اولین حرکت اعتراضی مردم بدخشان روز جمعه، ۱۴ ثور، از ولسوالی درایم بدخشان آغاز شد. معترضان در آنروز طالبان را متهم کردند که یک پیرمرد به نام «نظامالدین» را به قتل رسانده، وارد حریم خصوصی آنها شده و بر زنان دستدرازی کردهاند.
حرکت دوم اعتراضی روز شنبه، ۱۵ ثور، در ارگو خبرساز شد.
مردم این ولسوالی نیز ادعا کردند که یک جوان ۲۵ ساله به نام عبدالباسط در تیراندازی افراد طالبان که برای محو کوکنار آمده بودند، کشته شده است.
معترضان روز یکشنبه، ۱۶ ثور، در سومین روز اعتراضات، پس از مراسم به خاکسپاری عبدالباسط، قطعنامهای را به خوانش گرفتند که سه خواست اساسی در آن مطرح شده بود.
اخراج طالبان مسلح غیربومی از بدخشان به عنوان یکی از اساسیترین درخواستهای معترضان مطرح شد. زیرا آنان طالبان غیربومی را به بدرفتاری با مردم محلی متهم کردند و گفتند کسانی در این ولسوالی حکومت میکنند که به زبان مردم محل آشنا نیستند و افهام و تفهیم بین مردم و آنان صورت نمیگیرد.
مطالبه دوم مجازات قاتلان دو باشنده ولسوالیهای درایم و ارگو بود. معترضان خواهان تسلیمدهی عاملان قتل به دست مردم شدند. زیرا آنها گفتند به نهادهای عدلی و قضایی طالبان اعتماد ندارند.
آنها گفتند از قطع زمینهای کوکنار در صورتی حمایت میکنند که بدیل کشت کوکنار به کشاورزان ارائه شود، در غیر آن کودکانشان گرسنه خواهد ماند.
براساس گزارش مردم محل، به دنبال صدور این قطعنامه، طالبان کاروانی متشکل از ۱۵۰ تانک، هاموی، رنجر و آمبولانس که در آن صدها جنگجو و تجهیزات نظامی سوار بود، به ولسوالیهای درایم، ارگو و جرم بدخشان اعزام کردند و سپس اعلام کردند که عملیات نابودی کوکنار را از سر گرفته است.
با گذشت حدود ۱۰ روز از آغاز اعتراضات، وزارت داخله طالبان روز دوشنبه، ۲۴ ثور، اعلام کرد که ۲۵۲ جریب کشت خشخاش را در ولسوالیهای درایم، بهارک، ارگو، کشم و فیضآباد تخریب کرده است.
در همین روز معترضان در قریه «برلاسها» از مربوطات ولسوالی ارگو اعتراضات خود را از سر گرفتند.
براساس گزارشها طالبان برای خاموش کردن مردم از تیراندازی استفاده کردند که در نتیجه آن دستکم ۲ باشنده ارگو کشته و ۹ نفر دیگر زخمی شدند.
بعد از شکلگیری اعتراضات طالبان هیاتی را به رهبری فصیحالدین فطرت، رئيس ستاد ارتش تشکیل داد تا به بدخشان برود و با معترضان گفتوگو کنند.
در جریان ده روز گذشته هیاتهای طالبان چه در شهر فیضآباد، مرکز ولایت بدخشان و چه در ولسوالیهای درایم و ارگو بارها با نمایندگان معترضان به مذاکره نشستند اما به نتیجهای که قناعت مردم محل را فراهم کند، دست نیافتند.
شعلهور شدن اعتراضات در بدخشان نشان میدهد که تاکنون هیات طالبان به هیچ یک از خواستهای اساسی معترضان پاسخ قناعتبخش ارائه نکرده است.
اعزام کاروانی جدید از نیروهای تازهنفس و دو هلیکوپتر از میدان هوایی فیضآباد که در آسمان قریه «برلاسها» نشان میدهد که طالبان قصد دارد به جای ادامه مذاکره و تفاهم با مردم، از راههای قهرآمیز کار بگیرد.
