پژوهش سازمان ملل: انزوای جهانی طالبان زلزله متوسط را به فاجعه انسانی بدل کرد

این گزارش به‌ویژه بر تاثیر زلزله و سایر بلایای طبیعی بر زنان و دختران تاکید می‌کند. محدودیت‌های جنسیتی از جمله ممنوعیت مراجعه به پزشک مرد بدون محرم، محدودیت رفت‌وآمد و ممنوعیت آموزش پزشکی زنان، دسترسی بسیاری از زنان به مراقبت‌های فوری را ناممکن ساخته است. کمبود شدید کارکنان صحی زن و منع حضور امدادگران زن نیز روند کمک‌رسانی را مختل و جان‌های بیشتری را به خطر انداخته است.

کاوه مدنی، رییس مؤسسه سازمان ملل متحد برای آب، محیط زیست و صحت، گفت: «زلزله اخیر به‌روشنی نشان داد که بلایای طبیعی چگونه در جامعه‌ای محدود، فشار مضاعف بر زنان و دختران وارد می‌کند. حذف سیستماتیک زنان از آموزش، اشتغال و تصمیم‌گیری نه تنها ناعادلانه است، بلکه توان جوامع را برای مقابله با بحران‌ها تضعیف می‌کند.»

از عوامل دیگر این فاجعه، زمان وقوع زلزله بود. زلزله در نیمه‌شب، هنگامی که بیشتر ساکنان در خواب بودند، به وقوع پیوست. عمق کم و بارندگی‌های سنگین موسمی هفته‌های پیشین از عوامل دیگر افزایش تلفات و خسارات یاد شده است. این بارش‌ها زمین را سست کرده بود. به همین دلیل، کمک‌رسانی و عملیات نجات را نیز به تاخیر افتاد.

کارشناسان هشدار داده‌اند که افزایش انزوای دیپلماتیک افغانستان و کاهش کمک‌های بشردوستانه، ظرفیت پاسخ‌گویی این کشور به رویدادهای طبیعی را به‌شدت محدود کرده و مردم را بیش از پیش آسیب‌پذیر ساخته است.

آنان خواستار بازنگری فوری کمک‌های بین‌المللی شدند تا تضمین شود مردم تحت حکومت‌های تحریم‌شده از حمایت‌های حیاتی انسانی و بازسازی محروم نمانند.