سازمان جهانی بهداشت در گزارش تازهای نوشت که با تعلیق کمکهای خارجی امریکا دستکم ۴۲۰ مرکز صحی در سراسر افغانستان تعطیل شدهاند. برپایه این گزارش، توقف فعالیت این مراکز بیش از ۳ میلیون نفر را در ۳۰ ولایت تحت تاثیر قرار داده است.
سازمان بهداشت جهانی یکشنبه، چهارم جوزا با نشر نموداری از تاثیرات تعلیق کمکهای امریکا بر ارائه خدمات صحی در افغانستان نوشت از ماه فبروری تاکنون فعالیت دستکم ۲۲ نهاد اجرایی همکار با این سازمان متوقف شده است.
به گزارش این سازمان، در پی تعلیق کمکهای امریکا ۱۱ مرکز صحی در کابل، ۶۷ مرکز در مناطق مرکزی، ۸۰ مرکز در شرق، ۶۲ مرکز در شمالشرق، ۴۹ مرکز در شمال، ۷۰ مرکز در جنوبغرب، ۳۴ مرکز در جنوب و ۴۷ مرکز در غرب کشور تعطیل شدهاند.
سازمان جهانی بهداشت هشدار داد که توقف کمکهای امریکا تاثیرات منفی بر دسترسی مردم به خدمات صحی نجاتبخش در افغانستان گذاشته است. این سازمان از اهداکنندگان خواست که برای جلوگیری از «وخامت بیشتر اوضاع بشری»، بودجه جایگزینی را به مراکز صحی افغانستان اختصاص دهند.
این در حالی است که صندوق جمعیت سازمان ملل چهارشنبه گفت با کاهش کمکهای امریکا، ۶.۳ میلیون افغان از دسترسی به مراقبتهای بهداشتی ضروری محروم خواهند شد. این سازمان هشدار داد که کاهش کمکها به طور ویژه زنان و دختران را از خدمات نجاتبخش محروم میسازد.
اسنادی که به دست افغانستان اینترنشنال رسیده نشان میدهند که اختلافات میان مقامات محلی طالبان در ولایت بدخشان، بهویژه میان والی طالبان و چهرههای بانفوذ بدخشانی، شدت یافته است.
در محور این تنشها، صلاحالدین سالار، معاون استخبارات وزارت دفاع طالبان قرار دارد که اخیراً به زادگاهش، بدخشان سفر کرده و بدون هماهنگی با قاری ایوب خالد والی این گره قرار است جلسات مشورتی پیرامون برکناری آقای خالد با مقامهای نظامی و ملکی این ولایت برگزار کند.
در یک پیام صوتی، صلاحالدین سالار از فرماندهان امنیه ولسوالیها، ولسوالان و روسای ادارات محلی طالبان خواسته تا در جلسهای برای بررسی «مشکلات مردم بدخشان» اشتراک کنند. او در این پیام تأکید میکند که هیچکس حق ندارد مانع برگزاری این جلسه شود. او هدف این جلسه را رساندن صدای مردم به مقامات ارشد طالبان عنوان میکند.
او همچنین تلویحاً والی طالبان را به تجارتپیشگی متهم میکند. او میگوید مقامهای محلی طالبان در بدخشان، دو گزینه دارند: «به خواست مردم لبیک بگویند و در جلسه شرکت کنند؛ یا هم به کسی گوش دهند که ماموریت شخصی دارد و صرفا به دنبال منافع شخصی است.»
در واکنش به این فراخوان ملا اسد رئیس دفتر والی طالبان در بدخشان، در پیامی صوتی به ادارات محلی دستور داده که اشتراک در هرگونه جلسه بدون اجازه رسمی والی، ممنوع است. او هشدار میدهد که هیچ بخشی از ادارات محلی بدخشان حق برگزاری نشست «خودسر» را ندارد و پیش از هرگونه برنامهریزی باید به دفتر والی گزارش بدهند.
همزمان با اوج گرفتن این اختلافات، عبدالرحمان، فرمانده لوای طالبان در بدخشان نیز در یک پیام صوتی جداگانه از وضعیت موجود بهشدت شکایت میکند.
این مقام محلی طالبان میگوید والی باید رویکردش را در برابر مردم بدخشان تغییر دهد. او تأکید میکند که ولایت، ملک شخصی والی نیست بلکه متعلق به مردم است.
او میافزاید: «من واسکت انتحاری ندارم که هربار تلاشی میشوم و با این کار تحقیر و توهین میشوم.»
او گفته که با وجود مقام رسمیاش، حتی موفق نشده با والی طالبان در بدخشان دیدار کند و بارها از دروازه ولایت رد شده است. او هشدار میدهد که ادامه این وضعیت برایش غیرقابل تحمل شده و آماده است سلاحش را زمین بگذارد. این مقام محلی طالبان خطاب به عملکرد والی میگوید: «اینجا حاکم پادشاه است، در حالی که باید خادم باشد.»
پیش از این نیز منابع محلی در بدخشان از افزایش نارضایتی میان اعضای طالبان و شکاف در صفوف آنها بهویژه بر سر مدیریت منابع محلی و معادن، خبر داده بودند.
