طالبان بازداشت محمودشاه حبیبی را تکذیب کرد

دستکم هشت نفر در اعترضات اخیر براثر شلیک طالبان کشته و ۲۷ نفر دیگر زخمی شده‌اند.

اعتراضات و درگیری در ولسوالی خاش نهم سرطان پس از آن آغاز شد که طالبان می‌خواستند مزارع خشخاش را تخریب کنند. این اقدام طالبان با مخالفت باشندگان محل مواجه و منجر به درگیری شد.

منابع در یک شفاخانه محلی بدخشان گفتند که شش نفر به شمول یک زن روز دوشنبه و یک نفر روز سه‌شنبه به‌دست طالبان کشته شده‌اند.

منابع روز پنجشنبه دوازدهم سرطان به افغانستان اینترنشنال گفتند که ۳۷ نفر در جریان دو روز گذشته بازداشت شده‌اند و اکثر آنها نماینده‌های روستاها و افرادی اند که در اعتراضات علیه طالبان سهم داشتند.

طبق اطلاعات رسیده به افغانستان اینترنشنال، بازداشت‌شدگان با چرخبال به فیض‌آباد، مرکز بدخشان منتقل شده‌اند.

طالبان تاکنون رسما در این مورد اظهار نظر نکرده‌اند.

این تشکل در بیانیه‌ای نوشت که امنیتی‌سازی، نژادپرستی و اخراج مهاجران افغانستان نقض آشکار حقوق انسانی آنان است.

در این بیانیه که روز پنجشنبه،‌ ۱۲ سرطان، منتشر شد، آمده که رفتارهای خشونت‌آمیز علیه مهاجران افغان، محدودیت‌های دولتی بر حقوق اساسی آنان، و «نژادپرستی ساختاری و فرهنگی علیه آن‌ها، به‌روشنی مستند شده و نشان‌دهنده‌ وخامت اوضاع و نقض آشکار حقوق پایه و انسانی آنان است.»

بیانیه تاکید کرد که اتهاماتی همچون «جاسوسی برای اسرائیل» بدون ارائه‌ اسناد معتبر و روند قضایی شفاف علیه مهاجران افغان، «رنگ تبلیغاتی و ابزاری برای سرکوب دارند تا پشتوانه‌ای امنیتی.»

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه تاکید کرد مهاجران بخشی جدایی‌ناپذیر از طبقه کارگرند و برخوردهای نژادپرستانه به همبستگی اجتماعی آسیب می‌زند.

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، یک تشکل مستقل صنفی است که برای دفاع از حقوق کارگران اتوبوسرانی تهران و حومه تشکیل شده است. این سندیکا یکی از تشکل‌های مهم کارگری مستقل در ایران به شمار می‌رود.

در بیانیه این تشکل آمده که «جاسوسان» در درون ساختار حاکمیت ایران نفوذ کرده‌اند و ادعای «جاسوسی» مهاجران افغان که نه به نظام دسترسی دارند و نه هم تمایلی برای همکاری با اسرائيل، ناممکن است.

این سندیکا از تمام تشکل‌های کارگری و مدنی ایران خواسته است که تحت هیچ شرایطی تحت تأثیر «فضای متعفن مهاجرستیزی و نژادپرستی قرار نگیرند.»

بیانیه تاکید کرد: «حمله به مهاجران، تضعیف همبستگی اجتماعی و طبقاتی است و در خدمت منافع حاکمیت‌ها و نظام سرمایه‌داری‌ست. نژادپرستی و مقصرنمایی مهاجران محکوم است.»

پس از جنگ ایران و اسرائيل، جمهوری اسلامی روند اخراج گسترده مهاجران افغان را روی دست گرفته است. تهران می‌گوید که تنها مهاجران افغان بدون مدرک را اخراج می‌کند اما مهاجران اگزارش می‌دهند که پولیس مدارک آن‌ها از جمله ویزا و پاسپورت‌شان را پاره کرده و با وجود اسناد قانونی آن‌ها را اخراج کرده‌اند.

اسکندر مومنی، وزیر داخله ایران که حدود ۴۰۰ هزار مهاجر افغان از کشور اخراج شده‌اند. او گفت که مصوبه دولت به مجلس ایران ارسال شده تا طرح سامان‌دهی مهاجران اجرایی شود.

علاوه بر اخراج اجباری، گزارش‌های متعددی از بدرفتاری پولیس با مهاجران، اخاذی از مهاجران در مسیر راه توسط نیروهای امنیتی ایران، عدم پرداخت حقوق مهاجران از سوی کافرمایان ایرانی و عدم پرداخت پول پیش خانه مهاجران از سوی مالکان املاک ایرانی هم منتشر شده‌ است.

در این سوی مرز، سازمان ملل متحد نسبت به احتمال بحران انسانی در اسلام‌قعله هشدار داده است. تصاویری که این شب و روز از اسلام‌قلعه منتشر می‌شوند، نشان می‌دهند که هزاران مهاجر به شمول خانواده‌ها سرگردان‌اند.

برپایه این گزارش، دست‌کم یکی از چهار عامل این حمله که داعش مسئولیت آن را بر عهده گرفت، آموزش راه‌اندازی حملات «تروریستی» را در افغانستان فرا گرفته بود.

براساس یافته‌های خبرگزاری دولتی روسیه، متهمان اصلی حمله به سالن کروکوس از ماه جون ۲۰۲۳ تا مارچ ۲۰۲۴ برای آماده شدن به این حمله در خاک ترکیه آموزش دیده بودند.

دلیرجان میرزایف ۳۲ ساله، فریدون شمس‌الدین ۲۶ ساله و محمدصابر فیض‌اف ۱۹ ساله و مرادعلی رجب‌علی‌زاده ۳۰ ساله اهل تاجیکستان متهمان اصلی این پرونده‌اند.

بنابر گزارش، از این میان مرادعلی رجب‌علی‌زاده قبل از انجام حمله در مسکو، به دستور مافوق خود برای آموزش در زمینه اقدامات تروریستی، با استفاده از مدارک جعلی از طریق پاکستان به افغانستان رفته بود.

هرچند مقام‌های طالبان ادعا می‌کنند که این گروه داعش را در افغانستان سرکوب کرده، شاخه خراسان داعش اما به راه‌اندازی حملاتی در این کشور ادامه داده است.

تاس نوشته که محتوای آموزشی متهمان حمله به سالن کنسرت، در ترکیه شامل کار با سلاح گرم، آمادگی روانی، مطالعه روش‌های انجام عملیات تروریستی، قوانین کار با انواع سلاح‌ها، مواد منفجره، مواد سمی بود.

در گزارش آمده که آموزش و پرورش عاملان مستقیم حمله به سالن کنسرت کروکوس، بخشی از نقشه «طراح» این حمله بوده است.

سوتلانا پترنکو، مقام کمیته تحقیقاتی روسیه در ماه مارچ امسال گفته بود که سازمان‌های اطلاعاتی یک کشور «غیردوست» سازماندهی و برنامه‌ریزی این حمله را انجام داده‌اند. او همچنین از این کشور نام نبرد.

خبرگزاری تاس نوشت که اسنادی که به آن دست یافته، توسط ایگور ترونوف، وکیل ۹۵ قربانی حمله سالن کنسر در مسکو اصالت آن را تایید شده است.

حمله مرگبار به سالن کنسرت کورکوس هال در شهر مسکو در ۲۲ مارچ ۲۰۲۴ انجام شد.

مهاجمان در این حلمه در آستانه آغاز یک کنسرت، با ورود به سالن کروکوس به حاضران تیراندازی کردند و سپس ساختمان را به آتش کشیدند و متواری شدند. در این حمله دست‌کم ۱۴۵ نفر کشته و صدها نفر دیگر زخمی شدند.

شاخه خراسان داعش مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت. این حمله یکی از بزرگترین حمله داعش در منطقه به حساب می‌رود.

او جنگ‌های ایالات متحده در افغانستان و ویتنام را با یکدیگر مقایسه کرد و گفت با استفاده از تجارب این دو جنگ، نباید اجازه داد وقایعی مشابه آنچه در این کشورها رخ داد، دوباره تکرار شود.

ایالات متحده به این دو کشور حمله نظامی کرد و همزمان با خروج آن، دولت‌های تحت حمایت امریکا نیز سقوط کردند.

سخنگوی پنتاگون با اشاره به تحقیق درباره خروج نیروهای امریکایی از افغانستان تاکید کرد که هدف این است درس‌های آموخته‌شده در این جنگ وارد دکترین نظامی امریکا شود.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، بارها از نحوه خروج ایالات متحده از افغانستان انتقاد کرده است. ترامپ، جو بایدن رئیس‌جمهور پیشین را به دلیل آنچه «خروج شرم‌آور از افغانستان» خوانده، بارها سرزنش کرده و گفته است امریکا نباید پایگاه بگرام را ترک می‌کرد.

دولت ترامپ اکنون در حال تحقیق درباره نحوه خروج از افغانستان است و هشدار داده که جنرال‌های دخیل در این خروج باید پاسخگو باشند.

شان پارنل، سخنگوی وزارت دفاع و مسئول تیم تحقیق خروج امریکا از افغانستان، گفت هدف این تحقیق پاسخ به پرسش‌هایی درباره نحوه گزارش‌دهی در جریان خروج، ترک بگرام، رفتن به قندهار و سایر ابعاد این عملیات است.

او افزود تاکنون مصاحبه‌هایی با افراد مختلف انجام شده است.

سخنگوی پنتاگون تصریح کرد: «چگونه می‌توانیم به‌عنوان یک وزارتخانه مطمئن شویم چیزی شبیه ویتنام و اتفاقات افغانستان هرگز تکرار نشود؟ چرخبال‌ها بر فراز سفارت‌ها در ویتنام و افغانستان، این پایان دلخواه ما در این درگیری‌ها نبود.»

پیت هگست، وزیر دفاع امریکا در ۳۰ ثور دستور داد که هیئتی به ریاست شان پارنل، برای بررسی خروج امریکا از افغانستان تشکیل شود. او گفت مسئولان خروج آشفته نیروهای نظامی مورد بازخواست قرار خواهند گرفت.

سلاح‌های ایرانی در افغانستان

سخنگوی پنتاگون همچنین در بخشی از اظهارات خود به نقش ایران در بی‌ثباتی منطقه اشاره کرد. او گفت در سال‌های جنگ امریکا در افغانستان، مقادیر زیادی سلاح ایرانی کشف شده بود.

پارنل ابراز داشت: «در جریان جنگ افغانستان، تقریباً تمام سلاح‌هایی که دست می‌آوردیم، سلاح‌های ایرانی بودند.»

او افزود ایران همواره یکی از بزرگ‌ترین صادرکنندگان تروریسم در جهان بوده و کشورهای بسیاری هدف اقدامات تروریستی این کشور قرار گرفته‌اند.

جمهوری اسلامی ایران در چهار دهه درگیری و جنگ در افغانستان، همواره بخشی از این منازعه بوده است.

در جنگ‌های داخلی میان گروه‌های مجاهدین، جنگ طالبان با جبهه مقاومت در دهه ۹۰، و نیز جنگ طالبان با نیروهای خارجی و دولت پیشین افغانستان، ایران نقش داشته است.

در سال‌های پایانی حکومت اشرف غنی، برخی فرماندهان نظامی دولت پیشین ادعا می‌کردند ایران از طالبان در جنوب غرب افغانستان حمایت مالی و تسلیحاتی می‌کند.

جمهوری اسلامی همزمان از رهبران طالبان در تهران میزبانی می‌کرد و در چندین نوبت، مقامات طالبان از جمله عبدالغنی برادر به تهران سفر کردند.

وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان در ادامه سانسور رسانه‌ها و نشر کتاب، دستورنامه‌ای چهار صفحه‌ای درباره نشر برنامه‌های سیاسی به رسانه‌های داخلی فرستاده است. نسخه‌ای از این دستورالعمل در اختیار افغانستان اینترنشنال قرار گرفته است.

بر اساس این سند، با عنوان «پالیسی برگزاری برنامه‌های سیاسی(میزگردها) در افغانستان»، رسانه‌ها مکلف شده‌اند برنامه‌های سیاسی خود را قبل از نشر به وزارت اطلاعات و فرهنگ ارسال کنند. تحلیلگران برنامه‌ها نیز با تایید وزارت و دریافت یک کارت هویت از طالبان، حق اشتراک در میز گردها و برنامه‌های خبری را دارند.

وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان از رسانه‌ها خواسته است که «برنامه‌های سیاسی‌شان باید مطابق سیاست‌های امارت اسلامی» باشد.

وزارت فرهنگ که ناظر بر سانسور و کنترول رسانه‌های افغانستان است، تاکید کرده که اگر برنامه‌های سیاسی رسانه‌ها مخالف حکومت طالبان و «وحدت و ارزش‌های ملی» باشد، با مجازات‌هایی چون لغو مجوز فعالیت رو به رو خواهند شد.

این وزارت از رسانه‌ها خواسته است که از مقام‌های طالبان «با لحن محترمانه و در چارچوب قانون» انتقاد کنند.

طالبان پس از به قدرت رسیدن در اسد ۱۴۰۰، کنترول و سانسور رسانه‌ها را تشدید کرده و دستورالعمل تازه این گروه، سانسور و سرکوب رسانه‌ها را به‌گونه سیستماتیک افزایش می‌دهد.

اقدامات طالبان باعث سقوط جایگاه افغانستان در رده‌بندی آزادی رسانه‌ها در جهان شده است. براساس تازه‌ترین رده‌بندی جهانی آزادی رسانه‌ها در ۲۰۲۵، افغانستان از میان ۱۸۰ کشور، با کسب ۱۷.۸۸ امتیاز در جایگاه ۱۷۵ قرار گرفته است.

گزارشگران بدون مرز اعلام کرد که از زمان بازگشت طالبان به قدرت، ۱۴۱ روزنامه‌نگار بازداشت یا زندانی شده‌اند. استخبارات طالبان نقش عمده‌ای را در بازداشت و شکنجه خبرنگاران بازی کرده است.

یک خبرنگار به این سازمان بین‌المللی گفت که او پس از بازداشت فکر می‌کرد در زندان طالبان جان خواهد داد. به گفته او، «طالبان برای تفریح کردن نیز شکنجه می‌کردند.»

مقام‌های طالبان با منتقدان رهبر و سیاست‌های خود برخورد خصمانه و تند داشته‌اند. اکنون، این گروه با سیاست جدید نشراتی، جریان اطلاع‌رسانی در رسانه‌های داخلی را به کنترول خود در می‌آورد.

پس از به قدرت رسیدن طالبان، ده‌ها رسانه چاپی، صوتی و تصویری از فعالیت بازمانده است. هزاران خبرنگار به‌دلیل تهدیدهای روزافزون و فضای بسته رسانه‌ای، کشور را ترک کرده‌اند.

پس از توشیح قانون امر به معروف، طالبان در برخی ولایت‌ها، جلو پخش تصاویر موجودات زنده در رسانه‌های تصویری را نیز گرفته است. با این اقدام، رسانه‌های تصویری در شماری از ولایت‌ها از جمله قندهار و تخار عملا به رادیو تبدیل شده‌اند.