طالبان جمعیت افغانستان را ۳۵ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر اعلام کرد

بنابر اطلاعات منابع محلی،‌ کوچی‌ها به علفچرهای منطقه پشته غرغری هجوم بردند و تا چند روستا پیش‌روی کردند، اما روستاییان هزاره از روستاهای هم‌جوار گردهم آمدند و مانع کوچی‌ها شدند.

منابع گفتند که در پی اقدام ده‌نشینان هزاره برای جلوگیری از ورود کوچی‌ها به علفچرها، کوچی‌ها «با دو میل اسلحه دست به شلیک زدند.»

براساس ویدیوهای که در اختیار ما قرار گرفته صدای تیراندازی شنیده می شود.

گفته می‌شود که در این درگیری به کسی آسیب نرسیده است.

با این حال، منابع گفتند که کوچی‌ها از منطقه پشته غرغری خارج شدند و در حال حاضر در منطقه مهر و ترپس به سر می‌برند.

پس از به قدرت رسیدن طالبان در افغانستان، کوچی‌ها با روستایی‌ها هزاره بارها در ولسوالی پنجاب درگیر شده‌اند.

اختلاف کوچی‌ها و ده‌نشینان هزاره در پنجاب بر سر ادعای مالکیت چراگاه‌ها و زمین‌ها است.

عبدالکبیر، معاون رئيس‌الوزرای طالبان، پارسال گفته بود که برای «مشکل بین کوچی‌ها و هزاره‌ها در پرتو شریعت و قانون راه‌حل پیدا می‌کند.»

به دنبال سخنان رهبران طالبان در سال گذشته در این مورد، شماری از اعضای این گروه به عنوان «کمیسیون حل منازعات کوچیان و ساکنان محلی» سندی را امضا و منتشر کردند.

این سند شامل شش ماده بود که به کوچی‌ها اجازه می‌داد به محلاتی که مدعی ملکیت زمین هستند، بروند و اگر روستاییان ادعایی داشته باشند، به ادارات طالبان مراجعه کنند.

این سند همچنین تاکید کرده بود تا زمانی که اختلاف‌ها بر سر چراگاه‌ها و زمین‌ها از جانب کمیسیون حل منازعات طالبان حل نشده، هیچ‌یک از دو طرف حق تصرف چراگاه و زمین مورد منازعه را ندارد.

ضیاءالحق حمقل روز چهارشنبه (۱۷ اسد) گفت که رسانه‌ها از پروژه‌ها شاکی هستند و برای رسیدگی به شکایت‌ها، باید پروژه‌ها در هماهنگی با وزارت اطلاعات و فرهنگ در اختیار این نهادها قرار گیرد.

خبرگزاری باختر، تحت کنترول طالبان نوشت که پاترشیا مک ‌فیلیپس اطمینان داده است که هماهنگی‌های خود را با وزارت اطلاعات و فرهنگ این گروه در این زمینه افزایش خواهد داد.

باختر نوشت که «رئیس یونسکو از پیشرفت‌های حاصل‌شده در بخش‌های مختلف در افغانستان استقبال کرد.»

مرکز خبرنگاران افغانستان می‌گوید که با بازگشت طالبان به قدرت، آزادی بیان و رسانه‌ها به طور نگران‌کننده‌ای رو به وخامت گذاشته است.

سانسور گسترده، بحران مالی و فرار صدها خبرنگار موجب تعطیلی گسترده رسانه‌ها شده است. رسانه‌های خصوصی اجازه پخش موسیقی، فیلم و سریال‌های خارجی را ندارند. برخی منابع می‌گویند که «اتاق خبر برخی رسانه‌های خصوصی از سوی استخبارات، امر به معروف و نهی از منکر و وزارت فرهنگ طالبان مدیریت می‌شود.»

مرکز خبرنگاران افغانستان از خشونت و بازداشت خودسرانه خبرنگاران هم ابراز نگرانی کرده است.

وزارت خارجه جمهوری اسلامی روز چهارشنبه در بیانیه‌ای نوشت که در ۱۷ اسد ۱۳۷۷، هشت دیپلومات و یک خبرنگار ایرانی «برخلاف تمامی اصول دیپلوماتیک، حقوق و قوانین بین‌المللی و تعهدات انسانی و اخلاقی»، در سرقنسولگری ایران در مزار شریف کشته شدند.

این وزارتخانه نوشت که قطعنامه ۱۲۶۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد، حمله به سرقنسولگری جمهوری اسلامی و قتل دیپلومات‌های ایرانی و یک خبرنگار را نقض آشکار قوانین بین‌المللی اعلام کرده است.

جمهوری اسلامی از طالبان خواسته است نتیجه بررسی‌های خود را درباره عاملین قتل دیپلومات‌های ایرانی اعلام کند و «مجازاتی را که شایسته آنهاست، اعمال نماید.»

در ماه اسد سال ۱۳۷۷ و در پی سقوط شهر مزار شریف به دست طالبان، هشت دیپلومات و یک خبرنگار ایرانی در حمله مهاجمان مسلح به قنسولگری جمهوری اسلامی در این شهر کشته شدند. گروه طالبان مسئولیت این کشتار را به عهده نگرفت.

حکومت طالبان و جمهوری اسلامی اکنون روابط نزدیکی باهم دارند و ایران نمایندگی‌های دیپلوماتیک و قنسولی افغانستان را به طالبان واگذار کرده است.

رستم نظرزاده رئیس کمیته شرایط اضطراری تاجیکستان گفته این اردودگاه در ۵۰ کیلومتری مرز با افغانستان ساخته می‌شود.

طبق توضیحات وی، در این منطقه پس از تسلط طالبان بر افغانستان در اسد سال ۱۴۰۰، چادرهایی برای پناهندگان فراهم شده بود.

گفته شده ساخت تاسیسات جدید برای پناهندگان و قربانیان حوادث طبیعی آغاز شده و حدود دو سال زمان خواهد برد.

پس از تسلط طالبان بر افغانستان در اسد سال ۱۴۰۰ شمار زیادی از افغان‌ها به کشورهای همسایه از جمله تاجیکستان پناه بردند.

طبق قانون پناهندگی تاجیکستان، متقاضیان پناهندگی ابتدا یک کارت سبز با اعتبار سه ماهه دریافت می‌کنند. سپس در صورت قبولی درخواست پناهندگی، به متقاضیان یک کارت سرخ داده می‌شود که دارنده آن در تاجیکستان رسما به عنوان پناهنده شناخته می‌شود.

او در مصاحبه‌ای با اندری سرینکو، روزنامه‌نگار و ستون‌نویس روزنامه نیزاویسیمایا روسیه گفت اکنون کابل دیگر پایتخت واقعی افغانستان نیست و این نقش به قندهار منتقل شده است.

آقای صالح گفته «ملا هبت‌الله از کابل می‌ترسد، جایی‌که اکثریت مردم آن پشتون نیستند و مردم شهری که در آنجا زندگی می‌کنند به شدت از رژیم طالبان انتقاد می‌کنند.»

او افزود: «بدیهی است که هبت‌الله می‌ترسد که اگر در کابل بود، به طور مداوم با اعتراض‌هایی مواجه می‌شد. بنابراین، امیر طالبان در ۵۰۰ کیلومتری کابل، در قندهار، اقامت دارد تا از تظاهرات و تهدید به شورش در زیر پنجره‌های خود دور باشد.»

صالح در بخش دیگری از صحبت‌هایش گفت که رژیم طالبان تا حد زیادی به «لطف حمایت مالی منظم ایالات متحده»، سلطه خود را در افغانستان حفظ کرده است. او تأکید کرد: «ایالات متحده امریکا تنها کشوری است که طالبان به آن احترام می‌گذارند.»

او همچنین گفته که طالبان اکنون منافع روسیه را تهدید می‌کند. به گفته او، ایران، روسیه و سایر کشورها تلاش می‌کنند تا در چارچوب منطقه‌ای با طالبان رابطه برقرار کنند، اما موفق نبوده‌اند.

صالح افزود که امریکا از افغانستان بیرون شد، اما نفوذ خود را حفظ کرده است. او مدعی شد که امریکا هفته‌وار ۴۰ تا ۸۰ میلیون دالر به طالبان پرداخت می‌کند و پول از سلیمانیه عراق فرستاده می‌شود. این چهره مخالف طالبان گفت که بدون حمایت امریکا، طالبان در یک هفته فرو می‌پاشید.

صالح اظهار داشت که طالبان تنها به توافقنامه دوحه با امریکا احترام می‌گذارد. او تأکید کرد که روند دوحه یک معامله بین طالبان و ایالات متحده است و هیچ کشور دیگری طرف آن نیست. همه کشورهای منطقه باید این را به خوبی درک کنند.

او افزود که نمی‌داند چرا کشورهای منطقه پس از خروج نیروهای امریکایی از افغانستان به توافق بین ایالات متحده و طالبان احترام می‌گذارند. صالح اظهار داشت که هیچ چیزی در آن وجود ندارد که از منافع کشورهای منطقه‌ محافظت کند.

آقای صالح چین را متهم کرد که به تنوع جامعه افغانستان احترام نمی‌گذارد. او گفته «بیجینگ متوجه نمی‌شود که افغانستان پشتونستان یا طالبانستان نیست، افراد دیگری نیز در آنجا زندگی می‌کنند، اما چین به این مردم احترام نمی‌گذارد.»

صالح با بیان اینکه «رژیم استبدادی» طالبان سابقه نداشته است، اظهار داشت: «در تاریخ ما، حتی پادشاه وحشتناکی مانند عبدالرحمن خان، همانند دیوانه‌ای مانند ملا هبت‌الله نبوده است.»