سازمان ملل در افغانستان کشتار و خشونت علیه مردم هزاره‌ در ارزگان خاص را تایید کرد

پیشتر منابعی به نقل از بستگان خانم صدیقی به افغانستان اینترنشنال گفته بودند که او دو هفته ناپدید بود و حالا مشخص شده که طالبان او را در خیرخانه کابل بازداشت کرده و به خانواده‌اش اطلاع نداده بوده است.

هنوز از وضعیت سلامت و محل بازداشت خانم صدیقی اطلاع دقیقی در دست نیست.

جنبش خودجوش زنان معترض در اعلامیه خود نوشته است که خانم صدیقی سومین عضو این جنبش معترض است که به دلیل «عدالت‌خواهی قربانی می‌شود».

این جنبش بازداشت خانم صدیقی را ادامه سیاست «آپارتاید جنسیتی» طالبان و گرفتاری فعالان زن و فعالان حقوق بشر به دست جنگجویان این گروه دانسته است.

منابع طالبان درباره بازداشت او به طور علنی اظهار نظر نکرده‌اند.

این گروه پیش از این هم بارها اقدام به بازداشت زنان معترض کرده است.

در پی روی کار آمدن طالبان در ۲۴ میزان ۱۴۰۰، این گروه محدودیت‌های گسترده‌ای علیه آزادی‌های مدنی و به ویژه فعالیت‌های زنان وضع کرده است.

فرمان‌های پیاپی منسوب به رهبر طالبان برای محدود کردن زنان در چهاردیواری خانه، اعتراض‌های گسترده فعالان زن را برانگیخته و در دو سال اخیر این فعالان برای پیگیری مطالبات خود جنبش‌های اعتراضی را تشکیل داده‌اند.

در پی اعتراضات خیابانی و همچنین اعتراضات فردی و گروهی در محلات سربسته، جنگجویان طالبان شماری از معترضان را بازداشت کردند.

یک منبع گفت: «پولیس اندونزیا برای انتقال جنازه این جوان تا جاکارتا سی میلیون روپیه اندونزیایی درخواست کرده‌ است. به همین دلیل، تا اکنون پناهجویان افغان موفق نشده‌اند جنازه را از شفاخانه تحویل بگیرند.»

منابع گفته‌اند اعضای خانواده این جوان در آسترالیا به سر می‌برند و برای انتقال جسد او به جاکارتا به یک شرکت آسترالیایی ١٢ هزار دالر پرداخته‌اند.

پیش از این شماری از پناهجویان افغان در اندونزیا در مقابل دفتر سازمان ملل در شهر مکاسار تجمع اعتراضی برگزار کرده و خواستار رسیدگی به پرونده‌های مهاجرت خود شده بودند.

آینده ناروشن، دوری از خانواده و محدودیت‌های ناشی از مهاجرت از مشکلات مهاجران افغان در اندونزیا گفته شده است. ادامه این وضعیت برای چند سال، برخی از آن‌ها را تحت فشارهای روانی قرار داده است.

این حزب روز دوشنبه (اول عقرب) در بیانیه‌ای نوشت: «پس از اعلام نتایج این نظرسنجی، حزب کنگره ملی با احترام به گزینه‌ای که اکثریت مردم با آن موافقت کرده باشند، اقدامات عملی سیاسی را برای دستیابی به آن انجام خواهد داد».

لطیف پدرام، رهبر حزب کنگره ملی افغانستان پیش از این بارها گفته که تمرکز قدرت مشکل اساسی مردم افغانستان است و با برقراری «نظام جمهوری فدرال» می‌توان این مشکل را رفع کرد.

او همچنین گفته است که اگر حامیان جمهوری ریاستی متمرکز بر تمرکز قدرت اصرار کنند و آماده گفت‌وگو درباره برقراری جمهوری فدرال و «توزیع عادلانه قدرت بین اقوام» نباشند، از تجزیه افغانستان ابایی ندارد.

خانم بار با لحن طنز‌آمیزی نوشت: «چگونه با طالبان تعامل نکنید: اول همه مردان را بفرستید، دوم برای عکس گرفتن ژست بگیرید و سوم اجازه دهید که طالبان آنرا [در رسانه‌ها] بچرخانند.»

اخیرا سفیران پیشین و جدید جاپان با سراج‌الدین حقانی، وزیر امور داخله طالبان دیدار کردند و از ادامه همکاری‌‌های جاپان به افغانستان خبر دادند.

در این دیدارها هیچ زنی در کنار سفیران جاپان حضور نداشت.

معاون بخش زنان دیدبان حقوق بشر با اشاره به اهمیت نقش جاپان به عنوان عضو غیردائم شورای امنیت سازمان ملل در مورد مسائل افغانستان، چنین دیدارها را «ناامیدکننده» دانسته است.

سفیر جاپان پیش از این مقام‌های طالبان در کابل دیدار و گفت‌و‌گو کرده‌ است.

دیدبان حقوق بشر چندی پیش با انتشار بیانیه‌ای از عدم حضور زنان در نشست‌های مقام‌های ترکمنستان، انگلستان، چین، قزاقستان، پاکستان، مالزی، قطر، روسیه و ازبیکستان با طالبان انتقاد کرده‌ بود.

در ویدئویی که از تظاهرات روز دوشنبه (یکم عقرب) به افغانستان اینترنشنال ارسال شده، دیده می‌شود که کودکان، زنان و مردان پلاکاردهایی در دست دارند که روی آن نوشته شده است: «ما را با نوبت انتظار طولانی از خانواده‌هایمان جدا نکنید.»

این پناهجویان افغان می‌خواهند مطابق قوانین آلمان به اعضای خانواده خود که مقیم این کشور هستند بپیوندند. با این حال آن‌ها می‌گویند روند صدور ویزای آن‌ها بسیار به کندی پیش می‌رود.

هنوز وزارت خارجه آلمان یا سفارت این کشور در تهران در این مورد ابراز نظر نکرده‌اند.

توقف برنامه پذیرش افغان‌ها

همزمان با اعتراض شهروندان افغان از کندی روند ادغام مجدد خانواده‌ها، برخی از سازمان‌های آلمانی از توقف برنامه پذیرش آلمان برای نجات افغان‌های در معرض خطر انتقاد نیز می‌کنند.

وزارت خارجه آلمان ماه میزان پارسال طرحی را اعلام کرد که براساس آن، این کشور هر ماه یک‌هزار پناهجوی افغان را به آلمان انتقال می‌دهد.

در این طرح به انتقال کسانی اولویت داده شده بود که در بخش‌های عدلی، قضایی، سیاسی، رسانه‌ای‌، آموزش، فرهنگ، ورزش، و به ویژه حمایت از زنان و حقوق بشر در معرض خطر قرار دارند.

با گذشت یک سال از اعلام این برنامه، سازمانی موسوم به «کابل لوفت‌بروکه» گفته است که در این مدت فقط ۱۳ افغان به آلمان انتقال داده شده‌اند. این نهاد در زمینه انتقال پناهجویان در معرض خطر در افغانستان به آلمان فعالیت دارد.

با این حال، آلمان پس از روی کار آمدن طالبان به هزاران پناهجوی افغان پناه داده است. براساس گزارش‌های منتشر شده، آلمان پس از ماه اسد ۱۴۰۰ درخواست انتقال بیش از ۳۰ هزار افغان را پذیرفته است.