صلیب سرخ از افزایش آمار کودکان مبتلا به فلج مغزی در افغانستان خبر داد

خالد زدران در توییتی گفته است که این حادثه ساعت چهار بعد از ظهر روز چهارشنبه به وقت محلی رخ داده است. این مقام طالبان در مورد نوعیت انفجار جزئیات نداده گفته است نیروهای امنیتی به محل حادثه رفته‌اند.

تصاویری که از این حادثه در رسانه‌های اجتماعی منتشر شده نشان می‌دهد که شماری از افراد در روی خیابان افتاده‌اند.

تاکنون مسئولیت آن را هیچ گروهی بر عهده نگرفته است.

فاطمه (نام مستعار)، یک امدادگر جوان به اوچا می‌گوید: «احساس می‌کنم که در زندانم. احساس ناخوشایند و نفرت علیه طالبان دارم. این زندگی نیست. ما مرده‌ایم و با این حال، زنده‌ایم.»

به تاریخ ۲۹ قوس این خبر تیتر رسانه‌ها شد: «طالبان دختران را از رفتن به دانشگاه ممنوع کرد.» در آن روز، یکی از رویاهای فاطمه که می‌خواست مدرک کارشناسی‌ ارشدش را به دست بگیرد، نابود شد. با این حال، او در یک موسسه امدادرسانی کار می‌کرد، از کوچه‌پس‌کوچه‌های شهر می‌گذشت و به کمک زنان و کودکانی می‌شتافت که از بام تا شام را فقر دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

چهار روز پس از دستور اولی، دستور دیگری صادر شد: «زنان اجازه کار در موسسات غیردولتی را ندارند.» این خبر برای فاطمه بیشتر نگران‌کننده است. او که بردارانش کار نمی‌یابند و پدر و مادرش بازنشسته‌اند، تنها نان‌آور خانواده است.

او می‌گوید که اساساً کار او میدانی است و باید با مردم در ارتباط باشد. آن‌چه که در حال حاضر توسط طالبان غیرممکن شده است.

فاطمه حالا از خانه کار می‌کند. خانه‌ای که او آن را به «قفس» تشبیه می‌کند. او از این‌که در حال حاضر امنیت شغلی ندارد، نگران است. نه به دلیل این که شایستگی کارش را نداشته باشد، به دلیل نگاه طالبان به کارمندان زن.

«اگر سر کار نرویم، شغل من چه خواهد شد؟ تا کی قرار است از خانه کار کنم؟ تکلیف آن‌هایی که برای ادامه زندگی وابسته به من هستند، چه خواهد شد؟» این‌ها پرسش‌هایی است که این روزها در ذهن فاطمه می‌چرخد و می‌چرخد و کسی پاسخی بر آن ندارد.

فاطمه می‌گوید: «هربار به زنان افغانستان فکر می‌کنم، احساس می‌کنم ما به زمین تعلق نداریم. بیگانه‌هایی هستیم که طالبان با آن‌ها مقابله می‌کنند.»

او پیامی به طالبان دارد: «مرا متوقف نکنید. من به عنوان یک فرد رویاهایی دارم.» فاطمه افزود:‌ «ما را با سلب کردن حقوق مان نکشید.»

فاطمه در مصاحبه با دفتر هماهنگی کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل، خطاب به طالبان گفت:‌ «این‌که زنان حرفه‌ای به گدا، دست‌فروش یا کارگر مزرعه تبدیل شوند، [یک امر] شرعی نیست.»

قصه فاطمه، از زبان تمام زنان و دختران افغانستان که توسط طالبان از کار و آموزش منع شده‌اند، به گونه دردناکی روایت می‌شود. بسیاری این زنان، تنها نان‌آوران خانواده‌های‌شان اند و دستور طالبان، زندگی آن‌ها را با خطر مواجه کرده است.

پیشتر رسانه‌ها گزارش دادند که یک زن که در یک موسسه خصوصی کار می‌کرد، پس از دستور طالبان مجبور شده است برای فراهم کردن غذا برای فرزندانش، گرده‌اش را به فروش بگذارد. او که همسرش پنج سال پیش درگذشته، پنج فرزند دارد.

پیشتر گزارش‌هایی منتشر شد که طالبان برای بستن دکان‌های زنان فروشنده ضرب‌الاجل یک هفته‌ای تعیین کرده است.

مارکیت «سیتی واک» در شهر مزارشریف، مرکز ولایت بلخ موقعیت دارد و شماری از زنان در این مارکیت مشغول کار هستند.

سخنگوی وزارت امر به معروف طالبان در یک پیام ویدیویی تاکید کرد که مکان جدید با مشورت زنان فروشنده آماده می‌شود. محمدصادق عاکف افزود که تا فراهم شدن مکان جدید، زنان فروشنده در بلخ به کار شان ادامه می‌دهند.

طالبان محدودیت‌های شدیدی در برابر فعالیت و کار زنان وضع کرده است. اخیراً طالبان اعلام کردند که زنان اجازه کار در موسسات غیردولتی را ندارند.

آنتونی بلینکن، وزیر خارجه امریکا پیشتر گفته بود که کشورش بیش از ۹ میلیارد دالر به اوکراین کمک امنیتی کرده است.

نیکلای پاتروشف در مصاحبه با نشریه روسی AIF گفت که علاوه بر پولی که آقای بلینکن از آن گفته، امریکا بعضی از سلاح‌های خود در افغانستان را به اروپا به ویژه پولند منتقل کرد تا از این طریق به دولت کی‌یف کمک نظامی کند.

او افزود روسیه در حال حاضر با اوکراین نمی‌جنگد، بلکه با ناتو و در راس آن با امریکا درگیر است.

هفته گذشته، وزیر انرژی و آب طالبان در راس هیاتی به ترکیه رفت. ملا عبداللطیف منصور گفت که در جریان سفر به ترکیه با مقامات برق تاجیکستان نیز دیدار می‌کند.

به نظر می‌رسد قرار داد تمدید برق تاجیکستان به افغانستان در ترکیه امضا شده است. طالبان در مورد محل امضای این قرارداد توضیحی نداده است.

از مقدار برق وارداتی و هزینه برق تاجیکستان در قرارداد جدید هیچ اطلاعاتی داده نشده است.

اما در قرارداد قبلی توافق شده بود که در سال ۲۰۲۲ تاجیکستان ۱.۵ میلیارد کیلووات ساعت برق به افغانستان بدهد.

افغانستان از نظر تامین برق خودکفا نیست و بیش از ۷۰ درصد برق مورد نیاز این کشور از اوزبیکستان، ترکمنستان، تاجیکستان و ایران وارد می‌شود.

پس از قدرت گیری طالبان، بدهی برق افغانستان به کشورهای فوق نیز افزایش یافت.

در ماه می ۲۰۲۲ گزارش شد که افغانستان بیش از ۱۰۰ میلیون دالر بابت برق به اوزبیکستان و تاجیکستان بدهکار است.