طالبان اعلام کرد که بیش از ۷۵ هزار جریب زمین دولتی را در چهار ولایت شناسایی کرده است

پیش از این، شورای پناهندگان ناروی اعلام کرده بود که به‌دلیل کاهش شدید کمک‌ها، مجبور شده است برخی از دفترهای خود را در افغانستان ببندد و کارمندانش را اخراج کند.

کاهش شدید کمک‌های بشردوستانه، شورای پناهندگان ناروی و دیگر نهادهای امدادگر را وادار کرده است میزان کمک‌های حیاتی به فقیرترین و آسیب‌پذیرترین جوامع را به‌طور چشمگیر کاهش دهند.

این سازمان بشردوستانه در گزارشی به فقر فزاینده در حوزه غرب افغانستان اشاره کرد و گفت از یکسو هر روز هزاران نفر در جست‌وجوی کار و زندگی بهتر، وارد ایران می‌شوند و از سوی دیگر هزاران مهاجر از آن کشور اخراج می‌شوند.

در گزارش آمده است بسیاری از نیازمندان در محله‌های فقیرنشین در حومه شهرهای بزرگ ساکن می‌شوند و «زندگی در این مناطق مانند زنده‌ماندن در میان ویرانه‌هاست».

بی‌بی‌‌گل، ۷۵ ساله، که هفت‌ سال پیش از ولایت بادغیس به‌دلیل خشکسالی و جنگ به هرات فرار کرد، به شورای پناهندگان ناروی گفت که او سرپرست خانواده شش نفره است و به‌دلیل کهولت سن و نبود گزینه‌های امدادی و فرصت‌های کاری، ناگزیز است کودکان خانواده را هر روز برای جمع‌آوری پلاستیک به شهر بفرستد.

روزانه چهار نواسه بی‌بی‌ گل در جست‌وجوی پلاستیک برای فروش و بازیافت، به خیابان‌ها می‌روند تا کمک کنند خانواده‌شان زنده بمانند.

عبدالحق، ۴۵ ساله، در بادغیس می‌گوید: «کارمندان شورای پناهندگان ناروی هر روز این‌جا بودند و از مشکلات ما خبر داشتند. حالا دیگر نمی‌آیند. کمک‌ها قطع شده‌اند، صنف‌های آموزشی بسته شده‌اند و کلینیک صحی هم دیگر نیست. نمی‌دانیم به کجا مراجعه کنیم.»

شورای پناهندگان ناروی می‌افزاید که مهاجران افغان پس از اخراج به افغانستان دوباره با چالش‌های چون بیکاری، عدم دسترسی به آموزش و نقض حقوق‌ بشر مواجه‌اند.

این سازمان همچنین به چالش کمبود زنان امدادگر اشاره کرده و گفته است کاهش شمار زنان امدادگر، دسترسی به خدمات اساسی را برای زنان و کودکان دشوارتر و فقر را عمیق‌تر کرده است.

با وجود چالش‌های متعدد، شورای پناهندگان ناروی تاکید کرده است که افغانستان را ترک نخواهد کرد و همچنان به حمایت از زنان، مردان و کودکان بی‌جاشده ادامه می‌دهد.

آقای حنفی در نشستی در کابل بر ضرورت احترام متقابل میان فارغان مدارس دینی و فارغان دانشگاه‌ها تاکید کرد و گفت که هیچ قشری نباید دیگری را با دید تحقیر بنگرد.

به گفته‌ او، نگاه تحقیرآمیز به هر یک از این گروه‌ها، خلاف تعالیم اسلامی است و باید کنار گذاشته شود.

اداره تحت امر خالد حنفی مسئول اصلی اجرای قانون امر به معروف و نهی از منکر است که حقوق و آزادی‌های شهروندی مردم افغانستان را سلب کرده است. محتسبان امر به معروف بر اساس این قانون از حضور زنان در اجتماع جلوگیری می‌کند و ماهانه صدها مرد را به‌دلیل شیوه کوتاه کردن ریش و مو و یا پوشیدن لباس‌های غربی بازداشت می‌کند.

خالد حنفی در حالی بر احترام به همزیستی میان فارغ‌التحصیلان مدارس دینی و دانشگاه‌ها تأکید می‌کند که سخنانش با رفتار و سیاست‌های وزارت امر به معروف و نهی از منکر تناقض دارد.
کارمندان این وزارت، که بیشترشان فارغ‌التحصیل مدارس دینی هستند، اجازه دارند مردان را به خاطر کوتاه کردن ریش و زنان را به دلیل خروج از خانه بدون همراه محرم بازداشت کنند.

گزارش نهادهای بین‌المللی نشان می‌دهد که طالبان از زمان ورود به کابل در اسد ۱۴۰۰ تاکنون، به‌طور نظام‌مند هزاران متخصص، دانش‌آموخته علوم عصری، استادان دانشگاه و ماموران خدمات ملکی را از نهادهای دولتی برکنار کرده است. جای این متخصصان را عمدتا اعضای طالبان و طلبه‌های مدارس دینی پر کرده‌اند.

براساس گزارش سازمان بین‌المللی مهاجرت، در پنج سال گذشته بیش از هشت میلیون افغان کشور خود را ترک کرده است. بسیاری از ناظران از پدیده «فرار مغزها» از افغانستان نگران‌اند. تنها از دانشگاه کابل، به‌دلیل محدودیت‌های سختگیرانه طالبان، بیش از نیمی از استادان دانشگاه افغانستان را ترک کرده‌اند.

در تازه‌ترین مورد، طالبان شش تن از اعضای کادر علمی دانشگاه‌های ننگرهار و لغمان را از بست‌های کادری‌شان منفک کرده‌ است.

در ماه قوس پارسال، وزارت تحصیلات عالی طالبان ۱۶ تن از استادان دانشگاه‌های پولی‌تخنیک کابل و کنر را به‌ اتهام گرایش به جریان «سلفیت» از وظایف‌شان منفک کرد.

پیشتر منبعی در وزارت تحصیلات عالی طالبان به افغانستان اینترنشنال خبر داد که در سطح رهبری این وزارتخانه تصمیم گرفته شده است تا افراد هم‌فکر طالبان در دانشگاه‌ها گماشته شوند.

کمیسیون عالی طالبان برای رسیدگی به مشکلات مهاجران در خبرنامه‌ای نوشت که همزمان در این روز ۱۲۲ خانواده شامل ۴۹۴ نفر از طریق گذرگاه اسلام‌قلعه از ایران اخراج شده‌اند.

این کمیسیون نوشت که در مجموع شش میلیون و ۳۵۱ هزار افغانی به این مهاجران کمک شده است.

در خبرنامه آمده است که هزار و ۶۰۶ مهاجر بازگشت‌کننده در این روز به ولایت‌های غزنی، بغلان، قندوز، بلخ، جوزجان، لوگر، پکتیا و پکتیکا منتقل شده‌اند.

همزمان با اخراج گسترده مهاجران افغان، محمد اسحاق دار، وزیر امور خارجه پاکستان بامداد شنبه در راس یک هیئت بلندپایه وارد کابل شد.

انتظار می‌رود بحث اخراج مهاجران افغان از گفت‌وگوهای محوری مقامات طالبان با وزیر خارجه پاکستان باشد.

این اولین سفر رسمی او به افغانستان به عنوان وزیر خارجه پاکستان است.

محمد صادق خان، نماینده ویژه پاکستان برای افغانستان و شماری دیگر از مقام‌های پاکستان در ترکیب هیئت هستند.

او در عین حال تاکید کرد: «البته حضور این افراد باید به گونه‌ای مدیریت شود که هم برای دولت قابل رصد باشد و هم از ایجاد تنش‌های اجتماعی جلوگیری کند.»

حجت‌الله میرزایی به خبرگزاری تابناک گفت: «نباید این موضوع به عاملی برای دوگانگی‌ها در جامعه تبدیل شود، که چه بسا برخی از این اتباع ممکن است اصالت ایرانی هم داشته باشند.»

بهزاد سام دلیری، مدیرکل اشتغال اتباع خارجی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی ایران هم پیشتر گفته بود که با ظهور مشاغل جدید و کمرنگ شدن برخی مشاغل سنتی، بسیاری از مشاغل با کمبود نیروی کار مواجه است.

به گفته دلیری، نیروی کار خارجی به عنوان مکمل بازار کار مدنظر است و فهرستی از مشاغل بر اساس نیاز استان‌ها در اختیار کارفرمایان گذاشته شده تا در صورت عدم امکان به کارگیری نیروی کار ایرانی، از اتباع خارجی استفاده کنند.

این اظهارات در حالی است که جمهوری اسلامی علاوه به تسریع اخراج مهاجرین افغان، حضور آنها را در شماری از شهرهای ایران ممنوع و اشتغال مهاجرین فاقد اسناد اقامت و پروانه کار را جرم اعلام کرده است.

سفر محمد اسحاق‌دار به دعوت اداره طالبان انجام شده است.

این سفر یک روزه است و وزیر خارجه پاکستان در کابل با ملا محمد حسن آخند، رئیس‌الوزرا، عبدالغنی برادر، معاون اقتصادی رئیس‌الوزرا و با امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان دیدار و گفت‌وگو خواهد کرد.

وزارت خارجه پاکستان روز جمعه در بیانیه‌ای نوشت که این گفت‌وگوها طیف وسیعی از روابط پاکستان و افغانستان را در بر می‌گیرد و بر راه‌ها و ابزارهای تعمیق همکاری در همه زمینه‌ها از جمله روی امنیت، تجارت، اتصال و روابط مردم با مردم تمرکز خواهد داشت.

این اولین سفر اسحاق‌دار به کابل پس از تصدی وزارت خارجه و دومین سفر وزیر خارجه پاکستان به افغانستان پس از بازگشت طالبان به قدرت در آگست ۲۰۲۱ است.

پس از بازگشت طالبان به قدرت، شاه محمود قریشی، وزیر خارجه پیشین پاکستان در اکتبر ۲۰۲۱ به کابل سفر کرد. به دنبال آن، حنا ربانی کهر، معاون پیشین وزارت خارجه پاکستان در نوامبر ۲۰۲۲، نیز به افغانستان سفر کرده بود.

روابط طالبان و پاکستان به دلیل افزایش بی‌سابقه ناامنی در پاکستان پرتنش بوده است. پاکستان طالبان را متهم کرده که به تحریک طالبان پاکستانی در افغانستان پناه داده و این گروه شبه‌نظامی از خاک افغانستان حملاتی را در داخل پاکستان انجام می‌دهد.

پیش از سفر اسحاق‌دار به کابل، محمد صادق خان، نماینده ویژه پاکستان برای افغانستان صبح چهارشنبه ۲۷ حمل در راس یک هیئت به کابل رفته بود. او در کابل با امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان دیدار و در هفتمین دور نشست مشترک کمیته هماهنگی افغانستان-پاکستان شرکت کرد. این نشست به‌صورت غیرعلنی و پشت درهای بسته برگزار شد.

محمد صادق خان پس از دیدار با مقام‌های طالبان گفت که دو طرف آماده فعال کردن میکانیسم‌های سه جانبه و چند جانبه هستند. صادق خان گفت بعد از مدت‌ها وقفه، تعامل دوجانبه در سطح بالا با افغانستان از سرگرفته شده است.

روزنامه اکسپرس تریبون پیشتر گزارش داد که طالبان گام‌هایی را در جهت رفع نگرانی‌های امنیتی پاکستان برداشته است. طبق گزارش، اعضای هیئت پاکستانی در سفر به کابل برای نخستین بار احساس کردند که حکومت طالبان در قبال این موضوع جدی است.