پولیس اعتراض پناهجویان افغان در اندونیزیا را با 'خشونت سرکوب' کرد
پناهجویان افغان در اندونیزیا در اعتراض به بیسرنوشتی خود بار دیگر دست به تظاهرات زدند، اما پولیس این کشور با «لتوکوب شدید» آنها مانع ادامه تظاهرات شده است.
منابع به افغانستان اینترنشنال گفتند که وضعیت یکی از این پناهجویان وخیم است.
این منابع همچنین از برگزاری تظاهراتی گسترده در مقابل اداره مهاجرت اندونیزیا و دفتر حقوق بشر سازمان ملل در روز دوشنبه (دوم اسد) نیز خبر دادند.
در ۳۰ جوزای امسال نیز پناهجویان افغان در این کشور با اقدامی نمادین با پوشش سفید شبیه کفن در واکنش به وضعیت نامعلوم پناهندگی شان اعتراض کردند.
پناهجویان افغان تاکنون بارها با برگزاری تجمعات اعتراضی در مقابل دفتر سازمان ملل خواهان توجه این سازمان به تقاضای اسکان مجدد خود شدهاند.
برخی از این پناهجویان که خواهان انتقال و اسکان در استرالیا و یا کشور سومی دیگر هستند، میگویند که بیش از ده سال است در بیسرنوشتی به سر میبرند و علیرغم تظاهرات صدای آنها شنیده نمیشود.
بر اساس آمارهای منتشر شده، مجموع پناهجویانی که در اندونیزیا منتظر رسیدگی به پرونده مهاجرت خود اند، به حدود ۱۰ هزار نفر میرسد که بیشتر آنها افغان هستند.
آینده نامشخص، دوری از خانواده، محدودیتهای دنیای مهاجرت و عوامل دیگر بر سلامت روانی این پناهجویان تاثیر گذاشته است.
در سالهای اخیر مواردی از خودکشی پناهجویان افغان در اندونیزیا نیز گزارش شده است.
یک قاضی زن افغان پس از پیروزی در یک دعوای حقوقی با حکومت بریتانیا، از حق پناهندگی در این کشور برخوردار شد.
وزارت داخله بریتانیا در پایان یک مجادله حقوقی دو ساله در دادگاه پذیرفت که به این قاضی و پسرش اجازه دهد که به بریتانیا بیایند.
به گزارش گاردین، هرچند این قاضی واجد شرایط اسکان در بریتانیا بود، اما وزارت داخله این کشور درخواست او و پسرش را رد کرده بود.
وکلای قاضی زن، که پس از سقوط کابل به پاکستان فرار کرده بود، با اعتراض به این تصمیم حکومت بریتانیا، در دادگاه درخواست تجدیدنظر کردند.
گاردین نوشت که آنها از پاکستان به بریتانیا آمده و به اقوام خود در آنجا پیوستند.
هویت این قاضی به دلایل امنیتی فاش نشده است، اما گفته میشود که او قبلاً قاضی پروندههای مربوط به اعضای طالبان بوده است.
این تصمیم دادگاه بریتانیا میتواند راه را برای دعواهای حقوقی بیشتر برای پناهجویان افغان باز کند.
حکومت بریتانیا درخواست پناهندگی شمار زیادی از پناهجویان مستقر در پاکستان را رد کرده است.
کمیسیون انتخابات پاکستان روز دوشنبه حکم بازداشت عمران خان، نخستوزیر پیشین این کشور را صادر کرد.
براساس این دستور، پولیس اسلامآباد باید تا ساعت ۱۰ پیش از چاشت روز سهشنبه (سوم اسد) به وقت اسلامآباد، عمران خان را بازداشت کند.
قانون انتخابات مصوب سال ۲۰۱۷ به کمیسیون انتخابات پاکستان اجازه میدهد با استفاده از «اختیارات مجازات برای تحقیر» حکم دستگیری افراد را صادر کند.
کمیسیون انتخابات اعلام کرده که حکم بازداشت عمران خان به دلیل «اهانت به کمیسیون» بر اساس بند دهم قانون انتخابات ۲۰۱۷ صادر شده است.
رئیس حزب تحریک انصاف پاکستان متهم شده که با استفاده از «الفاظ غیرمعقول» علیه رئیس کمیسیون انتخابات و سازمان نظارت بر انتخابات، به این کمیسیون «اهانت» کرده است.
کمیسیون اخیرا با برگزاری جلسهای از عمران خان خواسته بود در این جلسه حاضر شود و یا وکیل خود را بفرستند، اما عمران خان از حضور در این جلسه پرهیز کرد.
به مناسبت هفتمین سالگرد حمله مرگبار به تظاهرات جنبش روشنایی در میدان دهمزنگ کابل، همایشهای گوناگونی در فضای واقعی و مجازی برگزار یا برنامهریزی شده است.
همچنین شمار زیادی از کاربران رسانههای اجتماعی به همین مناسبت به اظهار نظر پرداختهاند.
«جنبش روشنایی» نام یک جنبش اعتراضی بود که در اعتراض به تصمیم ۱۱ ثور ۱۳۹۵ کابینه وقت افغانستان برای تغییر مسیر خط انتقال نیروی برق ۵۰۰ کیلوولت از بامیان به گذرگاه سالنگ شکل گرفت. براثر انفجار در جریان تظاهرات این جنبش در روز دوم اسد ۱۳۹۵، دستکم ۸۶ نفر کشته و ۴۱۳ نفر زخمی شدند.
همایشی روز یکشنبه (اول سرطان) در شهر هامبورگ آلمان به همین مناسبت برگزار شد و در آن سخنرانان بر پاسداری از آرمانهای قربانیان این جنبش تاکید کردند. از جمله رضا قاسمی، رئیس کانون فرهنگی هزارههای هامبورگ، برگزارکننده این همایش، جنبش روشنایی را «نقطه عطفی در حرکت مدنی تاریخ افغانستان» خواند.
شماری از فعالان و اعضای این جنبش برای برگزاری یک رشته همایشهای توییتری در «اسپیس» توییتر هم برنامهریزی کردهاند.
داوود ناجی، از رهبران جنبش روشنایی در توییتر این جنبش را «عظیمترین حرکت مدنی تاریخ افغانستان» خوانده و افزوده «شهادت ۸۶ تن از بهترین فرزندانی که برای تحقق عدالت جان باختند، راه جدیدی را در مبارزات عدالتخواهانه آن سرزمین گشودند.»
اسد بودا در توییتی با تاکید بر اینکه «یگانه راهِ بیرونرفت از بنیادگرایی و خشونتهای قومی و فرقهای، حمایت از اعتراضهای خیابانی بود»، نوشته است که «تمامی کسانی که جنبشهای مردمی را سرکوب و تخریب کردند، قاتل شهر/خیاباناند و در آوردنِ طالب سهم دارند.»
سید طیب جواد، سفیر پیشین افغانستان در واشنگتن، لندن و مسکو در توییتر حمله مرگبار به تظاهرات جنبش روشنایی روز دوم اسد ۱۳۹۵ را «انفجار ددمنشنانه تروریستی» و قربانیان آن را قربانیان «انتحار، انفجار و دهشت» خوانده است.
جعفر مهدی، از سران وقت جنبش روشنایی، که در حال حاضر از اداره طالبان در کابل حمایت میکند، در توییتی نوشته است: «امروز با جمعي از دوستان با حضور بر سر گلزار شهداي جنبش روشنايي، ياد و خاطره ياران شهيدمان را گرامی داشتيم.» او عکسی هم از حضورش در گورستان قربانیان جنبش روشنایی پخش کرده است.
همچنین امینه امیری در توییتر حمله مرگبار به معترضان جنبش روشنایی را «قتل عام هزارهها» خوانده و امین آرمان، دیگر کاربر توییتر، انفجار دهمزنگ را حملهای در راستای «نسلکشی هزارهها» دانسته است.
عبدالحمید اعتمادی، استاد دانشگاه در صفحه توییترش نوشته است که حمله انتحاری به تظاهرات جنبش روشنایی تنها حمله به این جنبش نبود، بلکه پایان اعتراضات مدنی و آغاز «انحصارطلبی» در افغانستان بود.
گلچهره یفتلی در توییتر نوشته که انفجار دهمزنگ جان «صدها جان نخبه کشور را گرفت» و مایه «شرمساری» اشرف غنی، رئیسجمهور وقت و گروه طالبان است. او تاکید کرده که «نه میبخشیم و نه فراموش میکنیم».
جعفر مهدوی، نماینده پیشین مجلس گفته که در کابل به گورستان قربانیان جنبش روشنایی رفته است
هما هزاره با همرسانی صحنه حمله به تظاهرات جنبش روشنایی در میدان دهمزنگ در توییتر، نوشته که در این حمله نخبگان مردم هزاره به خاک خون کشیده شدند. همچنین ثریا هزاره در فیسبوک با همرسانی لحظه انفجار در میدان دهمزنگ، این حمله را «زخم ناسور» بر قامت مردم دانسته است.
اعتراضات جنبش روشنایی پس از انفجار دهمزنگ به تدریج فروکش کرد. سرانجام، سران این جنبش حاضر شدند که با رهبران حکومت وحدت ملی گفتوگو کنند، اما رهبران وقت حکومت حاضر نشدند خواستهای آنها را بپذیرند.
فهرست شماری از قربانیان جنش روشنایی در گورستان آنها در غرب کابل
منابعی از کابل ویدیوها و فایلهای صوتی به افغانستان اینترنشنال فرستادند که نشان میدهد طالبان در چند منطقه جلو کاروانهای عزاداران ماه محرم را گرفتند و برخی را لتوکوب کردند. در تصاویر دیده میشود که طالبان سعی دارند پرچمهای عزاداران را بگیرند.
[@portabletext/react] Unknown block type "facebook", specify a component for it in the `components.types` prop
طالبان امسال محدودیتهای سختگیرانه بر مراسم مذهبی شیعیان در افغانستان را شدت بخشیده است.
در روزهای گذشته شهروندان افغانستان از ولایتهای مختلف ویدیوهایی فرستادند که نشان میدهد طالبان مانع نصب پرچمهای مذهبی در شهرهای مختلف شدند.
در یکی از موارد افراد طالبان در کابل طالبان دروازه دکانهایی را قفل زدند که پرچم مربوط به محرم را برافراشته بودند.
وضع محدودیتهای سختگیرانه در برابر تجلیل از ماه محرم با واکنشهای گسترده در میان سیاسیون افغانستان روبرو شده است.
اخیرا جبهه آزادی افغانستان در بیانیهای نوشت که این اقدام طالبان «در راستای تنوعزدایی جامعه افغانستان» صورت گرفته است. رحمتالله نبیل، رئیس سابق ریاست عمومی امنیت ملی افغانستان نیز در توییتی نوشته است که طالبان به دنبال سرکوب تنوع مذهبی و تحمیل دیدگاههای افراطی خود بر دیگران است.
گروهی از مهاجران افغان در پاکستان آژانس پناهجویان سازمان ملل را متهم کرد که مشکلات مهاجران در این کشور را نادیده گرفته و در رفع آن سهلانگاری کرده است.
به گفته این گروه، این سهلانگاری منجر به خودکشیهای پیهم در بین پناهجویان شده است.
این گروه از مهاجران با شعار «ما را نجات دهید» (Save us) روز دوشنبه (دوم اسد) با انتشار بیانیهای پیشنهادهایش را برای حل مشکلات مهاجران افغان در پاکستان به آژانس پناهجویان سازمان ملل فرستاده است.
ترتیبدهندگان این پیشنهاد از سازمان ملل خواستند درباره چند مورد خودکشی پناهجویان توضیح بدهد.
در یک ماه گذشته گزارشهایی درباره خودکشی دو مهاجر در رسانهها منتشر شد.
در آغاز ماه سرطان یک جوان مهاجر از بدخشان افغانستان در شهر اسلامآباد به قصد خودکشی خود را از طبقه ششم یک ساختمان به پایین انداخت و به زندگیاش پایان داد.
در موردی دیگر روز ۲۹ سرطان یک گروه مدافع حقوق پناهجویان در پاکستان خبر داد که یک جوان ۲۴ ساله افغان در اسلامآباد در اعتراض به وضعیت ناگوار مهاجرت در این کشور خودکشی کرده است.
گروه «ما را نجات دهید» در بیانیه خود نوشته است که آژانس پناهجویان سازمان ملل در اسلامآباد باید با نهادهای مسئول کشورهای میزبان به ویژه پاکستان تماس بگیرد تا برای مشکلات روزافزون مهاجران راهحلی پیدا شود.
این گروه همچنین از آژانس پناهجویان سازمان ملل خواست «پروندههای افراد در معرض خطر را به کشورهای مهاجرپذیر رجعت داده و برای اسکان مجدد ایشان تلاش کنند.»
در بیانیه این گروه از مهاجران آمده «ما از کمیساری عالی مهاجرین ملل متحد جدا تقاضا داریم تا برای سهولت گشتوگذار و رفع تشویشهای روانی مهاجرین اسناد معتبر مانند سرتیفیکیت و کارتهای مهاجرت مهیا کند.»
دستکم در دو سال گذشته نهادهای حقوق بشری از افزایش روزافزون فشارها بر مهاجران افغانستان در پاکستان گزارش دادهاند.
گزارشها میرساند که سفارت پاکستان در کابل تمدید ویزا برای مهاجران افغان را بسته، اما ویزای این کشور در بازار سیاه با قیمت گزاف فروخته میشود.
پیش از این گروهی از وکلای پارلمان پاکستان فساد در فرایند صدور ویزای این کشور برای افغانها و سوءاستفاده از مجبوریت مردم افغانستان را «شرمآور» خوانده و خواهان اصلاحات در این روند شده بود.
با این حال مهاجران میگویند هنوز از عدم صدور ویزا و آزار و اذیت توسط پولیس پاکستان رنج میبرند.
پولیس پاکستان در یک سال گذشته هزاران پناهجوی افغان را از شهرهای مختلف این کشور بازداشت کرده و شمار زیادی را به افغانستان بازگشت داده است.
