اندرو چارلتون، نماینده ایالت نوساوتولز در پارلمان عضو حزب کارگر استرالیا، که ریاست این گروه را برعهده دارد، در این نشست گفت: «گروه دوستان پارلمانی هزارهها متشکل از قانونگذاران کنونی استرالیا است که دست به دست هم دادهاند تا از جامعه هزاره حمایت کنند و برای تحقق خواستهای مشترک کار کنند.»
او افزود: «این روشی است که رابطه هزارهها را با پارلمان (استرالیا) نزدیک میکند و فرصت میدهد تا صدای آن در میان قانونگذاران استرالیا شنیده شود.»
برخی اعضای کابینه دولت استرالیا، از جمله کریس بوون وزیر تغییرات اقلیمی، اندرو جایلز وزیر مهاجرت نیز در این نشست حضور داشتند و حمایت خود را از خواستهای هزارهها اعلام کردند.
هدف از راهاندازی این گروه دوستی، حمایت از خواستهای حقوق بشری هزارهها و جستوجوی راهکارهای عملی برای جلوگیری از کشتار نظاممند هزارهها در افغانستان خوانده شده است.
شماری از نویسندگان و فعالان هزاره در شهرهای مختلف استرالیا عضو این گروه هستند. احمد شجاع یکی از آنها است. او گفت: «گروهی که متشکل از نمایندگان منتخب چند حزب در پارلمان استرالیا است، بهخاطر دوستی با مردم هزاره استرالیا شکل گرفته است. هدفش نه تنها انعکاس دادن مشکلات مردم هزاره استرالیا است، بلکه تجلیل کردن از دستاوردهای این مردم هم است.»
اعضای این گروه دوستی امیدوارند که خواستهای حقوق بشری هزارهها در دستور کار رسمی دولت استرالیا قرار بگیرد و این کشور راهکار عملی برای کاهش آسیبپذیری هزارهها فراهم کند.
نعمتالله ابراهیمی، استاد دانشگاه گفت: «این گروه بسیار مهم است؛ به این دلیل که تا حال موضوع هزارهها در دستور کار شبکههای اجتماعی و رسانههای رسمی استرالیا قرار گرفته، ولی تا حال مکانیسم رسمی برای بررسی مسئله هزارهها در پارلمان استرالیا وجود نداشته است.»
او افزود: «بنابراین، با تشکیل این گروه، برای اولین بار مسئله هزارهها از یک مکانیسم رسمی در پارلمان استرالیا برخوردار میشود و مسئله هزارهها در صدر دستور کار پارلمان و سیاستهای ملی و بینالمللی استرالیا قرار میگیرد.»
شکوفه طاهری، دیگر عضو گروه دوستان پارلمانی هزارهها گفت: «هزارهها در حال حاضر نسبت به هر زمانی دیگر در افغانستان بیشتر آسیبپذیر هستند، از هر لحاظ - هم لحاظ فرهنگی، هم لحاظ اقتصادی و هم از نظر امنیتی. ما امیدواریم که از طریق این گروه بتوانیم بخشی از مجموعه حامیان هزارهها در استرالیا باشیم.»
اعضای گروه دوستی پارلمانی هزارهها از قانونگذاران دیگر کشورها نیز خواستند که گروههای مشابهی تشکیل دهند.
پس از حمله به مرکز آموزشی کاج در دشت برچی کابل، که منجر به کشته شدن دهها دانش آموزش هزاره شد، معترضان در بیش از صد شهر جهان تظاهرات کردند و این کشتار را ن«سلکشی هزارهها» خواندند. آنها خواستار به رسمیت شناختن نسلکشی هزارهها شدند.
تا اکنون شهرداری دندینانگ در ملبورن استرالیا، نسلکشی هزارهها به رسمیت شناخته است.
