وزارت خارجه امریکا درباره بهرسمیت شناختن رژیم طالبان توسط روسیه، به افغانستان اینترنشنال گفت که واشنگتن از گزارشها در این مورد آگاه است. دفتر سخنگوی وزارت خارجه امریکا گفت: «جای تعجبی ندارد که روسیه تصمیم گرفته به همکاری با بازیگران شرور ادامه دهد.»
وزارت خارجه امریکا تاکید کرد که طالبان در ایالات متحده همچنان یک گروه تروریستی جهانی ویژه، محسوب میشود.
دفتر سخنگوی وزارت خارجه تاکید کرد که تعیین شدن طالبان به عنوان تروریستی جهانی بهویژه «خود گویای همه چیز است.»
جبهه آزادی افغانستان میگوید که شامگاه روز دوشنبه ۱۶ سرطان به یک قرارگاه استخبارات طالبان در شهر چاریکار، مرکز ولایت پروان حمله کرده است. این جبهه گفت که در این حمله دو عضو طالبان کشته و سه عضو دیگر این گروه زخمی شدند. منابع محلی در پروان حمله به قرارگاه طالبان را تایید کردند.
جبهه آزادی ویدیوی این حمله را منتشر کرده است. در ویدیو صدای انفجار شنیده و دود ناشی از آن دیده میشود.
منابع محلی روز سهشنبه به افغانستان اینترنشنال خبر دادند که به یک پاسگاه طالبان در چاریکار حمله شده است.
مقامهای طالبان تاکنون در این مورد اظهار نظری نکردهاند.
دادگاه برلین روز سهشنبه حکم داد که حکومت آلمان نمیتواند از تعهد خود برای صدور ویزا به یک خانواده افغان عقبنشینی کند. این پرونده مربوط به یک زن افغان و خانواده ۱۳ نفره اوست که از طریق روند فوری تجدیدنظر ثبت شده است. این خانواده اکنون در پاکستان در انتظار ویزا است.
این خانواده ادعا کرده که اگر به افغانستان بازگردانده شوند، جانشان از سوی طالبان در خطر خواهد بود.
دادگاه ضمن حمایت از این خانواده گفته که «تعهد حکومت از لحاظ حقوقی الزامآور است. آلمان نمیتواند از تعهد داوطلبانه خود عقبنشینی کند.» دادگاه افزود که این الزامات در چارچوب سیاست جدید حکومت فریدریش مرتس، صدراعظم محافظهکار آلمان، همچنان اعتبار دارد.
دادگاه اعلام کرده که ارزیابی امنیتی از تمام اعضای این خانواده انجام شده و هیچ تهدیدی از سوی آنها متوجه آلمان نیست.
یکی از سخنگویان دادگاه اعلام کرد که در حال حاضر حدود ۴۰ پرونده مشابه در دست بررسی هستند، اما هرکدام باید بهصورت جداگانه مورد رسیدگی قرار گیرند.
سازمان عفو بینالملل با استقبال از تصویب قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل، خواستار اقدام فوری برای توقف سرکوب زنان و دختران در افغانستان شد. این سازمان همچنین از جامعه جهانی خواست مشارکت معنادار زنان افغان را تضمین کرده و مکانیسمی مستقل برای پاسخگویی به نقض حقوق بشر ایجاد کند.
این سازمان روز سهشنبه، ۱۷ سرطان در بیانیهای اعلام کرد از تصویب قطعنامهای که طالبان را به لغو فوری «سیاستهای سرکوبگرانه علیه زنان و دختران» ملزم میکند و خواستار تحقیق درباره موارد نقض حقوق بشر است، استقبال میکند.
عفو بینالملل از سازمان ملل و جامعه جهانی خواسته است پس از تصویب این قطعنامه، اقدامات فوری و موثر برای حفاظت از حقوق بشر همه افغانها انجام دهند.
در این بیانیه همچنین به وضعیت دشوار پناهجویان افغان، از جمله «اخراجهای جمعی، بازداشتهای خودسرانه و شرایط نامناسب در ایران و پاکستان» اشاره شده است.
این سازمان از جامعه جهانی خواسته است مشارکت کامل اقشار مختلف را در فرآیندهای تصمیمگیری تضمین کرده با ایجاد سازوکار مستقل پاسخگویی، موارد نقض حقوق بشر را بررسی کند و آپارتاید جنسیتی را به رسمیت بشناسد.
پیشنویس قطعنامه سازمان ملل درباره وضعیت افغانستان روز دوشنبه، ۱۶ سرطان، در نشست مجمع عمومی با ۱۱۶ رای موافق تصویب شد.
در این پیشنویس نسبت به وخامت وضعیت حقوق بشری، بهویژه سرکوب زنان، ابراز نگرانی شده و درخواست شده است تا برای تشکیل یک حکومت فراگیر در افغانستان تلاش شود.
سازمان بینالمللی مهاجرت اعلام کرده که از سنبله ۱۴۰۲ تا حمل ۱۴۰۴، بیش از ۲.۴ میلیون مهاجر افغان فاقد مدرک از پاکستان و ایران بازگشتهاند که بیش از نیمی از آنان بهگونه اجباری اخراج شدهاند. مهاجران اخراجی نسبت به آینده نامعلوم در افغانستان نگرانند.
در یکی از گزارشهای میدانی این سازمان، به وضعیت زنی افغان بهنام نسرین اشاره شده است که پس از سالها زندگی در پاکستان، همراه با شوهر معلول و دو دخترش به افغانستان بازگردانده شده است.
نسرین که در دهه ۱۳۷۰ خورشیدی بهدلیل جنگ به پاکستان پناه برده بود، در یکی از روستاهای پنجاب با همسرش نانوایی کوچکی راهاندازی کرده و زندگی ساخته بود. اما با افزایش فشارها بر مهاجران بدون مدرک، آنان بدون اطلاع قبلی و بدون امکان جمعآوری وسایل زندگی، به مرز تورخم انتقال داده شده و به افغانستان بازگردانده شدند.
نسرین که اکنون تنها نانآور خانواده است، با آیندهای پر از ابهام روبهروست. در افغانستان نه خویشاوندی دارد که به او تکیه کند، نه فرصت شغلی، و نه هیچ برنامه روشنی. او میگوید که بزرگترین نگرانیاش دخترانش هستند.
نسرین به سازمان بینالمللی مهاجرت گفته است: «من همهچیز را از دست دادم. فقط توانستم شوهرم، فرزندانم و اندکی امید را با خود بیاورم. حالا در کشوری هستیم که نه سرپناه داریم، نه کار، نه آیندهای معلوم.»
او با نگرانی در مورد آینده دخترانش در افغانستان توضیح میدهد: «برای آنها رویای زندگی بهتری داشتم. آنها را به مکتب فرستادم. میخواستم باسواد بزرگ شوند. اما حالا آن رویا از بین رفته است.»
داستان نسرین تنها یکی از هزاران مورد مشابه است. هزاران خانواده افغان هر روز در حال بازگشت هستند، که بسیاری از آنها را زنان سرپرست خانوار تشکیل میدهند و با چالشهای جدی روبهرو هستند.
گزارش سازمان بینالمللی مهاجرت نشان میدهد که شمار چشمگیری از بازگشتکنندگان را زنان، کودکان و خانوادههایی تشکیل میدهند که نهتنها از هرگونه پشتیبانی ساختاری محروماند، بلکه با موانعی چون ممنوعیت کار، نبود دسترسی به آموزش، و کمبود خدمات صحی نیز روبهرو هستند.
رئیسجمهور ایران گفته است که تقویت و گسترش روابط با کشورهای همسایه و اسلامی، یکی از اصول سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران است و دولت او نیز بر این رویکرد تأکید دارد.
سفارت ایران در کابل، در توییتی این اظهارات مسعود پزشکیان رئیسجمهور ایران را بازتاب داده و به عنوان بخشی از سیاست خارجی دولت ایران منتشر کرده است.
این موضعگیری رئیسجمهور ایران در حالی از سوی سفارت ایران در کابل بازتاب یافته که در هفتههای اخیر، روند اخراج مهاجران افغان از ایران شدت گرفته و هزاران خانواده بهگونهی اجباری به افغانستان بازگردانده شدهاند.
در مرز اسلامقلعه و گذرگاه میلک، گزارشهایی از ازدحام گسترده، نبود سرپناه، کمبود خدمات اولیه و حضور کودکان و زنان آسیبپذیر منتشر شده است. شماری از خانوادههای اخراج شده افغان نیز گفتهاند که با وجود داشتن مدارک اقامت یا در حال طی مراحل قانونی، از ایران اخراج شدهاند.