سفیر پیشین ایران در افغانستان: طالبان‌ اساسا با عنصر مسئولیت پذیری بیگانه هستند

او در پارلمان بریتانیا گفت که تعداد زیادی از کسانی که پس از تسلط طالبان از افغانستان به بریتانیا فرار کرده‌اند، هزاره‌ اند.

خانم کندی اضافه کرد که سال گذشته یک تحقیق انجام داده که نشان می‌دهد هزاره‌ها از سوی طالبان و «سایر گروه‌های افراطی» به شدت در معرض تهدید اند.

به گفته او پناهجویان هزاره در بریتانیا در صورت انتقال به رواندا، آنجا نیز به دلیل باور مذهبی خود در امان نخواهند بود.

حکومت بریتانیا می‌خواهد پناهجویانی را که از راه دریا و با قایق‌های کوچک وارد بریتانیا می‌شوند، به رواندا بفرستد تا در آنجا پرونده‌های‌شان بررسی شود. این طرح با مخالفت‌های گسترده‌ای در داخل بریتانیا مواجه است.

دادگاه عالی بریتانیا در ماه عقرب این طرح را غیرقانونی اعلام کرد.

این کارشناسان تاکید کردند که افزودن آپارتاید جنسیتی به فهرست جنایات علیه بشریت، یک تشخیص دیرهنگام از سوی جامعه جهانی خواهد بود.

به گفته آنها «قوانین، سیاست‌ها و اقدامات دولتی‌ای که زنان را با از بین بردن حقوق انسانی آنها، به شرایط نابرابری و ظلم شدید تنزل می‌دهد، هسته اصلی نظام‌های آپارتاید را منعکس می‌کند.»

آنها گفتند که فرمان‌ها، سیاست‌ها و اعمال طالبان در افغانستان، یک سیستم نهادینه شده تبعیض، ستم و سلطه بر زنان و دختران را ایجاد می‌کند که «آپارتاید جنسیتی» شمرده می‌شود.

در بیانیه ملل متحد به نقل از کارشناسان این سازمان آمده که حکومت طالبان تدوین آپارتاید جنسیتی در حقوق بین‌الملل را بسیار ضروری کرده است. زیرا به گفته کارشناسان، این امر به جامعه بین‌المللی اجازه خواهد داد تا حملات طالبان به حقوق زنان و دختران افغان را بهتر شناسایی و به آن رسیدگی کند.

این کارشناسان خواستار شمولیت آپارتاید جنسیتی در فهرست جنایات علیه بشریت براساس ماده دوم پیش‌نویس منع و مجازات جنایت علیه شدند.

آنها همچنین از کشورهای عضو و مجمع عمومی ملل متحد خواستند از رسمیت‌شناسی آپارتاید جنسیتی به عنوان جنایت علیه بشریت حمایت کنند.

طالبان در حدود دوونیم سال گذشته ده‌ها فرمان صادر کرده که زنان را در حوزه‌های مختلف زندگی مانند حضور در اجتماع، آموزش، شغل، آزادی حرکت و سفر محدود می‌کند.

تعداد قابل ملاحظه‌ای از کارشناسان و فعالان حقوق بشر، اقدامات طالبان در قبال زنان افغانستان را مصداق «آپارتاید جنسیتی» عنوان کرده‌اند.

شهروندان و فعالان افغان بارها بار راه‌اندازی تظاهرات در شهرهای جهان نیز خواستار به رسمیت شناختن آپارتاید جنسیتی در افغستان شده‌اند.

چند منبع نزدیک به طالبان روز سه‌شنبه به عبدالحق عمری، خبرنگار بخش پشتو افغانستان اینترنشنال‌ گفتند که تاجمیر جواد در ۲۹ دلو با مهاجمان انتحاری دیدار کرده بود.

منابع می‌گویند که در خانه ملا محمد عمر، موسس طالبان در ولسوالی ژیری قندهار مهاجمان انتحاری زندگی می‌کنند و تاجمیر جواد در نشست با مهاجمان انتحاری با اشاره به خانه ملا محمد عمر گفت:«در این خانه محقر و گِلی تحریک اسلامی طالبان اساس نهاده شد و دوباره فرصت برپایی نظام اسلامی پیدا گردید.»

معاون استخبارات طالبان به مهاجمان انتحاری گفته که هم‌قطاران شان تحریک طالبان افغانستان را با خون خود حمایت کرده و آنها این نظام را که با «جهاد قتال» و مبارزه به دست آمده، با خون خود حفاظت می‌کنند.

او همچنان گفته است:« ما استشهادی‌ها بودیم و هستیم و هر وقت ضرورت شود، ما و شما اولین کسانی خواهیم بود که برای محافظت و دفاع از این نظام عملیات استشهادی[انتحاری] را انجام خواهیم داد.»

هرچند ملا هبت الله تمام جنگجویان انتحاری را در قطعات خاص این گروه جابجا کرده است اما منابع به افغانستان اینترنشنال گفتند که تاجمیر جواد کندک «استشهادی الحمزه» را در کابل نیز سرپرستی می‌کند که در صورت نیاز از کابل به دیگر ولایات کشور برای جنگ هم اعزام می‌شوند.

تاجمیر جواد یکی از اعضای مهم شبکه حقانی است که حکومت پیشین افغانستان او را به دست داشتن در حملات خونبار بر اهداف ملکی متهم کرده بود. حمله مرگبار ۱۲ عقرب ۱۳۹۹ بر دانشگاه کابل که باعث کشته شدن ۲۲ دانشجو و زخمی‌شدن بیش ۴۰ تن دیگر شد، یکی از اتهام‌های حکومت پیشین بر اوست. هرچند شاخه خراسان داعش مسئولیت این رویداد را به عهده گرفت.

این عضو شبکه حقانی همچنان طراح حمله بر کابل بانک در ننگرهار شمرده می‌شود که باعث کشته‌شدن ده‌ها غیرنظامی شد.

میلر این اظهارات را روز سه‌شنبه در پاسخ به پرسش مرضیه حسینی، خبرنگار افغانستان اینترنشنال درباره ارزیابی امریکا از نرفتن نماینده طالبان به نشست دوحه و خودداری روسیه و ایران از دیدار با نمایندگان جامعه مدنی افغانستان ابراز کرد.

سخنگوی وزارت خارجه امریکا به این دو کشور توصیه کرد که علاوه بر طالبان با نمایندگان جامعه مدنی افغانستان نیز تعامل کنند. چون به گفته او، طالبان تنها بازیگران مطرح در افغانستان نیستند.

نمایندگان ویژه روسیه و ایران به درخواست وزارت خارجه طالبان از دیدار با چهار نماینده جامعه مدنی افغانستان در نشست دوحه خودداری کردند. وزارت خارجه طالبان گفته است که آنها بدون مشوره با طالبان به این نشست سازمان ملل در قطر دعوت شده بودند.

متیو میلر گفت که هدف از شرکت نمایندگان ویژه امریکا در نشست دوحه تاکید مجدد بر رعایت حقوق بشر توسط طالبان و جلوگیری از تبدیل شدن افغانستان به مرکز اصلی تروریسم بود.

او افزود: «ما خواهان افغانستانی با نهادهای فراگیر هستیم که در آن از گروه‌های مختلف مردم افغانستان نمایندگی شود.»

میلر گفت که «ما همچنان به دنبال دستیابی به این اهداف در افغانستان هستیم.»

همزمان با آغاز نشست دوحه در ۲۹ دلو، عبدالسلام حنفی، معاون رئیس الوزرای طالبان در دیدار با کانی وگناراجا، معاون سرمنشی سازمان ملل در کابل گفت که طالبان امنیت را در افغانستان تامین کرده و در مبارزه با تروریسم موفق بوده است. بنا، شرایط به رسمیت شناختن را دارد.

امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان قرار بود در نشست دوحه شرکت کند اما به دلیل امتناع آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل از دیدار با متقی، اشتراک دیپلومات ارشد طالبان در این نشست لغو شد.

آقای گوترش در نشست خبری خود گفت که پذیرش خواسته‌های وزیر خارجه طالبان معادل به رسمیت شناختن این گروه بود. او تاکید کرد که طالبان بدون توجه به نگرانی‌های جهان به رسمیت شناخته نخواهد شد.

آقای مرسر که مسئولیت امور سربازان سابق را به عهده دارد، گفت که او «به دنبال شواهد» برای رد اتهامات جنایات جنگی نیروهای خاص در افغانستان است، اما هنوز نتوانسته مدرکی بیابد. او افزود که فرماندهان نیروهای ویژه نیز «نتوانستند به سوالات اساسی پاسخ دهند.»

ادعای کشتار فراقانونی نیروهای هوایی ویژه بریتانیا در افغانستان را یک قاضی این کشور تحقیق می‌کند. این بحث زمانی بالا گرفت که بی‌بی‌سی انگلیسی در گزارش‌های تحقیقی خویش از کشتار فراقانونی افراد غیرمسلح به دست نیروهای ویژه در افغانستان در سال‌های ۲۰۱۰ الی ۲۰۱۳ پرده برداشت.

گفته شده که این افراد در حالی کشته شدند که در آن زمان هیچ تهدیدی برای نیروهای بریتانیایی نبودند.

به نقل از رسانه‌های بریتانیایی، مسئول امور کهنه سربازان بریتانیا گفت که تعدادی از نیروهای ویژه به او خبر دادند که احتمالا این ادعا درست است.

جانی مرسر نیز از سال ۲۰۰۸ الی ۲۰۰۹ به عنوان افسر نیروهای ویژه بریتانیا در افغانستان خدمت کرده بود.

او گفت که در زمان خدمتش در افغانستان حس می‌کرد چیزی غیر عادی در میان نیروی هوایی ویژه رخ داده است.