مرحله گروهی:
مرحله گروهی مسابقات در دوازده روز برگزار میشود و پس از آن بازیهای مرحله حذفی آغاز خواهد شد. دیدار نخست یا افتتاحیه مسابقات با تقابل تیمهای آلمان و اسکاتلند با میزبانی ورزشگاه آلیانس شهر مونیخ، آغاز میشود.
گروهبندی:
در این دوره ٢٤ تیم حضور دارند که در شش گروه چهار تیمه با یکدیگر رقابت میکنند.
گروه اول: آلمان، اسکاتلند، هنگری و سوئیس
گروه دوم: اسپانیا، کرواسیا، ایتالیا و آلبانیا
گروه سوم: انگلستان، اسلوونیا، دنمارک و صربستان
گروه چهارم: فرانسه، پولند، هالند و اتریش
گروه پنجم: بلجیم، اوکراین، رومانیا و اسلوواکیا
گروه ششم: پرتگال، ترکیه، گرجستان و جمهوری چک
سختترین گروه این دوره یا گروه مرگ، گروه دوم است که تیمهای اسپانیا، ایتالیا، کرواسیا و آلبانیا حضور دارند. گروه چهارم نیز با حضور تیمهای مثل هالند، فرانسه و پولند گروه سختی است.
شهرهای میزبان:
رقابتهای یورو در ده شهر برگزار میشود. ورزشگاههایی که قرار است این مسابقات در آن برگزار شود، در جام جهانی ٢٠٠٦ نیز میزبان بوده است. تنها ورزشگاه دوسلدورف آرنا جایی است که در جام جهانی بازی در آن برگزار نشده.
شهرها و ورزشگاههای میزبان یورو:
برلین- ورزشگاه المپیک برلین (٧١ هزار نفر)
کلن - ورزشگاه کلن (۴۳ هزار نفر)
دورتموند- ورزشگاه سیگنال ایدونا پارک (۶۲ هزار نفر)
دوسلدورف- ورزشگاه دوسلدورف آرنا (۴۷ هزار نفر)
گلزن کرشن- ورزشگاه آرنا شالکه (۵۰ هزار نفر)
هامبورگ- ورزشگاه فولکسپارک (۴۹ هزار نفر)
لایپزیک - ورزشگاه لایپزیک (۴۰ هزار نفر)
مونیخ- آلیانز آرنا (۶۶ هزار نفر)
اشتوتگارت- ورزشگاه اشتوتگارت آرنا (۵۱ هزار نفر)
تیمهای ملی فوتبال آلمان به عنوان میزبان، فرانسه که در دور دوره گذشته جام جهانی به دیدار نهایی رسیده است، اسپانیا، پرتگال، کرواسیا، بلجیم و انگلستان جزو مدعیان قهرمانی مسابقات به حساب میآیند؛ اما همیشه در چنین تورنمنتها شگفتیهایی نیز رخ میدهد.
تیمهای مثل سویدن و ناروی که بازیکن مطرحی مثل ارلینگ هالند را در ترکیب خود دارد، از غایبان بزرگ این دوره هستند.
