سازمان بهداشت جهانی اعلام کرده است که ۴۳ درصد عامل مرگ‌ومیرها در افغانستان ناشی از بیماری‌های قلبی، دیابت، سرطان و مشکلات مزمن ریوی است. این سازمان پیش‌بینی می‌کند که تا سال ۲۰۳۰ این بیماری‌ها به ۶۰ درصد، عمدتا در میان زنان افزایش خواهد یافت.
بر مبنای آمار سازمان بهداشت جهانی، تنها بیماری‌های قلبی و عروقی هر سال جان بیش از ۴۰ هزار نفر را در افغانستان می‌گیرد.
این سازمان همچنین از شیوع سرطان پستان در میان زنان افغان نیز یاد کرده و می‌گوید سرطان پستان و دهانه رحم در میان سه سرطان شایع در افغانستان قرار دارند.
سازمان بهداشت جهانی با ابراز نگرانی گفته است که بیشتر بیماران تنها در مراحل پیشرفته در پی درمان می‌روند، زمانی که تأثیر درمان به‌مراتب کمتر است.
به گفته سازمان مذکور، سلامت روان نیز به یکی از فوری‌ترین نگرانی‌ها در افغانستان بدل شده است؛ سال‌ها جنگ، بلایای طبیعی و آوارگی اثرات روانی عمیقی بر جای گذاشته است، به‌ویژه در میان خانواده‌هایی که از پاکستان و جمهوری اسلامی ایران بازگشته‌اند.
این سازمان برآورد کرده است که از هر پنج افغان یک نفر دچار مشکل سلامت روان است و در سال گذشته، بیش از نیمی از خانواده‌های بازگشته با اختلالاتی چون اضطراب، افسردگی یا استرس پس از سانحه مواجه شدند.
با وجود این نیاز فوری، شفاخانه‌های ولایتی و خدمات مراقبت اولیه هنوز فاقد خدمات سلامت روان‌اند و بسیاری از اقشار آسیب‌پذیر کشور بدون مراقبت رها می‌شوند.
ادوین سالوادور، نماینده سازمان جهانی بهداشت در افغانستان، می‌گوید: «در سراسر افغانستان میلیون‌ها نفر با فشار روزانه بیماری‌های مزمن و چالش‌های سلامت روان دست‌وپنجه نرم می‌کنند.»
او گفت که فراتر از بیماری‌های جسمی، تروما و رنج روانی همچنان خانواده‌ها و جوامع را تحت تأثیر قرار داده است.
