طالبان چند نفر را به 'علت خواندن نماز جنازه غیابی برای گیله‌من' در خوست بازداشت کرد

بنا به گزارش‌ها، طالبان همانند سال‌های گذشته برای برداشتن پرچم‌ها و پارچه‌های عزاداری از معابر عمومی و سردر دکان‌ها تلاش کرده است.

برعلاوه، منابع از هرات به افغانستان اینترنشنال خبر دادند که استخبارات طالبان پنجشنبه، ۲۱ سرطان هفت نفر از شیعیان را در شهرک جبرئیل بازداشت کرد.

این جوانان زمانی بازداشت شدند که در واکنش به محدودیت‌های طالبان در برابر مراسم عاشورا اعتراض کرده بودند.

جبهه آزادی روز یکشنبه در بیانیه‌ای گفت که طالبان از مراسم عاشورا به علت پیام «مقاومت و ایستادگی» ترس دارد. زیرا طالبان می‌خواهند مردم را «به اطاعت بی‌چون و چرا از امارت طالبانی وادار سازند.»

طالبان گفته است که با جامعه شیعه در افغانستان برای برگزاری امن مراسم عاشورا همکاری می‌کند. اما، به نظر می‌رسد که این گروه بنا به تفسیر مذهبی خود مخالف برگزاری برخی از آیین‌های محرم است.

رئیس اطلاعات و فرهنگ طالبان در هرات برخی از آیین‌های مراسم عاشورا را «بدعت» خوانده و تاکید کرده است که جلو «بدعت‌های سیاسی و خارجی» باید گرفته شود.

احمدالله متقی ‌این موضوع را این هفته در نشستی با حضور شماری از مقام‌های این گروه و روحانیان شیعه در هرات بیان کرد.

برپایه تصاویر ویدیویی، که اداره اطلاعات و فرهنگ هرات از این نشست پخش کرده، آقای متقی گفته است درباره این که «اصل مراسم [عاشورا] چه بدعتی است، ما نباید چیزی بگوییم.»

گیله‌من وزیر، عضو ارشد جنبش تحفظ پشتون‌ها و شاعر شناخته شده پشتو زبان هفته گذشته در اسلام‌آباد کشته شد. کشته شدن او با موجی از واکنش‌های گوناگون در میان افغان‌ها مواجه شد.

سخنگوی پولیس طالبان در کابل می‌گوید عرفات وزیر، برادر بزرگ گیله‌من وزیر در روزهایی دوست او بوده است «که خویشاوندان و دوستان نزدیک، از خویشاوندی و دوستی بیزار بودند».

اشاره او به دوره‌ای است که طالبان در برابر جمهوری اسلامی افغانستان می‌جنگیدند.

در یادداشت خالد زدران آمده است مادر گیله‌من وزیر، پیش از کشته شدن این فرزندش، پنج جنازه دیگر را نیز دیده است. زدران گفته مادر گیله‌من که توانست کشته شدن قومندان بلال مشهور به «تلکی» را تحمل کند، کشته شدن گیله‌من وزیر را نیز تاب خواهد آورد.

به گفته این عضو طالبان، قومندان بلال که از فرماندهان نظامی مهم سراج‌الدین حقانی، وزیر داخله طالبان بود با گیله‌من وزیر نسبت خانوادگی داشت و «پسر کاکای تنی او بود».

خالد زدران در یادداشت خود نوشت که مادر گیله‌من وزیر که غم کشته شدن «غلام رسول» را تاب آورد، کشته شدن گیله‌من را نیز تاب خواهد آورد. آقای زدران توضیح نداد که غلام رسول چه نسبتی با گیله‌من وزیر داشته اما گفته او در جنگی در پکتیا زمانی که در او قرار داشت، کشته شده است.

خالد زدران همچنان نوشته مادر گیله‌من وزیر، زمانی مادر من نیز شد که با دستان خود به من چای آورد و لباس‌هایم را شست. در جریان نبرد بیست ساله مقامات ارشد جمهوری اسلامی افغانستان بارها پاکستان را متهم کرده بودند که اعضای بلندپایه طالبان را در وزیرستان شمالی و دیگر نقاط این کشور پناه داده است.

در بخشی از یادداشت این چهره نزدیک به سراج‌الدین حقانی آمده است که می‌پذیرم که گیله‌من وزیر در اظهارات خود در مورد طالبان «زیاده‌روی» کرده است.

با این حال او تاکید کرده که در بحث تاریخی خاک و مردم وزیرستان را نمی‌توان از افغان‌ها جدا کرد.

این مقام طالبان گفته «تفاوت‌های برادرانه» نمی‌تواند هویت ما را بشکند.

پیش از این طالبان در میزان ۱۴۰۱ اعلام کرد که براساس فرمان هبت‌الله آخندزاده، رهبر این گروه، کمیسیونی برای استرداد زمین‌های غصب شده تشکیل شده است.

ریاست این کمیسیون را ٰعبدالحکیم شرعی، وزیر عدلیه طالبان، بر عهده دارد.

در ماه‌های گذشته در موارد متعددی شهروندان مقام‌های طالبان را متهم کرده‌اند که زمین‌ها و ملکیت‌های شخصی آن‌ها را غصب کرده است.

در حال حاضر مقامات اصلی طالبان در قندهار و کابل متهم‌اند که در خانه‌های مجللی زندگی می‌کنند که توسط مقامات دولت سابق افغانستان ساخته شده است.

خانواده جنرال رازق، فرمانده پولیس سابق قندهار هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان را متهم کرده است که از مهمانخانه آقای رازق به عنوان دفتر کار خود استفاده می‌کند.

در ویدیو دیده می‌شود که یحیی عنابی هنگام خطابه بر منبر می‌گوید «حکومت باید این زن را در پشت موتر می‌بست و در سرک‌های خامه می‌کشید تا به زنانی که آزادی می‌خواهند عبرت می‌شد».

زرمینه پریانی، فعال جنبش زنان افغانستان اخیرا با پخش ویدیویی افشا کرد که طالبان او را در زندان نیمه‌برهنه کرده بودند.

در ویدیویی که پس از افشاگری خانم پریانی منتشر شده، دیده می‌شود که مولوی عنابی می‌گوید «برهنه‌اش کردند، خانه‌اش آباد!»

زمان دقیق ضبط این ویدیو معلوم نیست.

زرمینه پریانی که پس از اعتراضات خیابانی علیه طالبان در سال ۱۴۰۰ در کابل به چهره شناخته شده مبارزات دادخواهانه تبدیل شد از ولایت پنجشیر است. ولایتی که یحیی عنابی، روحانی پشتیبان طالبان نیز از آنجا می‌آید.

یحیی عنابی در خطابه خود همچنین به سیما سمر، رئيس سابق کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان و حبیبه سرابی، والی سابق بامیان نیز حمله می‌کند.

او می‌گوید این زن باید در خیابان‌های کابل برهنه و مجازات می‌شد تا عبرتی باشد به «سمر سرابی».

پاسخ زرمینه پریانی

زرمینه پریانی، عضو جنبش زنان افغانستان، با بازپخش سخنرانی یحیی عنابی در شبکه‌های اجتماعی نوشت: «جنایت علیه بدنم را حق من می‌دانند، اما انتخاب و زندگی انسانی را نه».

خانم پریانی در واکنش به اظهارات این روحانی افزوده «کاش به جای پشت درهای بسته در چوک کابل برهنه، شکنجه و تجاوز کنید.» چرا که به گفته او اینگونه «جنایت‌ها پنهان نمی‌ماند.»

استخبارات طالبان در ماه جدی ۱۴۰۰ به خانه تمنا پریانی و زرمینه پریانی در کابل حمله کردند.

چهار دختر این خانواده در آن زمان شب‌هنگام از خانه‌شان بازداشت شدند.

آن‌ها پس از ۲۶ روز از زندان طالبان آزاد شدند و سپس مجبور شدند افغانستان را ترک کنند.

وزارت کار و امور اجتماعی طالبان روز یکشنبه در صفحه اجتماعی اکس نوشت که در مجموع ۲۲ هزار و ۴۲۷ نفر مشغول کار شده‌اند که از این میان ۱۴ هزار و ۵۷۰ نفر مرد و ۱۲۲۱ زن در موسسات دولتی تحت کنترول این گروه و ۶۰۲۳ نفر دیگر در بخش خصوصی مصروف شده‌اند.

به گفته این وزارت در مجموع ۶۱۳ نفر از شهروندان خارجی نیز در حوزه‌های کاری مختلف مشغول به کار شده‌اند.

این در حالی است که طبق گزارش‌ها، از زمان روی کار آمدن طالبان در افغانستان به‌دلیل قطع شدن کمک‌های خارجی و فروپاشی دولت سابق بخش بزرگی از شهروندان افغانستان کارشان را از دست داده و بسیاری از افغان‌ها برای یافتن کار راه مهاجرت را پیش گرفته‌اند.

بی‌کاری و فقر در کنار محدودیت‌های شدیدی که طالبان بر کار و فعالیت زنان وضع کرده‌اند به عنوان یکی از عمده‌ترین چالش‌های بشری در افغانستان عنوان می‌شود.