برنامه جهانی غذا نسبت به تشدید بحران غذا در افغانستان هشدار داد

آقای حقانی دستکم در دو ماه گذشته از حضور در دفتر کارش در کابل پرهیز می‌کرد.

تاکنون وزارت داخله طالبان درباره دلیل اصلی عدم حضور او در دفتر کارش در کابل توضیحی نداده است. با این حال برخی از گزارش‌ها نشان می‌دهد که اختلافات حقانی با هبت‌الله آخندزاده بر کار او در وزارت داخله تاثیر گذاشته است.

وزارت مهاجرین و عودت‌کنندگان طالبان روز شنبه، ۲۳ حمل در خبرنامه‌ای نوشت عبدالکبیر در این دیدار از سراج‌الدین حقانی خواست نیروهای امنیتی در روند بازگشت و جابه‌جایی مهاجران افغان همکاری کنند.

عبدالکبیر افزود که در تمامی ولایت‌ها و گذرگاه‌های افغانستان آمادگی‌ها برای بازگشت مهاجران افغان انجام شده است.

از زمانی که دونالد ترامپ به‌عنوان پیروز انتخابات ریاست‌جمهوری امریکا اعلام شد تاکنون دست‌کم چهار گروگان امریکایی از زندان‌های طالبان آزاد شدند.

رایان کوربت، ویلیام مک‌کنتی، جورج گلزمن و فیا هال این چهار شهروند امریکایی هستند که طالبان آنان را گروگان گرفته بودند. با این حال از آزادی محمودشاه حبیبی، شهروند افغان-امریکایی که در اسد ۱۴۰۱ در کابل بازداشت شد، خبری در دست نیست.

در این مدت آناستازیا نوهفر و یک گروگان دیگر که هویتش فاش نشده از بلاروس آزاد شدند.

ریک گرنل، فرستاده ویژه ایالات متحده پس از دیدار با نیکولاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا اعلام کرد که شش گروگان امریکایی از این کشور آزاد شده‌اند. هویت این زندانیان نیز فاش نشده است.

از سویی هم ۱۰ امریکایی ناشناس، از جمله کهنه‌سربازان و پیمان‌کاران نظامی، از زندان‌هایی در کویت آزاد شدند. این شهروندان امریکایی به اتهام دست داشتن در رویدادهای مرتبط با مواد مخدر بازداشت شده بودند.

مارک فوگل، معلم مکتب امریکایی، در ۱۱ فبروری، سه سال پس از بازداشت در روسیه آزاد شد. دو گروگان امریکایی دیگر به نام‌های ساگوی دکل-چن و کیت سیگل که توسط شبه‌نظامیان حماس گروگان گرفته شده بودند، نیز پس از توافق آتش‌بس غزه آزاد شدند.

طالبان روز جمعه، ۲۲ حمل، چهار مرد را در ولایت‌های بادغیس، نیمروز و فراه اعدام کرد.

دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد در واکنشی این اعدام‌ها را «خلاف کرامت انسانی» خواند.

با این حال دادگاه عالی طالبان این موضع‌گیری دفتر حقوق بشر سازمان ملل را «غیرمنصفانه و تعجب‌برانگیز» توصیف کرد.

در خبرنامه دادگاه عالی طالبان ادعا شده است که افراد قصاص‌شده، قاتلان انسان‌های بی‌گناه بودند که زندگی خانواده‌های مظلوم را نابود و امنیت اجتماعی را مختل کرده بودند.

چرا دادگاه‌های طالبان عادلانه نیست؟

سازمان‌های حقوق بشری معمولا به‌دلیل رعایت نشدن اصول دادرسی عادلانه، صلاحیت دادگاه‌های طالبان را زیر سوال می‌برند.

افرادی را که طالبان متهم می‌کنند در بسیاری موارد از‌ دسترسی به وکیل مدافع محروم‌اند. منتقدان می‌گویند محاکمات طالبان غیرعلنی برگزار می‌شوند، و روند آن شفاف نیست و در برخی موارد، احکام پیش از دادرسی صادر شده‌اند یا خانواده‌های متهمان تحت فشار شدید بوده‌اند.

دادگاه‌های کنونی در افغانستان تحت نفوذ مستقیم فرماندهان طالبان هستند، نه یک سیستم قضایی مستقل. تصمیم‌گیری‌ها اغلب به‌جای قانون، بر اساس برداشت‌های شخصی ملاهای وابسته به طالبان از شریعت انجام می‌شوند.

علاوه بر این‌ها دادگاه‌ها در بسیاری موارد، زنان را از حق شکایت، وکالت یا حتی حضور در محاکم محروم می‌کنند.

بازگشت به مجازات‌هایی مانند اعدام، سنگسار، قطع عضو، و شلاق، از دید نهادهای بین‌المللی مصداق شکنجه یا رفتار غیرانسانی است. این احکام اغلب بدون نظارت بین‌المللی یا ناظر بی‌طرف اجرا می‌شوند.

همزمان با شدت‌گرفتن اخراج مهاجرین افغان، فعالان حقوق بشر در اسلام‌آباد با مقامات پاکستانی دیدار کردند تا از آنان بخواهند پناهجویان در معرض تهدید طالبان را اخراج نکنند.

فعالان حقوق بشر در اسلام‌آباد با حنا ربانی کهر، معاون وزارت خارجه و محمدصادق خان، فرستاده ویژه پاکستان برای افغانستان، ملاقات کردند.

در خبرنامه‌ای که به افغانستان اینترنشنال رسیده، آمده است که این نشست با هدف جلب توجه به وضعیت انسانی مهاجران برگزار شد.

فوزیه کوفی گفت در این دیدار، طرحی پنج‌ماده‌ای در حمایت از مهاجرین و پناه‌جویان افغان به مقام‌های پاکستانی ارائه شد.

پس از ورود طالبان به کابل در اسد ۱۴۰۰ هزاران مهاجر افغان به‌دلیل تهدیدهای مستقیم از سوی طالبان ناچار به ترک کشور شدند و اکنون در پاکستان، در شرایط بلاتکلیف، بدون دسترسی به خدمات اساسی و بدون حمایت حقوقی مناسب به‌سر می‌برند.

فعالان حقوق بشر هشدار می‌دهند که بازگرداندن این افراد به افغانستان، به‌ویژه زنان، خبرنگاران، فعالان حقوق بشر و نظامیان پیشین، می‌تواند پیامدهای جدی جانی برای آنان به همراه داشته باشد.

در پیامی صوتی که یکی از بازنشستگان به افغانستان اینترنشنال فرستاده، آمده است که: «چهار سال است ما را از این اداره به آن اداره می‌فرستند و هیچ اقدام عملی صورت نمی‌گیرد».

به گفته او چهار ماه می‌شود که هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان، یک فرمان برای حل شدن مشکل کارمندان بازنشسته صادر کرد، اما این فرمان تاکنون نتوانسته است کارمندان بازنشسته را از سرگردانی و پریشانی رها سازد.

او با انتقاد از وخیم‌تر شدن وضعیت اقتصادی مردم می‌گوید: «اکثر بازنشستگان فقیر فوت کرده‌اند، آن‌هایی هم که زنده‌اند نانی برای خوردن ندارند.»

به گفته این کارمندان بازنشسته «در همین حال قیمت بل برق را بالا برده‌اند و به‌جای پرداخت حقوق ما، میلیون‌ها دالر به مدارس پاکستانی کمک می‌کنند.»

منابع نزدیک به دفتر رهبر طالبان روز جمعه به افغانستان اینترنشنال خبر دادند که هبت‌الله آخندزاده به وزیر مالیه و رئیس بانک مرکزی این گروه دستور داده است که در «بودجه سال‌نو ۹ میلیون دالر» به مدارس دینی در پاکستان، اختصاص دهند.

به گفته این منبع، هبت‌الله درحالی میلیون‌ها دالر به مدارس پاکستان اختصاص می‌دهد که اداره طالبان به‌دلیل کسری بودجه، به تمام وزارت‌خانه‌ها دستور داده است که ۱۲ درصد از کارکنان‌شان را تنقیص کنند.

طالبان پس از ورود به کابل در اسد ۱۴۰۰ پرداخت حقوق ماهانه کارمندان بازنشسته دولت را متوقف کرد.

این گروه از آن زمان تاکنون حقوق کارمندان متقاعد را نپرداخته است. در اول جدی ۱۴۰۳ هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان دستور ایجاد دادگاه‌های ویژه برای بررسی حقوق بازنشستگی را صادر کرده است و از این دادگاه‌ها خواست براساس «شرع و قانون» حقوق کارمندان متقاعد را بپردازد.

چهار ماه پس از صدور این فرمان هنوز مشکل کارمندان بازنشسته رفع نشده است.