جبهه مقاومت ملی روز جمعه اعلام کرد که دو عضو طالبان را در حوزه دوازدهم امنیتی هرات کشته و یک عضو دیگر آن را زخمی کرده است. جبهه مقاومت گفته در این حمله به نیروهای این جبهه و غیرنظامیان آسیبی نرسیده است.
در اطلاعیهای که این جبهه روز جمعه، ۴ جوزا، منتشر کرد، آمده است که این حمله دیشب انجام شده است.
جبهه مقاومت ملی میگوید تا پایاندهی به سلطه «نامشروع» طالبان در افغانستان به حملات خود در مناطق مختلف کشور علیه این گروه ادامه خواهد داد.
نماینده ویژه ایران در کابل تایید کرد که امسال بیش از ۳۰۰ میلیون متر مکعب حقابه این کشور از سوی افغانستان تامین شده است. کاظمی قمی گفت به دلیل اصلاح نشدن تاج سد کمال خان، قسمتی از آب به سمت شورهزار رفت و باعث شد بخشی از حقابه ایران تامین نشود.
در گفتوگویی که خبرگزاری ایراف، نزدیک به جمهوری اسلامی، روز جمعه، چهارم جوزا، پخش کرد، آمده است که آقای قمی تامین شدن حقابه ایران را «دستاورد ملموس و قابل محاسبه دیپلوماسی آب» خوانده است.
کاظمی قمی گفته طالبان، پارسال سه اقدام اصلاحی انجام داد که یک مورد آن ناکارآمد بود و منجر شد آب به سمت «گودزره» برود و بخشی از حقابه ایران تامین نشود.
با این حال به گفته آقای قمی دو اقدام دیگر موثر بود و به تامین حقابه امسال کمک کرد.
نماینده ویژه ایران گفته طالبان پارسال دریچههای سد کمال خان و لایروبی مسیر انتقال آب به سمت سیستان را اصلاح کرده است.
به گفته او همین ترمیمها باعث شد بیش از ۳۰۰ میلیون متر مکعب حقابه ایران تامین شود.
براساس آمار ارائه شده از سوی نهادهای بریتانیایی فعال در حوزه مهاجرت در یک سال ۷۵۸ کودک افغان با عبور از کانال مانش وارد بریتانیا شدهاند. این سازمانها میگویند مجموعا ۵ هزار و ۶۶۲ افغان از مسیر کانال مانش در یک دوره یکساله وارد بریتانیا شدهاند.
وزارت داخله بریتانیا میگوید ۳۵۰ افغان هم در همین دوره از طریق پرواز بدون داشتن اسناد معتبر مهاجرت به بریتانیا رسیدهاند.
از این میان تاکنون هزار و ۸۵۴ نفر تحت حمایت طرح ویژه اسکان مجدد افغانها قرار گرفتهاند.
از سویی هم در همین دوره یک ساله، شش هزار و ۴۲ افغان از طریق برنامههای اسکان مجدد این کشور به بریتانیا منتقل شدند.
سازمانهای فعال در حوزه مهاجرت در بریتانیا میگویند بیشتر کودکانی که از مسیر پرخطر مانش وارد بریتانیا شدهاند، کسانی هستند که خانوادههایشان در روند تخلیه به بریتانیا منتقل شدند.
این کودکان به دلیل قوانین سختگیرانه الحاق خانواده در بریتانیا، مجبور به پذیرفتن مهاجرت از مسیرهای پرخطر شدهاند.
دولت بریتانیا قبلا متعهد شده بود برای خانوادههای که کودکان شان را در روزهای نخست پروسه تخلیه جا گذاشتهاند، راههای قانونی فراهم کند تا با هم الحاق شوند.
اما سازمانهای مدافع حقوق پناهندگان میگویند دولت بریتانیا تاکنون پیشنهاد مشخصی برای الحاق کودکان افغان نداده است.
واندا وایچورسکا، مدیر اجرایی نهادی موسوم به «دهلیز بینالمللی مصئون» گفت زندگی کودکان افغان جدا افتاده از خانواده به مسیرهایی بستگی دارد که آنها را به خانوادههایشان وصل میکند.
او همچنان گفت: «متاسفانه تعجبآور نیست که این همه کودک افغان مجبورند سفر خطرناکی را به تنهایی بگذرانند». به گفته این مسئول، والدین افغان «به طرز وحشتناکی» از الحاق قانونی فرزندانشان محروم اند.
منابع به افغانستان اینترنشنال خبر دادند که گفتگوها میان مقامات امریکایی و نمایندگان طالبان برای آزادی سه شهروند ایالات متحده به بنبست رسیده است. به گفته منابع، طالبان در بدل رهایی سه امریکایی، خواهان آزادی یک عضو خود از گوانتانامو شده است.
هنوز اطلاعاتی درباره هویت این عضو طالبان که در گوانتانامو زندانی است، در دست نیست.
منابع از میان طالبان به افغانستان اینترنشنال گفتند این مذاکرات پس از چندین دور گفتوگو میان مقامات سازمان امنیت و اطلاعات ایالات متحده امریکا (سیا) و مقامات طالبان به بنبست رسیدهاست و طالبان مقامات امریکایی را به عدم تمایل به پیشرفت این مذاکرات متهم کردهاند.
طالبان در اوایل ماه حمل اعلام کردند که برخی از شهروندان خارجی از جمله دو امریکایی را به اتهام «نقض قوانین» بازداشت کردهاند. سخنگوی طالبان گفت از بازداشت این شهروندان به دولت امریکا خبر دادهاند.
در همین حال، یک مقام طالبان گفت: «ما برای ادامه مذاکره آمادهایم، اما ایالات متحده در انجام اقدامات معنادار مردد است. ما میخواهیم برادر افغان خود را از زندان گوانتانامو آزاد کنیم، اما امریکاییها حاضر نیستند متقابلاً این کار را انجام دهند.»
ذبیحالله مجاهد، سخنگوی طالبان پس از دستگیری شهروندان امریکایی به رسانهها گفت شهروندان خارجی در سفر به افغانستان مکلفاند قوانین این کشور را رعایت کنند.
مشخص شده است که یکی از امریکاییهای زندانی در کابل رایان کوربت است، اما هویت دو زندانی دیگر معلوم نیست.
پیش از این آنا کوربت، خانم رایان کوربت، زندانی طالبان گفته بود «واقعا» نمیداند چه اقداماتی برای نجات شوهرش انجام میشود.
طالبان رایان کوربت را که سالها در افغانستان کار میکرد، در ماه اسد ۱۴۰۱ با همکاران آلمانی و افغانش در شمال افغانستان به اتهام «تخلف از قوانین افغانستان» بازداشت کرد.
این در حالی است که کوربت برای پرداخت معاش کارمندان یک موسسه به افغانستان سفر کرده بود.
پیشتر وکلای رایان کوربت از سازمان ملل خواستند که به رهایی فوری او از زندان طالبان کمک کند.
آنها درباره وضعیت نامساعد این شهروند امریکایی در زندان طالبان و احتمال مرگ او در آنجا هشدار دادهاند.
صحرا مانی اعلام کرد که جایزه جهانی «بنیاد اکثریت فمینیستی» را به خواهران پریانی که به قول او در مبارزه با «آپارتاید جنسیتی، عزم و استقامت راسخ» دارند، تقدیم میکند. این جایزه به دلیل کارگردانی فیلم «نان و گلهای سرخ» به صحرا مانی اهدا شده بود.
در یادداشتی که خانم مانی در صفحه رسمی اینستاگرام خود پخش کرد، آمده است این جایزه را به تمنا زریاب پریانی و خواهرانش به دلیل تحمل روزهای سخت زندان طالبان در افغانستان و برای تحمل گرسنگی در کلن آلمان و برای «تمام اقتداری که در هدفش است» تقدیم میکند.
تمنا زریاب پریانی و سه خواهرش، از دختران معترض علیه طالبان بودند که در ماه دلو ۱۴۰۰ از خانه خود دستگیر شدند و سه هفته در زندان این گروه ماندند.
خانم پریانی بعدا از افغانستان به آلمان رفت و در شهر کلن آلمان برای حدود دو هفته با خواست «به رسمیت شناختن آپارتاید جنسیتی در افغانستان» اعتصاب غذا کرد.
صحرا مانی، یک فیلمساز شناخته شده افغانستان روز چهارشنبه، دوم جوزا، جایزه جهانی «بنیاد اکثریت فمینیستی» را در ایالات متحده امریکا دریافت کرد.
صحرا مانی بهخاطر به تصویرکشیدن مقاومت زنان افغان در برابر طالبان در فیلم مستند «نان و گلهای سرخ» مستحق این جایزه شناخته شد.
بنیاد اکثریت فمینیستی روز چهارشنبه در یک اعلامیه خبری نوشت که هفته گذشته میزبان شانزدهمین مراسم سالانه جوایز حقوق زنان در لس آنجلس امریکا بود.
در این مراسم، جایزه مِویس لنو برای حقوق جهانی زنان به صحرا مانی و تیم مستند «نان و گلهای سرخ» اهدا شد. این جایزه توسط جی لنو، مجری سرشناس سابق تلویزیون در امریکا و همسرش مِویس لنو، عضو هیئت مدیره بنیاد، و دکتر سیما سمر، رئیس سابق کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان به صحرا مانی اهدا شد.
خانم مانی در حسابش در شبکه اکس نوشت که با مستند نان و گلهای سرخ، « هدفم این بود که مبارزه زنان کشورم را برای نسل بعدی انتقال دهم.»
او ابراز امیدواری کرد که بتواند صدای زنان افغانستان را منعکس کند و بخشی از تغییر در این کشور باشد.
نان و گلهای سرخ نگاهی است از درون به مقاومت زنان افغانستان در برابر طالبان در کابل. این فیلم داستان سه زن افغان را روایت میکند و نشان میدهد چگونه زندگیشان پس از تصرف طالبان در سال ۲۰۲۱ تغییر کرده و چگونه با شجاعت در مقابل «آپارتاید جنسیتی» ایستادگی میکنند.
نان و گلهای سرخ در سال ۱۴۰۲ در هفتاد و ششمین دوره جشنواره بینالمللی کن نمایش ویژه داشت.
در کنار خانم مانی، کارولین مالونی، نماینده سابق کانگرس امریکا و دکتر آستین دنارد، پزشک زنان مستحق جوایز بنیاد اکثریت فمینستی شناخته شدند.
جایزه جهانی حقوق زنان بنیاد اکثریت فمینیستی هر ساله به تعداد محدودی از افرادی اهدا میشود که به طور چشمگیری در پیشبرد حقوق زنان و دختران و افزایش آگاهی از بیعدالتیهایی که زنان به دلیل جنسیت خود با آن مواجه هستند، کمک کردهاند.
یک مقام سازمان ملل میگوید محدودیتهای طالبان بر زنان امدادگر افغان، بر پیچیدگی عملیات بشردوستانه افزوده است. ادم ووسورنو گفت «همکاران زن شجاع افغان ما با چالشهای زیادی مواجهند و هر روز برای ورود و خروج از محل کار، خطرات شخصی را تحمل میکنند.»
سازمان ملل روز پنجشنبه (سوم جوزا) در خبرنامهای نوشت که ادم ووسورنو گفته حدود ۱.۴ میلیون زن و دختر در افغانستان از آموزش منع شدهاند.
خانم ووسورنو، مقام ارشد دفتر هماهنگکننده کمکهای بشردوستانه سازمان ملل خبر داده که در دیدار با مقامهای ارشد طالبان از این گروه خواسته بگذارند زنان کار کنند.
در خبرنامه آمده است که این مقام سازمان ملل چهار روز به افغانستان سفر کرده است.
طبق این خبرنامه، این مقام ارشد دفتر هماهنگکننده کمکهای بشردوستانه سازمان ملل کار زنان را ضروری خوانده است.
وی در مورد منع آموزش دختران توسط طالبان گفت که این گروه پیام خود را تکرار کردند که به زمان نیاز دارند.
ادم ووسورنو اما به طالبان پاسخ داده که به «ما وقت نداریم زیرا اعداد و ارقام خودشان صحبت میکنند.»
او تاکید کرده که «هرچه بیشتر منتظر بمانیم، میلیونها کودک بیشتر تحت تأثیر قرار خواهند گرفت.»
ادم ووسورنو میگوید پیام من «در همه سطوح این بود که باید این محدودیتها را بردارید، ما باید کار خود را در بخش آموزش و سلامت انجام دهیم.»
طالبان پس از روی کار آمدن در اسد سال ۱۴۰۰ آموزش و کار زنان را منع کرد.
