شورای امنیت سازمان‌ ملل نشستی درباره افغانستان برگزار می‌کند

یکی از مهاجران افغان در پشاور، روز شنبه (۸ سنبله) به افغانستان اینترنشنال گفت که ۱۲ سیم‌کارت خانواده‌اش به طور کامل قطع شده‌اند.

او گفت که به‌رغم تلاش‌های مکرر مهاجران برای تمدید کارت‌های اقامتی، حکومت پاکستان درخواستی های شان را رد کرده است.

دولت پاکستان در پایان ماه جولای امسال مهلت خروج مهاجران افغان را تا اول سپتامبر اعلام کرده بود. بر اساس تصمیم پاکستان، مهاجران دارای کارت پی‌او‌آر و افغان‌هایی که مدت ویزای شان تمام شده، از پاکستان اخراج می‌شوند.

پیش از این نیز شماری از مهاجران افغان ساکن اسلام‌آباد به افغانستان اینترنشنال گفتند که پس از مدت‌ها انتظار، پاکستان درخواست تمدید ویزای آنان را بدون ارائه دلیل خاصی رد کرده است.

بیشتر بخوانید: مهاجران افغان: پاکستان بی‌دلیل درخواست تمدید ویزای ما را رد می‌کند

پس از استیلای طالبان بر افغانستان حدود نیم‌میلیون افغان با ویزا وارد پاکستان شده‌اند و به‌طور پیوسته برای تمدید اقامت خود اقدام کرده‌اند.

با پایان مهلت اقامت مهاجران افغان، کارشناسان ملل متحد نسبت به پیامدهای زیان‌بار این اقدام پاکستان هشدار داده و با اشاره به نقض حقوق بشر و محرومیت زنان از آموزش، بازگشت مهاجران را نگران‌کننده خواندند.

پیشتر ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل برای افغانستان از کشورهای مهاجرپذیر خواست که امکان‌های بیشتری را برای اسکان مجدد پناهجویان افغان فراهم کنند.

سخنگوی طالبان از واشنگتن خواست تا دارایی‌های مسدود شده افغانستان را آزاد کند. او گفت: «از آنجایی که حکومت تحت رهبری طالبان ۴۱ نمایندگی دیپلوماتیک در سراسر جهان دارد، تمام اقدامات لازم برای بهبود روابط با دیگر کشورها را انجام داده‌ایم.»

ذبیح‌الله مجاهد از جاپان نیز خواست مانند روسیه، رژیم طالبان را به رسمیت بشناسد. مسکو در ماه سرطان سال جاری خورشیدی، نخستین کشوری بود که حکومت طالبان را به رسمیت شناخت.

ایالات متحده، جاپان و کشورهای اروپایی تاکنون به دلایلی از جمله نقض حقوق بشر و محدودیت آموزش دختران از به رسمیت شناختن طالبان خودداری کرده‌اند. سخنگوی طالبان در این مصاحبه بار دیگر آموزش دختران را «مسئله داخلی» خواند.

او درباره تماس طالبان با امریکا گفت که واشنگتن یک کاردار برای افغانستان در قطر منصوب کرده است که با نمایندگان این گروه در آن کشور یا در کشورهای ثالث دیدار می‌کند.

به گفته آقای مجاهد، مذاکرات طالبان و واشنگتن شامل آزادی زندانیان و موضوع دارایی‌های مسدود شده بانک مرکزی افغانستان می‌شود.

او گفت طالبان تمام اقدامات لازم برای ایجاد روابط خوب با ایالات متحده را انجام داده و انتظار دارند واشنگتن نیز همین کار را انجام دهد.

حکومت دونالد ترامپ، گروه طالبان را «تروریستی» خوانده و پیش از این مانع سفر وزیر خارجه این گروه به پاکستان و هند شده است.

رسانه‌های ترکیه روز شنبه، هشتم سنبله گزارش دادند که ۱۸ نفر در ادیرنه و ۱۱ نفر دیگر در قرقلرایلی بازداشت شده‌اند.

مقام‌های ترکیه اعلام کردند که تلاش‌های خود برای جلوگیری از «مهاجرت غیرقانونی» را ادامه می‌دهند.

بر اساس آمار منتشرشده در وب‌سایت فرماندهی گارد ساحلی ترکیه، در هشت ماه گذشته ۱۲ هزار و ۷۲۰ مهاجر بدون مدرک مرتبط با مهاجرت‌های دریایی شناسایی شده‌اند و در این مدت، ۳۲ پناهجو در رویدادهای مختلف جان خود را از دست داده‌اند.

نیروهای بین‌المللی به رهبری امریکا پس از دو دهه نبرد خونین در افغانستان که ده‌ها هزار کشته و زخمی برجای گذاشت، این کشور را در عملیات تخلیه و آشفته ترک کردند.

دان بیکن، نماینده جمهوری‌خواه از نبراسکا روز شنبه هشتم سنبله برابر با ۳۰ آگست، به فاکس‌نیوز گفت که خروج از افغانستان «بدترین چیزی بود که در طول عمرم دیده‌ام.»

برای بیکن، کهنه‌سربازی با ۳۰ سال تجربه در نیروی هوایی امریکا، خروج از افغانستان توأم با «افسردگی» بوده است. او می‌گوید که پس از این رویداد، او و همرزمانش افسرده شده‌اند.

امریکا پس از امضای توافقنامه دوحه با طالبان برنامه خروج از افغانستان را آغاز کرد. با شروع روند خروج نیروهای بین‌المللی، دولت افغانستان سقوط کرد و طالبان بار دیگر قدرت را تصاحب کردند.

کریستوفر دوناهو، آخرین سرباز ارتش ایالات متحده بود که از افغانستان خارج شد.

پت هریگن، نماینده جمهوری‌خواه از کارولینای شمالی و افسر سابق نیروهای ویژه ارتش امریکا که دو دوره در افغانستان خدمت کرده است، گفت که خروج آشفته از افغانستان او را به «گریه» انداخت.

او به فاکس‌نیوز گفت: «گریه کردم. دلیل گریه‌ام این بود که باور داشتم آن اتفاق ضعف استراتژیک ما را در صحنه جهانی به نمایش گذاشت و نسل بعدی امریکایی‌ها را محکوم به جنگ کرد.»

هریگن گفت: «ما خون، عرق و اشک بسیاری در آن جنگ ریختیم و دیدن اینکه همه آن عملا بدون هیچ برنامه و فکر پشت پرده‌ای بخشیده شد، و در نهایت به مرگ ۱۳ جوان امریکایی منجر شد؛ هیچ‌کدام از این‌ها لازم نبود اتفاق بیفتد. فکر می‌کنم این ناامیدکننده‌ترین بخش ماجراست.»

هریگن با اشاره به ارسال هفته‌وار ۴۰ میلیون دالر به طالبان گفت: «جو بایدن به دلایل نامعلوم هر هفته ۴۰ میلیون دالر به طالبان می‌فرستاد. حالا هم ما هیچ رابطه‌ای با آن‌ها [طالبان] نداریم و این خودش یک مشکل است. من فکر می‌کنم افغانستان همیشه جای امنی برای تروریسم بوده و خواهد بود، اگر ما همیشه مراقب اوضاع آنجا نباشیم.»

بیشتر بخوانید: بسته‌های کمکی ۴۰ میلیون دالری، چگونه کمک به طالبان محسوب می‌شود؟

در همین‌حال تام برت، نماینده جمهوری‌خواه از میشیگان، که بیش از ۲۰ سال در ارتش خدمت کرده، گفت: «فکر می‌کنم آن شرایطی بود که واقعا روحیه‌ای همه را ویران کرد. من شخصا احساس کردم این شکست کامل و مطلق رهبری ما بود.»

برت اشاره کرد که افغانستان از آن زمان تحت سلطه افراط‌گرایان طالبان درآمده و «خلایی» برای چین و سایر رقیبان ایجاد کرده تا نفوذ پیدا کنند.

بر اساس گزارش گاردین، طالبان به این آرایشگاه‌ها یک ماه فرصت داده تا فعالیت خود را متوقف کنند، در غیر این صورت صاحبان آن‌ها بازداشت خواهند شد.

گاردین روز شنبه، هشتم سنبله گزارش داد که طالبان به مقام‌های محلی و متنفذان در سراسر کشور دستور داده‌اند تا سالن‌های زیبایی مخفی را شناسایی و صاحبان آن‌ها را به ماموران امر به معروف معرفی کنند.

فرشته، زن ۳۸ ساله و مادر سه کودک، می‌گوید که از زمان منع فعالیت آرایشگران، سالن زیبایی خود را به‌صورت مخفیانه اداره می‌کند. او گفته که هیچ گزینه دیگری برای تأمین هزینه‌های زندگی ندارد.

فرشته به گاردین گفت: «وقتی طالبان سالن‌های ما را بستند، من تنها نان‌آور خانواده بودم. شوهرم بیمار بود و خرج سه فرزندم به عهده من بود. به کار کردن ادامه دادم، چون وقتی می‌توانم زیبایی را به یک زن بازگردانم، احساس بسیار خوبی دارم.»

پیشتر نیز باشندگان کابل به افغانستان اینترنشنال خبر داده بودند که ماموران امر به معروف طالبان با بازرسی خانه‌ها در برخی از مناطق پایتخت، آرایشگاه‌های خانگی را تعطیل کرده‌اند.

طالبان در ماه سرطان ۱۴۰۲ به‌طور رسمی دستور بستن آرایشگاه‌ها را در سراسر افغانستان صادر کرد؛ تصمیمی که باعث شد حدود ۶۰ هزار زن در کشور کار خود را از دست بدهند.

از زمان بازگشت طالبان به قدرت، محدودیت‌های شدیدتری بر زنان اعمال شده است. بسیاری از آن‌ها از اشتغال محروم شده‌‌اند و دختران نیز اجازه حضور در مکاتب و دانشگاه‌ها را ندارند.

سازمان‌های حقوق بشری می‌گویند که طالبان در افغانستان آپارتاید جنسیتی را برقرار کرده است.

علاوه بر بستن سالن‌های زیبایی، فعالیت باشگاه‌ها و سایر مکان‌های اجتماعی برای زنان ممنوع شده و سفر زنان بدون همراه مرد نیز محدود شده است.