سه مقام ارشد طالبان به شرط حفظ هویت خود به انبیسی نیوز گفتند که در درون این گروه شکاف جدی و رو به افزایشی میان جناح قندهار و جناح کابل در خصوص مسئله آموزش دختران وجود دارد.
این مقامها، که از جناح قندهار هستند، ممنوعیت آموزش دختران را «اشتباه» و تصمیمی نادرست توصیف کردهاند. به گفته آنها، محدودیتهایی که طالبان در این زمینه اعمال کرده است، به قدری سرکوبگرانه و غیرمنطقی است که برخی از اعضای ارشد گروه در ماههای اخیر خواستار لغو این محدودیتها شدهاند.یکی از این مقامها در این خصوص گفت: «برخی از رهبران طالبان بهطور علنی نظرات خود را در حمایت از تحصیل دختران ابراز کردهاند و بر این باورند که این مسئله تأثیر مثبتی بر رهبری خواهد داشت.»
او افزود: «متاسفانه، به جای پذیرش پیشنهادات آنها، برخی از افراد این موضوع را به شکلی منفی برداشت کردهاند، گویی که آنها در حال مخالفت با رهبری عالی [ملاهبتالله] هستند.»
در واکنش به این گزارشها، ذبیحالله مجاهد، سخنگوی طالبان، به شدت وجود هرگونه تنش در درون طالبان را رد کرده است، اما با اشاره به اختلافات درونی گفته است که «گاهی اوقات اختلاف نظر میان مردم وجود دارد.»
شیرمحمد عباس استانکزی، معاون وزیر خارجه طالبان، که پیشتر در مذاکرات با ایالات متحده در قطر نقشی کلیدی داشت، علیه ممنوعیت تحصیل دختران که در سپتامبر ۲۰۲۱ و تنها یک ماه پس از تسلط طالبان بر قدرت به تصویب رسید، ابراز مخالفت کرده است.
او اظهار کرده است که این تصمیم با شریعت اسلامی همخوانی ندارد. استانکزی که به عنوان یکی از چهرههای برجسته طالبان شناخته میشود، پس از ابراز نارضایتی از سیاستهای طالبان کشور را به مقصد امارات متحده عربی ترک کرده است.
به رغم درخواستهای مقامات اقتصادی طالبان برای بازگشت او، استانکزی از بازگشت به افغانستان خودداری کرده است. مقامات طالبان بر این باورند که ترک کشور توسط او، نشانهای از اعتراض به «سیاستهای غیرمنطقی و غیرمسئولانه» رژیم است.
طبق گزارش یونیسف، با آغاز سال تحصیلی جدید در دو هفته گذشته، نزدیک به ۲.۲ میلیون دختر در افغانستان از تحصیل محروم شدهاند.
سحر فطرت، پژوهشگر در سازمان دیدبان حقوق بشر، در این باره میگوید: «شواهد کمی وجود دارد که نشان دهد طالبان قصد دارد سیاستهای خود را در خصوص تحصیل دختران تغییر دهد، و این امر باعث شده که بسیاری از خانوادهها مجبور شوند زندگی خود را به خطر بیندازند و برای تحصیل دخترانشان افغانستان را ترک کنند.»
گیسو یاری، پژوهشگر افغان در مرکز ویلسون مستقر در واشنگتن، نیز اظهار میکند که به رغم فشارهایی که از سوی برخی اعضای طالبان برای تغییر سیاستها در مورد تحصیل دختران وجود دارد، بعید به نظر میرسد که طالبان در موضع خود در این خصوص تغییر جدی ایجاد کند.
گلالی، دختر ۱۵ سالهای که در یک مصاحبه با انبیسی نیوز صحبت میکرد، گفته است که خانوادهاش تصمیم به ترک کابل و مهاجرت به پیشاور گرفتهاند، چرا که پدرش «میخواست که ما بتوانیم ادامه تحصیل دهیم.» وی ادامه داد: «ما زندگی شاد و خوشی داشتیم، اما بهطور ناگهانی طالبان تحصیل ما را تعلیق کرد و رویاهای ما بر باد رفت.»
