اختصاصی: بریتانیا سفارت افغانستان را به طالبان تحویل نمی‌دهد، می‌بندد

منابع افزودند که چند راکت نیروهای پاکستانی به خانه‌های مردم در این ولسوالی اصابت کرده‌است. هنوز میزان تلفات این آتشباری مشخص نیست.

طالبان هنوز در مورد این درگیری و علت آن اظهارنظر نکرده‌است.

پیش از این، روز چهارشنبه ۱۴ سنبله نیز نیروهای مرزی پاکستان و طالبان درگیر شدند.

ظاهراً، این درگیری به دنبال تلاش طالبان برای ایجاد پاسگاه آغاز شده بود.

طالبان در سه سال گذشته چندین بار با نیروهای مرزی پاکستان درگیر شدند و تا هنوز دو طرف سازوکاری برای جلوگیری از درگیری مرزی به وجود نیاورده‌اند.

یک شاهد عینی به افغانستان اینترنشنال گفت: «طالبان ابتدا شناسنامه‌های خانواده را چک کردند، سپس اتاق‌های خانه‌ها، کمدها و همه چیز را بررسی کردند.»

ناحیه ششم کابل در حالی توسط طالبان بررسی می‌شود که هفته گذشته این منطقه هدف حمله انتحاری قرار گرفت. این حمله در میان کارمندان ریاست نظارت و تعقیب فرامین طالبان رخ داد که در خیابان منتهی به قصر دارالامان واقع شده است.

براساس اعلامیه وزارت داخله طالبان، در این حمله دست‌کم شش نفر، از جمله یک زن، کشته و ۱۳ نفر دیگر زخمی شدند.

برخی از منابع طالبان گزارش داده‌اند که در این انفجار ۱۲ نفر کشته شده‌اند. با این حال، انجمن سارنوالان افغانستان اعلام کرد که در این حمله، دست‌کم ۱۶ سارنوال کشته شده‌اند.

داعش مسئولیت این حمله مرگبار انتحاری را برعهده گرفته است.

به گفته کارشناسان، حمله انتحاری اخیر داعش نشان می‌دهد که این گروه همچنان توانایی گسترده‌ای برای انجام حملات خونبار دارد.

پیش‌تر، شورای امنیت سازمان ملل نیز در گزارشی از افزایش تهدیدات فرامرزی شاخه خراسان داعش در افغانستان هشدار داده بود.

این سازمان به نقل از چند کشور نوشته است که داعش به جنگجویانش در افغانستان دستور داده تا در کشورهای دیگر حملاتی انجام دهند.

دادگاه عالی طالبان روز شنبه، ۱۷ سنبله، در بیانیه‌ای اعلام کرد که چهار نفر از متهمان را به سه و چهار سال حبس محکوم کرده است. این دادگاه همچنین گفت که یک متهم دیگر به یک سال حبس و دو متهم به شمول یک زن به چهار ماه حبس محکوم شده‌اند.

دادگاه عالی طالبان پیش از ظهر شنبه، ۱۷ سنبله، نیز از مجازات چهار نفر در ولایت‌های بامیان و میدان وردک با ضرب شلاق خبر داده بود. این دادگاه گفت که دو نفر در بامیان به اتهام فرار از خانه و دو نفر دیگر در میدان وردک به اتهام رابطه جنسی با همجنس مجازات شده‌اند.

مجازات‌ بدنی مثل شلاق و اعدام با به قدرت رسیدن طالبان در اسد سال ۱۴۰۰ به افغانستان برگشت. این گروه در دوره اول تسلط خود بر افغانستان نیز به محاکمه‌های مشابه پرداخته بود.

دادگاه عالی طالبان تقریباً همه روزه از مجازات متهمان با ضرب شلاق خبر می‌دهد. این در حالی است که سازمان‌های بین‌المللی مدافع حقوق بشر بارها از روند محاکمه متهمان در دادگاه‌های طالبان و شیوه مجازات آن‌ها انتقاد کرده‌اند.

برخی از فعالان حقوق بشر می‌گویند که دادگاه‌های طالبان اصول شفافیت در محاکمه را رعایت نمی‌کنند و اصول دادرسی عادلانه را نادیده می‌گیرند.

اصول دادرسی عادلانه ایجاب می‌کند که متهمان از حقوقی مانند دسترسی به وکیل، امکان دفاع، حق شنیدن اتهامات علیه خود و برگزاری محاکمه‌ای بی‌طرف و شفاف برخوردار باشند. در گزارش‌های ارائه‌شده توسط طالبان، هیچ اشاره‌ای به حق دفاع، دسترسی به وکیل، یا روند محاکمه منصفانه نشده است.

نویسنده کتاب «بازگشت طالبان» می‌گوید که طالبان افغانستان و تحریک طالبان پاکستان دو روی یک سکه هستند.

حسن عباس، که اکنون استاد دانشگاه دفاع ملی در ایالات متحده است، روز جمعه (۱۶ سنبله) در سخنرانی خود در انستیتوت امور بین‌الملل پاکستان (PIIA) بر لزوم «تعامل و گفت‌وگو با رهبری طالبان افغانستان» تأکید کرد، زیرا به باور او، این گروه «به ارزیابی بهتر طالبان پاکستانی کمک می‌کند.»

آقای عباس نخستین روایت طالبان را مربوط به گروه ملا عمر دانست که به گفته وی «منابع، سازمان‌دهی، مهارت‌های جنگی و بینش سیاسی محدودی داشتند.»

حسن عباس مدعی است که دومین گروه طالبان در جنگ تخصص یافتند، اما گروه سوم که اکنون حاکم در افغانستان است، «بسیار سازمان‌دهی شده‌» است.

به گفته این نویسنده و آکادمیسین پاکستانی، نسل کنونی طالبان «درک خوبی از سیاست دارند و به‌طور هماهنگ با غرب در ارتباط هستند.»

عباس، تحریک طالبان پاکستان را «طرح پشتیبان» طالبان افغانستان عنوان کرد و گفت: «رژیم کنونی می‌دانست که در صورت اجبار به فرار، به مناطق مرزی افغانستان و پاکستان پناه خواهند برد. برای این منظور، آن‌ها به حضور تی‌تی‌پی در آن مناطق به عنوان یک طرح پشتیبان نیاز داشتند.»

عباس معتقد است که اکنون تی‌تی‌پی در مناطق خیبرپختونخوا از کنترول خارج شده است.

او تصریح کرد که تحت فشار پاکستان، «طالبان افغانستان ظاهراً نشان می‌دهند که می‌خواهند تحریک طالبان پاکستان را کنترل کنند، اما در واقع، این حرکت‌های هوشمندانه‌ای است که بیشتر برای انتقال ستیزه‌جویان تی‌تی‌پی به شمال افغانستان استفاده می‌شود.»

وی همچنین روایت «طالبان خوب در برابر طالبان بد» که در پاکستان شایع شده است را نادرست خواند.

حسن عباس با اشاره به رویکرد جزم‌گرایانه «گروه قندهاری» طالبان در افغانستان گفت: «این گروه قندهاری و برخی از دیگر مناطق جنوبی طالبان «استادان ایدئولوژیک» هستند که با مسائل مثبتی مانند آموزش زنان مخالفت می‌کنند.» او تأکید کرد که با وجود اختلافات ریشه‌ای، طالبان هنوز هم متحد هستند.

عباس باور دارد که اگر کشورهای مختلف مطالبه جمعی داشته باشند، طالبان ممکن است با حق تحصیل زنان موافقت کنند.

در پایان، وی همچنین به وضعیت اسفبار جامعه هزاره اشاره کرد که سال‌ها قربانی «نسل‌کشی» جنگجویان طالبان بوده است.

برخی از کارمندان بازنشسته دولت می‌گویند که با تجمع در برابر ساختمان ریاست خزینه تقاعد طالبان، خواستار پرداخت حقوق بازنشستگی خود شده‌اند. این بازنشستگان مدعی‌اند که در سه سال گذشته حقوق بازنشستگی خود را دریافت نکرده‌اند.

یکی از معترضان بازنشسته در ویدیویی که به افغانستان اینترنشنال فرستاده، گفت که یک مقام در ریاست خزینه تقاعد طالبان ضمن تهدید و هشدار، به بازنشستگان گفته است که تا تصمیم‌گیری در این باره و اعلام رسمی آن، حق ندارند در برابر این ریاست دیده شوند.

گروهی از بازنشستگان پیش از این نیز، در سوم سرطان، در اعتراض به عدم پرداخت حقوق‌شان در برابر ریاست خزینه تقاعد تجمع کرده بودند. معترضان گفتند که پس از ماه‌ها اعتراض، هیچ یک از مقامات طالبان حاضر به پاسخگویی به آن‌ها نشده است.

این در حالی است که هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان، در ماه حمل امسال فرمان داد که سهم بازنشستگی از حقوق ماهانه کارمندان کسر نشود. این فرمان به نحوی از لغو نظام بازنشستگی در افغانستان خبر می‌دهد.

با این حال، کارمندان دولتی بازنشسته از پایان نظام بازنشستگی در کشور و هدر رفتن حقوق خود نگران هستند. آن‌ها در سه سال گذشته بارها برای دریافت حقوق خود اعتراض کرده و از مقامات طالبان خواسته‌اند که به مشکل‌شان رسیدگی کنند. برخی از بازنشستگان گفته‌اند که هیچ درآمدی جز حقوق بازنشستگی ندارند.