گریفتس، معاون سرمنشی سازمان ملل در امور کمک‌های بشری در هفته‌های آینده از افغانستان دیدار و در مورد ممنوعیت کار زنان در موسسات خارجی با مقامات طالبان گفتگو خواهد کرد.

نماینده امارات متحده عربی در سازمان ملل ممنوعیت کار زنان را خلاف احکام اسلام دانست و آن را مانعی در برابر ارایه کمک‌های بشری به مردم نیازمند در افغانستان توصیف نمود.

به رغم محکومیت ممنوعیت کار زنان توسط کشورهای اسلامی و نهادهای معتبر مذهبی مانند الازهر، طالبان پافشاری دارند که این اقدام شان مطابق با احکام اسلام و برای «حفظ کرامت» زنان افغانستان است.

سفارت طالبان گفته است که با اتحادیه ترانسپورتی افغان‌ها تماس گرفته است تا جسد این راننده را به وراثانش برساند.

سفارت طالبان نوشت که موضوع این قتل را با وزارت خارجه پاکستان در میان گذاشته است و از حکومت پاکستان خواسته است تا در این مورد تحقیقات و عاملین این قتل را پیدا کند.

طالبان افغان مانند طالبان پاکستانی، به علت انجام حملات انتحاری، بمبگذاری و کشتار بیرحمانه مردم ملکی از سوی کشورهای مختلف به عنوان یک گروه تروریستی شناخته می‌شود. منتقدان مقامات پاکستان را متهم می‌کنند که میان دو گروه تروریستی تمایز قایل می‌شوند.

وزیر خارجه پاکستان اما گفت که این دو گروه تفاوت دارند: «آنچه در کابل اتفاق افتاد همه شاهدش بودیم... تحریک طالبان افغانستان فارغ از این که خوش ما بیاید یا نیاید در آنجا سابقه دارد. تحریک طالبان افغانستان «حقیقت» هست اما تحریک طالبان پاکستان یک فتنه است.»

او گفت که وقتی زندانی‌های طالبان پاکستان از افغانستان آزاد شدند، عمران خان از آن‌ها در پاکستان استقبال کرد.

بلاول بوتو، عمران خان، نخست‌وزیر قبلی پاکستان را متهم کرد که جنگ به پیروزی‌رسیده پاکستان علیه تحریک طالبان پاکستان را به شکست تبدیل کرد و با طالبان پاکستانی روی میز مذاکره نشست. او گفت که اعضای حزب عمران خان به طالبان در خیبر پختونخواه پول می‌دهند.

این فرمانده پیشین گفته است نیروهای ارتش به جنگ علیه طالبان ادامه می‌دادند اما فرمانده ارشد «به من گفت که کل کشور تسلیم می‌شود و وقتی فرمانده تان به شما می‌گوید استعفا دهید، هیچ کاری نمی‌توانید انجام دهید.»

این نظامی پیشین که اکنون با ۱۵۰ سرباز دیگر در مناطق شرقی افغانستان علیه طالبان می‌جنگد می‌گوید وطن و غرورش را از دست داده و تنها یک راه برایش باقی مانده که با سربازانش با طالبان بجنگد و از روستاهای شان دفاع کند.

این فرمانده که تقریباً از زمان حضور امریکا در افغانستان در کنار آنها علیه طالبان جنگیده است به وایس نیوز می‌گوید که فراتر از این، یک رابطه دوستی بین این نیروها و امریکایی‌ها شکل گرفته بود.

اما او می‌گوید که علیرغم وعده‌های بسیاری برای کمک، از سوی امریکایی‌ها به حال خود رها شده است و چند ماه پس از سقوط کشور دیگر پاسخی از سوی آنان دریافت نکرده‌اند.

به گفته این فرمانده نظامی، اکثر افراد او مجروح شده‌اند و او همه دوستانش را در این جنگ تلخ از دست داده‌ و با این وضعیت، بسیاری از نیروهایش مانند او احساس ناامیدی کرده و به این باور رسیده‌اند که از آنها سوء استفاده شده است.

او افزود: «طالبان افغانستان را تصرف نکردند. آنها اگر آن را دارند به خاطر این است که ما کشور به آنها دادیم.»

این مقام پیشین نظامی گفت که تاکنون چندین بار توسط طالبان مورد ضرب و شتم قرار گرفته است.

این فرمانده به وایس گفت:« آنها [طالبان] همه جا ما را تعقیب می‌کنند. ما نمی‌توانیم کار کنیم یا با اقوام تماس بگیریم یا ملاقات کنیم. ما نمی‌توانیم بخوابیم.»

او در شرح وضعیت نبرد و کمبود امکانات و سلاح در برابر طالبان به وایس نیوز گفته است: «دشمن سلاح‌های قوی‌تر از آنان دارد. ما فقط یک مسلسل سنگین بین سه ایست بازرسی داریم.» او می‌افزاید که نیروها در جاهای دورافتاده‌تر حتی کمتر مجهز هستند.

وایس می‌نویسد که بسیاری از نیروهای نظامی پیشین مجبورند تا هویت خود را فاش نکنند و پنهانی زندگی کنند، چرا که آنها کم کم به این باور رسیده‌اند که آنها ترد شده‌اند و هیچ کسی برای کمک به آنها بر نمی‌گردد.

گزارش می‌افزاید که اکنون، شبه‌نظامیان محلی در بسیاری از مناطق شرق افغانستان با بودجه کم و تجهیزات ضعیف سهم بزرگی در جنگ علیه طالبان دارند و صفوف خود را از مردان جامعه محلی می‌گیرند.

یک سرباز به وایس گفته که از هر خانواده در منطقه حداقل یک مرد در ارتش، پولیس ملی یا شبه‌نظامیان وجود دارد.

گزارش می‌نویسد که بسیاری از نظامیان پیشین افغانستان در معرض خطر انتقام‌جویی طالبان و شکنجه و اعدام‌های فراقانونی قرار دارند و بسیاری از آنان مجبور شده‌اند به کشورهای همسایه فرار کنند.

وایس گزارش می‌دهد که تخمین زده می شود که ۷۸ هزار نفر از این نیروها در افغانستان باقی مانده باشند.

گروه‌های حقوق بشر طالبان را به کشتار انتقام جویانه گسترده، ناپدید شدن اجباری، و شکنجه مقامات سابق، افسران امنیتی و افراد همکار با نیروهای امریکایی، متهم کرده‌اند.

نمایندگی سیاسی سازمان ملل متحد در افغانستان ۱۶۰ قتل فراقانونی، ۱۷۸ بازداشت خودسرانه و ۵۶ مورد شکنجه و بدرفتاری با نیروهای دولتی و امنیتی سابق و مقامات دولتی توسط طالبان در افغانستان را تا ۱۵ جون ۲۰۲۲ ثبت کرده است.

این مقام سازمان ملل تاکید کرده است که اقدامات اخیر طالبان کمک‌های بشردوستانه را مختل کرده است.

با این حال، طالبان در اعلامیه‌ای به نقل از مارکس پوتزل گفته است که ماموریت یوناما در افغانستان و کمک‌های بشری ملل متحد به افغان‌ها ادامه دارد. طالبان به نقل از پوتزل گفته است که یوناما حیثیت یک پل را میان «حکومت افغانستان و جامعه بین‌المللی دارد و تلاش می‌کند که فاصله میان آنها کم شود.»

در این دیدار، مولوی عبدالکبیر خواستار تداوم کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل شده گفته است طالبان «تمام شرایط به رسمیت شناختن را تکمیل کرده است و ملل متحد باید چوکی افغانستان را به آنان بسپارد.»

از سوی دیگر فران اکویزا، معاون هماهنگی امور بشردوستانه این سازمان با وزیر احیا و انکشاف دهات طالبان دیدار کرده است. این مقام سازمان ملل در دیدار با محمد یونس آخندزاده از رهبری طالبان خواست که ممنوعیت کار زنان افغانستان در موسسات غیردولتی را لغوه کند.