طبق روایت رسمی، پابلو نرودا در ۲۳ سپتامبر ۱۹۷۳ بر اثر سرطان پروستات و سوءتغذیه جان خود را از دست داده است.
با این حال، بسیاری به شمول برخی از اعضای خانواده نرودا، این روایت را قبول ندارند و دست از جستجوی حقیقت برنداشتند.
مرگ پابلو نرودا ۱۲ روز پس از کودتا و سرنگونی حکومت وقت سوسیالیستی شلی اتفاق افتاد. رهبر این دولت، سالوادور آلنده، از دوستان پابلو نرودا بود. نرودا قصد داشت پس سقوط حکومت، به مکزیک برود، اما با آنکه آمادگیهای این سفر گرفته شده بود، شاعر درگذشت.
به گزارش گاردین، رودولفو ریس، برادرزاده پابلو نرودا به این باور است که این شاعر به دلیل مخالفتش با دیکتاتوری آگوستو پینوشه، جنرالی که علیه حکومت وقت شیلی کودتا کرد، به قتل رسیده است.
برادرزاده این شاعر به خبرگزاری اسپانیایی (Efe) گفت که براساس آزمایشهای علمی، سم «کلستریدیوم بوتولینوم» در بدن نرودا هنگام مرگ وجود داشته است.
رودولفو ریس با اشاره به نتایج تحقیقات، به ای.اف.ای افزود که پابلو نرودا پس از کودتای ۱۹۷۳ «مسموم» شده است. به گفته او، هیچ دلیل دیگری مبنیبر وجود داشتن اثرات سم کلستریدیوم بوتولینوم بر استخوانهای نرودا، وجود ندارد. او میگوید همه اینها به این معناست که نرودا به قتل رسیده است.
برادرزاده نرودا باور دارد که این شاعر با دخالت ماموران دولتی کشته شده است.
ده سال پیش یک قاضی اهل شیلی، دستور نبش قبر پابلو نرودا را صادر کرد تا تحقیقات روی بدن او صورت بگیرد. این اقدام پس از آن صورت گرفت که مانوئل آرایا، راننده سابق این قاضی فاش کرد که پابلو نرودا سه ساعت قبل از مرگش با حالی آشفته از شفاخانه با او تماس گرفته بود. گفته میشود در آن زمان پزشکان سرنگی را به معده پابلو نرودا در حالی که خواب بوده، تزریق کرده بودند.