دادگاهی در شهر زونگلدک یک سال و پنج ماه پس از کشته شدن وزیر محمد نورتانی، کارگر افغان روز جمعه حکم نهایی متهمان را صادر کرد. متهمان هر یک به مجازات زندان از یک سال و هشت ماه تا پنج سال و هشت ماه، محکوم شدهاند.
در ششمین جلسه رسیدگی به پرونده کشته شدن وزیر محمد نورتانی، حکم نهایی برای شش متهم صادر شد. این جلسه همانند جلسات دیگر این پرونده جنجالی بود و وکیل خانواده این کارگر افغان بیاعتمادی خود را نسبت به هیئت قضات ابراز کرد.
طبق حکم دادگاه دو تن از متهمان بازداشتی به اتهام «سببسازی مرگ به وسیله بیاحتیاطی آگاهانه» به پنج سال و هشت ماه و دو نفر دیگر به اتهام «از بین بردن، پنهان کردن یا تغییر شواهد جرم» به دو سال و یک نفر دیگر به همین اتهام به چهار و نیم سال زندان محکوم شدهاند.
یکی از متهمان دیگر که به «از بین بردن، پنهان کردن یا تغییر شواهد جرم» متهم بود به دلیل همکاری در افشای اطلاعات به دادگاه، تخفیف دریافت کرد و به یک سال و هشت ماه حبس محکوم شد.
قمر گل، همسر وزیر محمد گفت: «هر کس در دادگاه هر چه گفت نوشته شد، فقط من را ساکت کردند. فکر میکنم بیهوده به دادگاه آمدم. چند بار به ما پول پیشنهاد کردند ولی نپذیرفتیم. گفتیم دادگاه حقمان را میدهد. اما من هرگز حق خود را حلال نمیکنم.»
در نیمه اول این جلسه وکیل این خانواده پس از اعتراض به عملکرد قضات، به دلیل برهم زدن نظم دادگاه از جلسه اخراج شد. او در این جلسه بار دیگر تاکید کرد که علت مرگ این کارگر هنوز مشخص نشده و «سوزانده شدن علت مرگ نبوده است.»
کریم بهادر شکر، وکیل این پرونده گفت که دادگاه حکمی خلاف عدالت صادر کرده است. او گفت این پرونده را به دادگاه حقوق بشر اروپا میکشاند و علیه هیئت قضات شکایت خواهد کرد.
وزیر داخله پیشین افغانستان در نشست «کمیسیون بررسی جنگ افغانستان» در سنای امریکا بهگونه آنلاین شرکت کرد و گفت نظام ریاستجمهوری تشکیلشده در افغانستان قدرت را در دست یک نفر متمرکز کرده بود.
او گفت این تصمیم با توجه به تنوع اجتماعی در افغانستان «مناسب» نبود. او تاکید کرد که نظام شاهی یا پارلمانی در افغانستان میتوانست توازن قدرت را در این کشور ایجاد کند.
آقای داوودزی گفت: «من یکی از معدود افغانهایی بودم که در تصمیمگیریهایی که منجر به بازسازی اردوی ملی افغانستان شد، دخیل بودم. یک اشتباه اساسی در این زمینه، پذیرش اردوی داوطلبانه بود.»
او در این سخنرانی همچنین به نادیده گرفتن تلاشهای صلح طالبان اشاره کرد و گفت طالبان در آن زمان پیشنهاد صلح داده بودند اما حکومت پیشین افغانستان این پیشنهاد را رد کرد.
وزیر داخله پیشین افغانستان گفت: «در اواسط سال ۲۰۰۴ یک هیئت طالبان مخفیانه با من تماس گرفت و فهرستی از ۳۰ رهبر طالبان ارائه داد، که ۱۲ نفر از آنها وزیران سابق و ۱۱ نفر از آنها فرمانداران سابق بودند، از جمله شخصیتهای برجستهای چون حقانی و عبدالکبیر. آنها آمادگی خود را برای آشتی مشروط به دریافت عفو برای اقدامات گذشتهشان اعلام کرده بودند.»