قنسولگری افغانستان در کراچی از رهایی ۲۰۰ شهروند افغانستان از زندان‌های پاکستان خبر داد

از سال ۲۰۲۱ به بعد فنلند حکم اخراج هیچ یک از درخواست‌دهندگان پناهندگی از افغانستان را صادر نکرده است. طبق آمار اداره مهاجرت این کشور، در سال ۲۰۲۲ از ۶۱۲ نفری که درخواست پناهندگی داد، ۵۱۱ نفر جواب مثبت گرفت.

آنتی لهتینن، مدیر اداره پناهندگی فنلند گفت که فقط جنسیت درخواست دهنده برای پناهندگی کافی خواهد بود. او گفت که قبلا جنبه‌های متعددی در فرآیند تصمیم‌گیری در نظر گرفته می‌شد اما برای زنان و دختران افغانستان اکنون فقط جنسیت‌شان کافیست تا پاسخ مثبت بگیرند.

در رهنمود جدید حکومت فنلند، رسیدگی به درخواست پناهندگی هزاره‌ها نیز سهل شده است. هرچند تمام هزاره‌ها فقط به دلیل قومیت‌شان واجد شرایط پناهندگی شناخته نخواهند شد، اما اداره مهاجرت این کشور می‌گوید که هزاره‌ها بدلیل بدتر شدن شرایط زندگی‌شان در افغانستان، نیاز به حمایت بین‌المللی دارند.

در درخواست پناهندگی هزاره‌ها، شرایط فردی، جنسیت و زندگی در منطقه‌ای که آماج حملات داعش قرار گرفته است، در نظر گرفته خواهد شد.

هیلی سفیر سابق امریکا در سازمان ملل بود که به رغم تاکید ترامپ بر خروج فوری از افغانستان، این کار را نادرست می‌دانست. هیلی خروج از افغانستان را «شکست شرم آور» برای امریکا توصیف نموده بود.

اظهارات این نامزد انتخاباتی بازتاب دهنده دیدگاه‌های انتقادی جمهوری‌خواهان نسبت به سقوط حکومت و بازگشت طالبان به قدرت است. جمهوری خواهان با انتقاد از وضعیت جدید و حاکمیت طالبان بر افغانستان می‌خواهند مشروعیت سیاسی و رهبری جو بایدن را زیر سوال ببرند.

نیکی هیلی روز سه شنبه با انتشار یک پیام ویدیویی تمایل خود را به ورود به رقابت‌های ریاست جمهوری ۲۰۲۴ ابراز کرده بود. او امروز در میان هواداران خود در شهر چارلستون ظاهر شد و رسما کاراز انتخاباتی خود را آغاز کرد.

هیلی در این سخنرانی موضوعات مورد علاقه جمهوری‌خواهان مانند کاهش قدرت امریکا در برابر چین، کوریای شمالی و ایران را مطرح کرد.

او مدعی شد که جهان پیشتر از گذشته ناامن شده و حکومت‌های دیکتاتوری مانند ایران، چین و روسیه به دلیل ضعف رهبری جو بایدن، دست درازی می‌کنند.

این زنان از ادامه خشونت‌های طالبان علیه زنان معترض انتقاد کردند.

زنان معترض می‌گویند که نرگس سادات مجرم نیست و باید فورا آزاد شود.

طالبان نرگس سادات را روز شنبه در کابل بازداشت کردند.

محمد رضا، همسر خانم سادات به افغانستان اینترنشنال گفته بود که خانمش بیمار بود و در راه برگشت از مطب دکتر، طالبان در یک پوسته امنیتی تلفن او را بازرسی کردند و بعد با خود به ریاست ۴۰ استخبارات این گروه بردند.

زنان معترض همچنین خواستار آزادی اسماعیل مشعل، استاد دانشگاه از سوی طالبان شده‌اند. آنان همچنین پلاکاردهایی را با تصویر زکریا اصولی، استاد دانشگاه دیگر که در بند طالبان است، به دست دارند.

100%

شماری از اعضای جنبش زنان مقتدر افغانستان در تبعید در پاکستان، همچنین تصویر موسی شاهین، آوازخوان محلی در بازداشت طالبان را با خود داشتند.

طالبان اخیراً بازداشت فعالان زن و استادان دانشگاه را افزایش داده است.

این مقام جمهوری اسلامی ایران گفته بود: طالبان به تعهدات خود در قبال حقابه ایران عمل نمی‌کنند.

به گزارش رسانه‌های ایران، علی سلاجقه درباره آخرین وضعیت حقابه هلمند گفته است که بحث‌های دیپلوماسی در این زمینه جریان دارد. او گفته است «خود من می‌خواهم به افغانستان بروم.»

او افزود که از سفیر ایران در افغانستان خواسته شده است که شرایط را برای حضور آن‌ها در این کشور فراهم کند.

رئیس سازمان حفاظت محیط‌ زیست جمهوری اسلامی ایران گفته است طالبان استدلال‌هایی دارند که نه واقعی است نه علمی.

این مقام جمهوری اسلامی ایران ابراز امیدواری کرده که گفتگوها بالاخره به نتیجه برسد.

اختلاف‌های مرزی و موضوع حقابه ایران و افغانستان همواره یکی از موارد جدی میان دو کشور بوده است.

طالبان بارها گفته‌اند معاهده حقابه را می‌پذیرند، اما ایران همواره می‌گویند تا کنون در عمل هیچ اقدامی نشده است.

این نهاد بین‌المللی در بیانیه‌ای گفته که هنجارها و سنت‌های فرهنگی در افغانستان، زنان نیازمند مجرد و بیوه را از صحبت با امدادگران باز می‌دارد.

زنان نیازمندی که سرپرست مرد ندارند در مصاحبه با این سازمان امدادی گفته‌اند که آنان در حال حاضر از کمک‌های بشردوستانه که عمدتاً توسط مردان ارائه می‌شود، محروم می‌مانند.

سیما یکی بیوه ۲۴ ساله با چهار فرزند به سازمان حفاظت از کودکان گفته است:« بزرگان جامعه از آنها می‌خواهند که مردی را برای جمع‌آوری کمک‌ها بفرستیم. اما آنها به ما اجازه نمی‌دهند که آن را بگیریم زیرا ما زن هستیم. نمی‌دانم چرا به ما کمک نمی‌کنند. ما چندین بار تلاش کرده‌ایم.»

او افزود: «اگر فقط امدادگران مرد باشند، نمی‌توانند درک کنند که ما چگونه رنج می‌بریم چون اجازه ندارند به خانه ما بیایند و ببینند که ما در چه رنجی هستیم. به همین دلیل ما قادر به دریافت کمک نخواهیم بود. اگر آنها از وضعیت ما آگاه نباشند، ما به فهرست [توزیع کمک] اضافه نخواهیم شد.»

این زنان می‌گویند که نمی‌توانند بسیاری از نیازمندی‌های خود را به گروه‌های امدادرسان مرد ابراز کنند و برای برخورداری از کمک‌ها به حضور زنان امدادگر نیاز مبرم دارند.

طالبان دو ماه پیش با صدور فرمانی، زنان را از کار در سازمان‌های غیردولتی منع کردند.

بسیاری از موسسات بشردوستانه به دلیل این نقش اساسی امدادگران زن در توزیع و تخصیص کمک‌ها فعالیت‌های خود را تعلیق کردند.

ارزیابی جدید زنان سازمان ملل نشان می‌دهد که ۹۳ درصد از سازمان‌های کمک‌رسانی گفته‌اند که این ممنوعیت، فعالیت‌های امدادی آنان برای دسترسی زنان به کمک‌های بشردوستانه را مختل کرده است.