معاون رئیس‌الوزرای طالبان: روزانه ۳۰ تا ۳۵ هزار مهاجر افغان از ایران اخراج می‌شوند

ترابی در مصاحبه‌ با تلویزیون شمشاد، گفت که موضوعات آموزش دختران، کار زنان و تشکیل دولت فراگیر در مذاکرات دوحه مطرح نشده‌اند. او ادعا کرد که با توجه به ساختار دولت‌های دیگر در منطقه و جهان، کابینه طالبان از اقوام مختلف تشکیل شده و به‌زعم او فراگیر است.

ترابی در این باره گفت: «آن‌ها موضوع آموزش زنان را مطرح می‌کنند، در حالی که این مسئله چند ماه بعد از مذاکرات مطرح شد. وقتی در جهان انقلابی رخ می‌دهد، در روز دوم یا سوم به رسمیت شناخته می‌شود. ما می‌گوییم موضوع آموزش زنان بعداً مطرح شد، چرا آن زمان ما را به رسمیت نشناختند؟ اگر می‌گویند دولت ما فراگیر نیست، ما اوزبیک، تاجیک، بلوچ و دیگران را در کنار خود داریم. در امریکا، پاکستان و جاهای دیگر انتخابات برگزار می‌شود و تیم برنده کابینه خود را تشکیل می‌دهد و افراد مورد نظر خود را انتخاب می‌کند. همین میزان از فراگیری در ساختار ما نیز وجود دارد.»

او مسائل تشکیل دولت فراگیر، مبارزه با تروریسم و مواد مخدر، و فراهم‌سازی شرایط کار برای زنان و آموزش دختران را امور داخلی افغانستان دانست و از کشورهای خارجی خواست در امور این کشور مداخله نکنند.

ترابی گفت که طالبان تلاش می‌کند تا کشورهای غربی را متقاعد کند که رژیم این گروه را به رسمیت بشناسند.

او در این باره گفت: «ما برای به‌رسمیت‌ شناخته‌شدن تلاش می‌کنیم تا با همه روابط و گفت‌وگو داشته باشیم، اما به آن‌ها می‌گویم که راه‌حل این نیست، بلکه باید تعاملات آغاز شود تا مشکلات خودبه‌خود حل شوند.»

ترابی درباره توافقنامه دوحه گفت که در این توافق هیچ‌گونه سازش یا معامله‌ای بر سر ارزش‌های ملی و اسلامی صورت نگرفته است. او افزود که حذف نام مقامات طالبان از فهرست سیاه سازمان ملل متحد یکی از موارد مهم این توافقنامه بوده که تاکنون اجرایی نشده است.

ترابی با اشاره به گزارش‌ها درباره مفاد پنهان این توافق‌نامه گفت: «مواد محرمانه‌ای وجود ندارد، بلکه همه مواد با رسانه‌ها به اشتراک گذاشته شده‌اند.»

ایالات متحده امریکا طالبان را متهم کرده که به تعهدات توافقنامه دوحه پایبند نبوده‌ است. در مقابل، طالبان نیز امریکا را به نقض این توافق متهم می‌کند.

پیش‌تر، سخنگوی طالبان گفته بود که توافق دوحه مربوط به یک مرحله خاص بوده و دیگر مبنای عملکرد این گروه نیست.

در توافقنامه دوحه، دو طرف تعهداتی داشتند: امریکا متعهد شد که نیروهای خود را طبق جدول زمانی مشخص از افغانستان خارج کند و مقامات طالبان نیز پذیرفتند که اجازه ندهند خاک افغانستان علیه کشورهای منطقه و جهان استفاده شود و این کشور بار دیگر به پناهگاه تروریسم تبدیل شود. همچنین، طالبان به گفت‌وگوهای بین‌الافغانی با جریان‌ها و اقشار سیاسی و اجتماعی متعهد شده بودند. با این حال، به باور ناظران، به جز خروج نیروهای امریکایی، سایر بندهای این توافق‌نامه اجرایی نشده‌اند.

براساس خبرنامه سفارت طالبان، آقای حقانی گفته است که موضوع قتل این جوان افغان به طور جدی با مراجع ذی‌ربط جمهوری اسلامی ایران در میان گذاشته شده تا عاملان «این جنایت نابخشودنی» مطابق قانون به سزای اعمال‌شان برسند.

جسد امیرطاها رضایی روز چهارشنبه ۱۱ سرطان در باغی در شهر آبسرد دماوند پیدا شد.

مرتضی ملکی، فرمانده انتظامی شهرستان دماوند، گفته بود که پولیس پس از اعلام مفقودی این جوان، جسد مدفون‌شده او را پیدا کرد. او گفته بود که عامل این قتل و همدست او شناسایی و بازداشت شده‌اند.

مراسم خاکسپاری امیرطاها رضایی روز چهارشنبه، ۲۵ سرطان در آرامگاه بهشت کوثروادان دماوند برگزار شد.

طبق گزارش‌ها، این جوان افغان برای کار با بیل مکانیکی از خانه خارج شده بود و جسد او چند روز بعد کشف شد.

امیرطاها رضایی از پدر و مادر افغان در ایران متولد و در همین کشور بزرگ شده بود.

طالبان در روزهای اخیر ده‌ها زن و دختر را در نقاط مختلف کابل بازداشت کرده است. این گروه تاکنون به انتقادهای گسترده در این زمینه پاسخی نداده است.

داوود ناجی، رئیس کمیته سیاسی جبهه آزادی، در شبکه اکس نوشت: «طالب دشمن است، اما حتی در دشمنی نیز حقیر است.» او با اشاره به بازداشت زنان و دختران توسط نیروهای طالبان افزود: «کسانی که در برابر این رفتار طالبان سکوت می‌کنند، شریک جنایت آن‌ها هستند.»

ناجی تاکید کرد که اقدامات طالبان از حد تحمل فراتر رفته است. وی پرسید: «آیا زمان آن نرسیده که از خود بپرسیم تحمل تا چه قیمتی؟ تا کی؟ تا کجا؟ آخرین ایستگاه تحمل و عقب‌نشینی در برابر طالبان کجاست؟» او افزود که طالبان با نقض کرامت انسانی مردم، از تمامی حدود انسانی، شرعی، عرفی و سنتی عبور کرده‌ است.

علی‌میثم نظری، رئیس روابط خارجی جبهه مقاومت ملی، نیز به بازداشت زنان و دختران واکنش نشان داد. او این اقدام طالبان را «نفرت‌انگیز» توصیف کرد و گفت: «این تنها بخش کوچک از ستمی است که بر زنان افغانستان روا داشته شده است.»

نظری با اشاره به اخراج مهاجران و بحران انسانی در افغانستان اظهار داشت که کشورهای منطقه و جهان به ریشه اصلی وضعیت کنونی بی‌توجه بوده‌اند. به گفته او، ریشه این وضعیت گروهی است که به‌صورت سیستماتیک نیمی از جمعیت کشور را نادیده گرفته و مورد آزار و ترور قرار می‌دهد.

وی تاکید کرد که بدون رهایی افغانستان از اشغال طالبان، زنان این کشور همچنان به دنبال امنیت و زندگی بهتر در خارج از کشور خواهند بود.

دفتر والی طالبان در هرات روز شنبه در خبرنامه‌ای اعلام کرد که اسلام‌جار در دیدار با معاون استاندار خراسان رضوی و مسئولان اداره امور مهاجران این استان، بر حل مشکلات مهاجران افغان تاکید کرده و خواستار فراهم‌سازی شرایط «بازگشت تدریجی، آبرومندانه و داوطلبانه» آنها به افغانستان شده است.

بربنیاد خبرنامه، وی در این بازدید از مهاجران دلجویی کرده است. به گفته دفتر والی طالبان، مقامات ایرانی اطمینان دادند که برای رفع مشکلات مهاجران و تسهیل بازگشت داوطلبانه و تدریجی افغان‌ها تلاش خواهند کرد.

اسلام‌جار قرار است از اردوگاه حسن‌آباد در این استان نیز بازدید کند.

جمهوری اسلامی چندین اردوگاه برای اخراج مهاجران افغان تاسیس کرده است. مقامات جمهوری اسلامی مهاجران افغان را قبل از اخراج در این اردوگاه‌ها نگهداری و نام نویسی می‌کنند.

گزارش‌های متعددی از مرگ، شکنجه و بدرفتاری ماموران ایرانی با مهاجران افغان در اردوگاه‌ها منتشر شده است.

با شدت گرفتن اخراج مهاجران و گزارش‌ها از برخورد تحقیر‌آمیز با آنها، والی طالبان برای بازدید از این اردوگاه‌ها به ایران رفته است.

بازگشت کنندگان افغان بارها از کمبود امکانات، نبود خدمات مناسب و برخورد نامناسب ماموران امنیتی ایران در این اردوگاه‌ها انتقاد کرده‌اند.

باقر رضایی، یک مهاجر افغان اخیرا در اردوگاه در زابل ایران جان باخت. فرزندان او به افغانستان اینترنشنال گفتند که پدرش اخیرا در اردوگاه زابل ایران زیر «شکنجه مأموران ایرانی» جان خود را از دست داده است.

منیژه باختری، سفیر افغانستان در اتریش روز شنبه در اکس نوشت که در ولایت غور ۶۰۰ خانواده به‌دلیل فیصله طالبان مجبور به ترک خانه‌های‌شان شده‌اند. او تاکید کرد که کوچ اجباری، قصه تلخ و تکرارشونده تاریخ افغانستان است. خانم باختری افزود: «تغییر اجباری در بافت جمعیتی، زخم‌های ناسور به‌جا می‌گذارد. ستم، زورگویی و چنین وضعیتی پایدار نخواهد ماند.»

نصیراحمد فایق، سرپرست نمایندگی افغانستان در سازمان ملل نیز گفت که همزمان با ادامه اخراج اجباری همراه با تحقیر پناهجویان افغان توسط همسایگان افغانستان، خبرهای نگران‌کننده‌ای نیز از داخل کشور به گوش می‌رسد.

سرپرست نمایندگی افغانستان در سازمان ملل در اکس نوشت که مقامات طالبان در غور ۶۰۰ خانواده را وادار به کوچ اجباری کرده و در ولایت بادغیس، «کشتار هدفمند و انتقام‌جویانه» راه‌انداخته است. او همچنان گفت که طالبان در کابل زنان و دختران را به‌دلیل نداشتن «محرم»، بازداشت و زندانی کرده است.

او در یادداشتی نوشت: «نبود عدالت، حاکمیت قانون، و یک نظام مشروع، ملی، پاسخگو و مسؤل سبب شده است که حقوق، آزادی و کرامت انسانی مردم افغانستان، چه در داخل و چه در بیرون، تضمین و مصون نباشد و پیوسته نقض گردد.»

او افزود که رفتارهای غیرانسانی و غیراسلامی چون «توهین، تحقیر، شکنجه، ظلم و خون‌ریزی، چه از سوی طالبان و چه از سوی بیگانگان، گواه روشن این واقعیت تلخ‌اند.»

آقای فایق گفته است نادیده‌ گرفتن خواست‌های مردم افغانستان و جامعه بین‌المللی، و تداوم سیاست‌های سرکوبگرانه علیه زنان و شهروندان، راه رسیدن به وحدت ملی، صلح، ثبات و رفاه را مسدود کرده و کشور را بیشتر به‌سوی فقر مفرط، وابستگی، ناامنی، و فاجعه سوق می‌دهد.

سرپرست نمایندگی افغانستان در سازمان ملل تاکید کرده است که رهبران طالبان باید به سیاست‌ سرکوب پایان دهند و به حقوق اساسی شهروندان احترام و به خواست‌های مردم افغانستان تمکین کند.

منابع محلی می‌گویند که طالبان طی دو روز گذشته صدها خانواده را در ولسوالی دولت‌یار ولایت غور مجبور به کوچ اجباری کرده است.