بر اساس گزارش حدود ۸۰ صفحهای سازمان حقوق بشر ایران، این افراد شامل گروههای مختلفی همچون وکیلان دادگستری، معلمان، فعالان محیط زیست، اعضای خانوادههای دادخواه، فعالان مدنی، روزنامهنگاران، فعالان حقوق کارگران، هنرمندان و افرادی دیگر هستند که هر یک به نوعی به دلیل تلاش برای احقاق حقوق بشر در ایران هدف سرکوب حکومت قرار گرفتهاند.
سازمان حقوق بشر ایران نوشت: «این فهرست دریچه کوچکی به وضعیت رو به وخامت مدافعان حقوق بشر در ایران است.»
این سازمان غیردولتی حقوق بشری افزود: «این مدافعان که مجموعا به بیش از ۵۴۱ سال زندان و ۵۷۷ ضربه شلاق محکوم شدهاند، نمونههای بارز سرکوب مداوم کسانی هستند که به طور خستگیناپذیر برای ترویج عدالت، برابری و آزادی در ایران تلاش میکنند.»
محمود امیری مقدم، مدیر سازمان بینالمللی حقوق بشر ایران در مقدمه این گزارش اعلام کرد: «از آنجایی که جامعه بینالمللی شاهد تشدید نگرانکننده نقض حقوق بشر در ایران است، شناخت روحیه تسلیمناپذیر این افراد و حمایت بیدریغ از آرمانهای آنان ضروری است.»
او تاکید کرد که اعطای جایزه نوبل صلح به نرگس محمدی، صدای او را تقویت میکند، تابآوری و عزم مدافعان حقوق بشر در ایران را در کانون توجه قرار میدهد و در عین حال از جامعه جهانی میخواهد در همبستگی با کسانی که شجاعانه از جامعه عادلانهتر و آزادتر بودن دفاع میکنند، بایستد.
در میان کسانی که در این گزارش معرفی شدهاند نام چندین وکیل به چشم میخورد که به دلیل اعلام وکالت از معترضان جنبش «زن، زندگی، آزادی» هدف سرکوبهای حکومت قرار گرفتند. از جمله این وکلا، مریم آروین، وکیل مدافع ۲۶ ساله بود که کمتر از یک ماه پس از آزادی از زندان، در شرایط مشکوکی درگذشت.
مامای مریم آروین، جمعه ۲۱ بهمن ۱۴۰۱ در مراسم تشییع پیکر او گفت که مریم را در زمان بازداشت به شدت مورد ضربوشتم قرار داده بودند.
با انتشار این گزارش، سازمان حقوق بشر ایران (IHRNGO) از جامعه بینالمللی خواست که حمایتی فعالتر و قاطعتر از مدافعان ایرانی نشان دهد؛ مدافعانی که «تزلزلناپذیر در خط مقدم نبرد برای حقوق اساسی بشر در ایران» ایستادهاند.
