حمله تمام‌عیار طالبان بر دره کوکلامی سالنگ؛ اکمل امیر و چریک‌های همراهش چگونه «کشته شدند؟»

براساس این اطلاعیه، در این کنسرت سه آوازخوان زن فرانسوی اجرا خواهند کرد: کلارا ایسه، لئونی پرنت و صابرینه بلاوئل.

الکساندرا مستواجا، همسر مرتضی بهبودی هم روز سه‌شنبه (۲۲ حمل) با اعلام خبر برگزاری این کنسرت، اطلاعیه گزارشگران بدون مرز را در صفحه توییترش همرسانی کرده است.

گزارشگران بدون مرز در معرفی آقای بهبودی نوشته که او در ۱۶ سالگی کارش را به عنون عکاس خبری آغاز کرد و به دلیل تهدیدهای امنیتی، در ۲۱ سالگی به فرانسه پناهنده شد.

این سازمان افزوده که او در فرانسه با شماری از رسانه‌های فرانسوی از جمله رادیو فرانسه، مدیاپارت، لیبریشن و هنر همکاری کرده است.

گزارشگران بدون مرز همچنین نوشته که مرتضی بهبودی چند جایزه هم برده است، از جمله جایز «بایو» که به خبرنگاران جنگ داده می‌شود و جایزه «وارن» که به گزارشگران و رسانه‌های ملی فرانسه اهدا می‌شود.

مرتضی بهبودی در ۱۵ جدی گذشته، ۴۸ ساعت پس از ورود به افغانستان، زمانی که می‌خواست اعتبارنامه خبرنگاری خود را از وزارت خارجه طالبان در کابل بگیرد، بازداشت شد.

پس از بازداشت آقای بهبودی، حامیان آزادی بیان، نهادهای حامی خبرنگاران و سازمان‌های حقوق بشری بارها درخواست آزادی او را مطرح کردند، ولی طالبان به هیچ یک از این درخواست‌ها پاسخی نداده است.

سازمان ملل در بیانیه جدیدش با لحن صریح و کم‌سابقه‌ای تصمیم طالبان مبنی بر ممنوعیت کار زنان در این سازمان را نکوهش کرده است.

دفتر نمایندگی سازمان ملل در افغانستان گفته است که طالبان با تصمیم منع کار زنان، قصد دارد که این سازمان را مجبور کند بین ادامه فعالیت در افغانستان و پایبندی به تعهدات خود، یکی را انتخاب کند.

در بیانیه آمده است که رزا اوتونبایوا، نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل در افغانستان، بازنگری در این زمینه را آغاز کرده و تا تاریخ ۵ ماه آینده، موضع این سازمان روشن خواهد شد.

این سازمان گفته تلاش می‌کند که فعالیت‌های حیاتی بشردوستانه خود را توسط کمیته بین‌سازمانی که قبلا تعیین شده بود، ادامه دهد.

یوناما تاکید کرد که تمام جنبه‌ها و پیامدهای منع کار زنان در ملل متحد را ارزیابی می‌کند و در مواردی که با ممانعت طالبان مواجه شود، فعالیت خود را به حال تعلیق درمی‌آورد.

طالبان هفته پیش حضور کارمندان زن در دفتار سازمان ملل را منع کرد.

این تصمیم طالبان واکنش‌های تند داخلی و خارجی را برانگیخته است.

در پی منع کار زنان در سازمان ملل توسط طالبان، یوناما از کارمندانش خواست که به دفاتر مربوط به این نهاد نیایند.

به گفته منابع، طالبان حدود یک سال پیش نیز به اتاق این استاد دانشگاه هجوم برده و او را لت‌وکوب کرده بودند.

طبق اظهارات منابع، این استاد دانشگاه از یک سال به این‌سو هر از چندی مورد تهدید، تعقیب و لت‌وکوب طالبان قرار گرفته است. حدود یک سال قبل، نیروهای طالبان به اتاق سخی‌داد سنگین هجوم بردند، او را شدیداً مورد لت‌وکوب قرار داند و تلفن و کمپیوترش را نیز با خود بردند.

منابع همچنین افزودند که افراد طالبان اکنون به تمام اطلاعات متعلق به سخی‌داد سنگین دسترسی دارند.

گفته شده که طالبان با دسترسی به تلفن آقای سنگین، هرازگاهی در حساب‌های شبکه‌های اجتماعی متعلق به او فعال می‌شوند و پیام‌هایی برای برخی از دوستان او ارسال می‌کنند.

افراد نزدیک به خانواده سنگین می‌گویند طالبان بار نخست با استفاده از اطلاعات سخی‌داد سنگین در تلفن و کمپیوترش، پرونده‌ای علیه او تشکیل دادند و او را برای بازجویی به وزارت تحصیلات عالی این گروه معرفی کردند.

آنها گفتند وزارت تحصیلات عالی طالبان حدود شش ماه قبل، به مدت یک ماه از این استاد دانشگاه بازجویی کرد؛ در نهایت او بی‌گناه ثابت شد و به وظفیه‌اش برگشت.

با این حال، استخبارات طالبان روز یکشنبه، ۶ حمل بار دیگر این استاد دانشگاه را در مسیر راه دانشگاه بازداشت کرده است. نزدیکان سخی‌داد سنگین گفتند که خانواده او ۷۲ ساعت از سرنوشت او اطلاعی نداشتند و در این مدت، افراد طالبان این استاد دانشگاه را شکنجه کرده‌اند.

منابع گفتند به تازگی طالبان پرونده‌ دیگر علیه این استاد دانشگاه تشکیل داده و او را به دادگاه معرفی کرده است.

به گفته نزدیکان سخی‌داد سنگین، بزرگان محلی بدخشان، بغلان و قندوز برای رهایی این استاد دانشگاه نزد مقام‌های طالبان مراجعه کردند، اما «حرف‌های‌شان شنیده نشده است.»

در همین حال، شماری از استادان دانشگاه بدخشان، در نامه‌ای به وزارت تحصیلات عالی طالبان، از «تعرض به حریم شخصی» سخی‌داد سنگین از سوی افراد این گروه، انتقاد کرده و خواستار آزادی او شده‌اند.

سخی‌داد سنگین، هزاره اسماعیلیه و از باشندگان اصلی ولایت بغلان است. این استاد دانشگاه، از مخالفان تصمیم طالبان مبنی بر ممنوعیت آموزش دختران و زنان در افغانستان بود.

جبهه آزادی به افغانستان اینترنشنال گفت: «از روز دوشنبه در ساحه درگیری جریان دارد. آمبولانس‌ها جنازه‌ها و زخمی‌های طالبان را به شفاخانه پروان منتقل کرده‌اند.»

به گفته این جبهه به دلیل اینکه ساحه کوهستانی است و سربازان این جبهه امکان ارتباطی اندکی در اختیار دارند، «مدتی است که ارتباط اکمل امیری با سایر همرزمانش قطع شده است.»

مسئولان جبهه آزادی تاکید کردند که «فعلا نمی‌توانیم این شایعات را تایید کنیم.»

جبهه آزادی با نشر اعلامیه‌ای گفت که کشته شدن فرمانده‌اش، اکمل امیر را هنوز تایید نمی‌کند. این گروه نشر یک «عکس جعلی» از چهره بی‌جان منتسب به اکمل امیر توسط طالبان را زیر سوال برده است.

این جبهه کشته شدن ۶ عضو خود را در نبرد با طالبان تایید کرده است.

اکمل امیری پیش از ورود طالبان به کابل در ۲۴ اسد ۱۴۰۰عضو ارتش ملی افغانستان بود. او پس از سقوط کابل به پنجشیر رفت و بعدا به جبهه آزادی، از جبهات مسلحانه مخالف طالبان پیوست.

پیش از این نیز انفجار ماین‌های منفجرناشده باقی‌مانده از جنگ در افغانستان تلفات بسیار برجا گذاشته است.

هفته قبل سازمان ملل اعلام کرد از ۱۹۸۹ تاکنون تقریبا ۵۷ هزار غیرنظامی در افغانستان از اثر انفجار ماین‌های زمینی و مواد منفجره باقی‌مانده از جنگ کشته و زخمی شده‌اند.

کودکان از قربانیان اصلی انفجار ماین‌های باقی‌مانده از جنگ هستند.