پیمان امنیت جمعی می‌گوید نگران «تهدیدات فزاینده» از ولایت‌های شمالی افغانستان است

زلمی خلیلزاد روز چهارشنبه ۲۷ حمل در یادداشتی در حساب‌ کاربری‌اش در اکس نوشت:«افراد آگاه می‌گویند که نگران‌اند ممکن است نهادهای پاکستان از اخراج پناهجویان افغان به‌عنوان پوششی برای فرستادن تروریست‌های داعش به افغانستان استفاده کنند. من هم این نگرانی را دارم.»

در بیش از سه و نیم سال از حاکمیت طالبان، داعش حملات مرگباری در افغانستان داشته است.

پاکستان پیشتر گفته بود که طالبان در مهار داعش ناکام بوده است.

منیر اکرم، نماینده پاکستان در سازمان ملل در ماه حوت ۱۴۰۳، با هشدار نسبت به افزایش تهدیدات تروریستی از خاک افغانستان، تاکید کرد که طالبان در مهار داعش ناکام بوده و در حملات تی‌تی‌پی به خاک پاکستان، همدست بوده است. نماینده پاکستان خواستار رسیدگی فوری شورای امنیت به تهدید تروریسم از خاک افغانستان شد.

اطلاعات سازمان زمین‌شناسی امریکا نشان می‌دهد که این زلزله در عمق ۱۰۹ کیلومتری زمین رخ داده است.

داده‌های مرکز تحقیقات زمین‌شناسی آلمان هم نشان می‌دهد که زمین‌لرزه‌ای حوالی ساعت چهار بامداد به بزرگی ۵.۷ در کوه‌های هندوکش، بخش‌هایی از افغانستان را تکان داده است. عمق این زلزله در ۹۹ کیلومتری زمین اعلام شده است.

گزارش‌ها حاکی از آن است که زمین‌لرزه‌ در دیگر مناطق از جمله در بدخشان، کابل، بغلان، قندوز، تخار و در بخش‌هایی از پاکستان احساس شده است.

تاکنون درباره خسارات و تلفات احتمالی ناشی از زلزله اطلاعاتی در دست نیست.

این فدراسیون می‌گوید کودکان دچار سوء‌تغذی، خانواده‌های از هم جداشده و نبود امکانات اولیه، بازگشت آنان را به چالش مواجه کرده و آنها نیازمند حمایت فوری و بلندمدت جامعه جهانی است.

پیشتر سازمان بین‌المللی مهاجرت اعلام کرد که از اول تا ۱۳ اپریل سال جاری حدود ۶۰ هزار مهاجر افغان از گذرگاه‌های تورخم و اسپین بولدک به افغانستان بازگشتند. این سازمان آمار مجموعی بازگشت‌کنندگان افغان در دو سال گذشته را بیش از دو و نیم میلیون گفته است.

فدراسیون بین‌المللی صلیب سرخ با اظهار نگرانی نسبت به اخراج و بازگشت بی‌رویه مهاجران افغان، گفته که نیازهای بشردوستانه افراد بازگشتی به‌شدت زیاد است و بسیاری از آنها با دست خالی به افغانستان بازگشته اند.
به گفته این فدراسیون، بسیاری از خانواده‌ها در حین بازگشت، از هم جدا شده و نیاز به کمک برای بازیابی اعضای خانواده خود دارند.

شهاب‌الدین دلاور، رئیس جمعیت هلال‌احمر طالبان بر نیاز فوری برای حمایت از مهاجران بازگشتی تاکید کرده و گفته است: «افراد بازگشتی با چالش‌های متعددی مواجه‌اند که به تنهایی قادر به حل آن نیستند. زنان و کودکان بخش بزرگی از بازگشت‌کنندگان را تشکیل می‌دهند.»

احمد سلیمان، سرپرست فدراسیون بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر در افغانستان درباره پیامدهای احتمالی این بحران ابراز نگرانی کرد و افزود: «این وضعیت میلیون‌ها نفر را تحت تاثیر قرار خواهد داد. رسیدگی به نیازهای فوری مانند غذا، مراقبت‌های صحی و سرپناه در اولویت ما است.»

صلیب سرخ می‌گوید که در حال حاضر شرایط در افغانستان برای بازگشت و آغاز یک زندگی جدید برای مهاجران بازگشتی مساعد نیست و میلیون‌ها نفر در داخل کشور آواره اند.

صلیب سرخ با اشاره به اقتصاد شکننده افغانستان افزود که کمک‌های بشردوستانه موجود برای پاسخگویی به نیازهای فعلی کافی نیست و بازگشت شمار بیشتری از مهاجران، فشار را مضاعف خواهد کرد.

این فدراسیون از جامعه جهانی خواستار حمایت فوری و کافی برای پاسخگویی به نیازهای فزاینده بازگشت‌کنندگان شده است.

پیشتر الکساندر متیو ، رئیس کمیته‌ بین‌المللی صلیب سرخ برای آسیا و اقیانوسیه نیز با اشاره به چالش‌های خدمات بهداشتی، کمبود سرپناه و گرسنگی مهاجران بازگشتی، هشدار داد که یک بحران بزرگ در افغانستان درحال شکل‌گیری است.

او روز سه‌شنبه در دیدار با اعضای حزب تحریک انصاف در زندان ادیاله در راولپندی، از رهبران حزبش خواست تا قطعنامه‌ای در مجلس ایالتی خیبرپختونخوا برای حمایت از پناهجویان افغان تصویب کنند.

به گفته شیخ وقاص اکرم، سخنگوی حزب تحریک انصاف، عمران خان تاکید کرده است که این قطعنامه باید از دولت فدرال بخواهد به دولت خیبرپختونخوا اجازه دهد با طالبان در افغانستان مذاکره کند. این درخواست به دلیل تاثیرات منفی تروریسم بر این ایالت مطرح شده است.

وقاص اکرم در شبکه اجتماعی اکس به نقل از عمران خان نوشت: «مجلس خیبرپختونخوا باید قطعنامه‌ای تصویب کند که در آن تمدید مهلت اخراج مهاجران افغان درخواست شود و دولت فدرال به دولت ایالتی اجازه دهد با دولت افغانستان مذاکره کند، زیرا ما به دلیل تروریسم به شدت آسیب دیده‌ایم.»

حزب تحریک انصاف پیش‌تر نیز با اخراج پناهجویان افغان مخالفت کرده بود. علی امین گنداپور، وزیر اعلی خیبرپختونخوا و از اعضای این حزب، نیز از این سیاست انتقاد کرده است.

دولت پاکستان از اول اپریل روند اخراج پناهجویان را شدت بخشیده و بر اساس گزارش‌ها، در دو هفته اخیر دست‌کم ۶۰ هزار نفر به افغانستان اخراج شده یا بازگشته‌اند.

کوبی ریتلفد به درمان‌نشدن کودکان مبتلا به سوءتغذیه حاد در افغانستان اشاره کرد و هشدار داد: «اگر با گرسنگی مبارزه نکنیم، افراد زیادی جان خود را از دست خواهند داد.»

سازمان مبارزه علیه گرسنگی در ماه مارچ مجبور شد برنامه‌هایی را که امریکا به آن کمک می‌کرد، در افغانستان به حالت تعلیق درآورد. این نهاد کوشید تا با اتکا به حداقلی از بودجه به کارش در بدخشان و کابل را ادامه دهد، اما اکنون ادامه این فعالیت میسر نیست.

به گزارش اسوشیتدپرس در روز سه شنبه، بخش تغذیه این نهاد در کابل اکنون خالی و در حال تعطیلی است. دیگر بیماری وجود ندارد و قراردادهای کارکنان نیز به دلیل قطع حمایت مالی امریکا پایان یافته‌ اند.

کوبی ریتفلد، مدیر سازمان هشدار داد که اگر مردم به‌ویژه کودکان مراقبت پزشکی دریافت نکنند، «احتمال مرگ بسیار بالاست.»

او افزود که سازمان‌های غیردولتی دیگر نیز درگیر بحران مالی شده‌ اند و با ادامه این روند، کودکان بیشتری در نتیجه سوء‌تغذیه جان خود را از دست خواهند داد.

بیش از ۳.۵ میلیون کودک افغان در سال جاری درگیر سوء‌تغذیه حاد خواهند شد؛ آماری تکان‌دهنده که نسبت به سال ۲۰۲۴ افزایشی ۲۰ درصدی را نشان می‌دهد.

دهه‌ها جنگ فرسایشی، به‌ویژه جنگ ۲۰ ساله ایالات متحده با طالبان، در کنار فقر شدید و آسیب‌های ناشی از تغییرات اقلیمی، افغانستان را به ورطه‌ یکی از عمیق‌ترین بحران‌های انسانی کشانده‌ است.

سال گذشته، ایالات متحده بیش از ۴۳ درصد از مجموع کمک‌های بشردوستانه بین‌المللی به افغانستان را اعطا کرده بود.

اسوشیتدپرس نوشت کودکانی که به واحدهای تغذیه نهاد مبارزه علیه گرسنگی مراجعه می‌کردند، اغلب آن‌قدر ضعیف بودند که حتی توان راه رفتن یا حرکت کردن را نداشتند. برخی حتی انرژی لازم برای غذا خوردن را از دست داده بودند.

این مرکز، خدمات درمانی و سه وعده غذایی در روز را به‌طور رایگان در اختیار خانواده‌ها قرار می‌داد؛ خدماتی که اکنون در آستانه تعطیلی قرار گرفته‌اند.

عبدالحمید صالحی، پزشک در یکی از مراکز این سازمان گفت که مادران افغان با بحرانی سهمگین دست‌و‌پنجه نرم می‌کنند. فقر فراگیر در خانواده‌ها، امکان مراجعه به کلینیک‌های خصوصی را برای درمان سوء‌تغذیه شدید از بین برده است.

او افزود: «پیش از این، مردم به‌صورت گسترده برای درمان فرزندان شان به ما مراجعه می‌کردند. حالا هم با امیدواری منتظرند که شاید دوباره بودجه‌ای فراهم شود یا کسی از ما حمایت کند تا بتوانیم کار خود را از سر بگیریم و دوباره به بیماران رسیدگی کنیم.»