آمنه محمد، معاون دبیرکل ملل متحد، چهارشنبه در یک نشست خبری گفت که از تصمیم طالبان در مورد ممنوعیت کار زنان در سازمان ملل «خشمگین» است و آن را «خلاف اعتقادات اسلامی» میداند. او تاکید کرد که کارمندان زن را با کارمندان مرد جایگزین نمیکنند و آنها معاش خود را دریافت خواهند کرد.
آمنه محمد در ماه دلو ۱۴۰۱ به کابل سفر کرده بود و با مقامات طالبان دیدار داشت. او که در نشست رونمایی از گزارش جدید تمویل توسعه پایدار صحبت میکرد، گفت که در کنار کارمندان زن افغان میایستد.
سیما بحوث، معاون سرمنشی ملل متحد و رئیس دفتر ملل متحد برای زنان مقام بلندپایه دیگر این سازمان است که در یک بیانیه جداگانه ممنوعیت کار زنان را محکوم کرده است.
بحوث گفت که سرپرست نزدیک به یک چهارم خانوادهها در افغانستان زنان هستند و برای رساندن کمکهای بشردوستانه به آنان باید کارمندان زن به وظایف خود برگردند.
او در بیانیهاش افزود: «سلب حقوق زنان و دختران از آموزش و مشارکت در جامعه و اقتصاد افغانستان توسط مقامات [طالبان] مانند زدن زخمی ناخواسته بر پیکر این کشور است.»
هر دو مقام ملل متحد از طالبان خواستند که محدودیت بر کار زنان در دفاتر ملل متحد را به صورت فوری بردارند و به زنان و دختران اجازه آموزش، کار و گشتوگذار را بدهند.
جلالالدین حقانی بنیانگذار شبکه حقانی و از اعضای برجسته طالبان بود. گروه طالبان در سال ۱۳۹۷ اعلام کرد که جلالالدین حقانی پس از بیماری طولانی، در سال ۱۳۹۴ فوت کرد.
قسمت نخست این مستند که روز چهارشنبه نشر شد، به چگونگی به قدرت رسیدن طالبان و اشتباهات امریکا در مبارزه با تروریسم در افغانستان پرداخته است. در این قسمت با شماری از مقامات ارشد طالبان، جنرالهای امریکایی و کارشناسان مسایل افغانستان مصاحبه شده است.
دو قسمت دیگر این مستند در روزهای آینده پخش خواهد شد.
در بخشی از این مستند که به تاریخ فعالیت شبکه حقانی اشاره میشود، انس حقانی میگوید که امریکا به پدر او پیشنهاد پناهندگی داده بود، اما پدرش این پیشنهاد را نپذیرفته بود.
انس حقانی در مصاحبه با تهیهکننده این مستند مدعی شد که کشورهای دیگر نیز پیشنهادهای مشابهی به پدر او مطرح کردند. انس حقانی نامی از این کشورها نبرد.
انس حقانی و سراجالدین حقانی، وزیر داخله طالبان فرزندان جلالالدین حقانی هستند.
انس حقانی، که به اتهام فعالیت تروریستی سالها در زندان حکومت پیشین افغانستان بود، در این مستند به حملات انتحاری شبکه حقانی با افتخار اشاره میکند و میگوید که حملات انتحاری، یکی مهمترین سلاحهای افغانها در برابر «تهاجم و اشغال خارجیها» است.
در بخش دیگر این مستند، سمیعالله محمدی، مسئول عمومی حملات انتحاری در شبکه حقانی، که به زبان انگلیسی روان صحبت میکند، میگوید: «ارتش پاکستان ما را آموزش میداد که دولت افغانستان را نابود کنیم و امریکاییها را بکشیم.» او تاکید کرد که پاکستان در آن زمان، نابود کردن دولت افغانستان و کشتن سربازان امریکایی را به نفع تامین منافع ملی خود میدانست.
محمدی میگوید که پخش ویدیوهای انتحاری، برای تشویق جوانان برای اجرای حملات انتحاری بسیار موثر بود. او گفت زمانی که ویدیوهای یک بمبگذار انتحاری پخش میشد، بقیه جوانان هم تشویق میشدند که برای انتحار آماده شوند.
جلالالدین حقانی و شماری دیگر از رهبران جهادی به دلیل جنگ علیه شوروی در افغانستان از سوی امریکا و متحدان غربی آن حمایت میشدند. او عضو حزب اسلامی به رهبری مولوی یونس خالص بود.
یونس خالص از رهبران بانفوذ جهادی افغانستان بود که با جمعی از دیگر رهبران مجاهدین در سال ۱۹۸۸به امریکا رفت و با رونالد ریگان، رئیسجمهور اسبق امریکا دیدار کردند.
شبکه حقانی بخشی از گروه طالبان است که در دو دهه گذشته حملات مرگبار انتحاری را در بخشهای مختلف افغانستان به ویژه در کابل انجام داده است. علاوه بر نظامیان خارجی و نیروهای امنیتی افغانستان، هزاران غیرنظامی در این حملات کشته شدند.