دیپلومات خارجی در کابل: طالبان گفته اینترنت «تا اطلاع ثانوی» تعطیل خواهد بود

قطع اینترنت به طور ناگهانی انجام شده و طالبان هیچ برنامه‌ای برای نهادهای دولتی و خصوصی که فعالیت های شان به اینترنت بسته است، اعلام نکرده است.

در نبود اینترنت دوربین‌های امنیتی در شهرها از کار افتاده اند.برخی از مردم نگران اند که با از کار افتادن دوربین‌ها، امنیت مردم و مراکز تجاری تضعیف شود. بنا به آمار موجود، تنها در شهر کابل، ۶۲ هزار دوربین مداربسته امنیتی وجود دارند.

از عصر دوشنبه، ۷ میزان، تمامی شبکه‌های فایبرنوری و خدمات عادی مخابراتی در سراسر افغانستان متوقف شده اند. یکی از پیامدهای آن توقف خدمات اساسی چون خدمات پولی و هواپیمایی بوده است.

یکی از مسئولان شرکت هواپیمایی آریانا به افغانستان‌اینترنشنال گفت که تمام پروازها از میدان هوایی کابل لغو شده اند. این مسئول گفت که بدون ارتباطات مخابراتی و اینترنتی، مدیریت پروازها و هماهنگی میان برج مراقبت، خدمه و شرکت‌ها امکان‌پذیر نیست.

در همین حال، یکی از نمایندگان شرکت هواپیمایی کام‌ایر که در خارج از افغانستان به‌سر می‌برد، می‌گوید ارتباط با مسئولان این شرکت در کابل به‌کلی قطع شده است. او افزود: «در حالت سردرگمی قرار داریم؛ هیچ رهنمود مشخصی به ما نرسیده و نمی‌دانیم پروازها لغو می‌شوند یا خیر. واقعاً نمی‌دانیم چه کنیم.»

این شرکت پرواز بعد از ظهر دوشنبه خود را به استانبول لغو کرد. آریانا نیز پرواز کابل-استانبول خود را لغو کرد.

شبکه‌های تلویزیونی خصوصی نیز اعلام کردند که پخش برنامه‌های شان به دلیل قطع اینترنت فایبر نوری با اختلال روبه‌رو شده است.

یک مقام دیپلوماتیک در کابل از طریق تلفن ماهواره‌ای به روزنامه واشنگتن پست گفت که طالبان به سفارت‌های خارجی درباره قطع اینترنت اطلاع نداده بود. به گفته او، طالبان اعلام کرده‌ است که قطع اینترنت «تا اطلاع ثانوی» ادامه خواهد داشت.

دولت سابق افغانستان میلیون‌ها دالر روی گسترش اینترنت پرسرعت سرمایه‌گذاری کرده بود و بخش‌های بانکداری، گمرک و تجارت، صحت، آموزش، همچنین هوانوردی و حمل‌ونقل به اینترنت وابسته‌ اند.

به نظر می‌رسد که رهبر طالبان منافع و نیازهای مردم افغانستان را قربانی دیدگاه‌های مذهبی خود در مورد اینترنت و تلفن‌های هوشمند کرده است.

شماری از کاربران شبکه‌های اجتماعی با ابراز خشم نوشتند که تماس خود را با اقارب شان از دست داده اند. آنها می گویند که ارتباط افغانستان با جهان بیرون قطع شده و کشور شان وارد دوره خاموشی و تاریکی عمیق شده است.

آقای سمپل در واکنش به آزادی امیر امیری، شهروند امریکایی که پس از سفر نماینده ویژه امریکا در امور گروگان‌ها از بند طالبان رها شد، گفت مذاکرات اخیر میان طالبان و مقام‌های امریکایی صرفاً بر موضوع گروگان‌ها و زندانیان متمرکز بوده و معنای نزدیکی دیپلوماتیک میان دو طرف را ندارد.

آقای سمپل به افغانستان اینترنشنال گفت: «امریکایی‌ها بارها تاکید کرده‌اند که تصمیم‌گیری درباره نوع رابطه با طالبان به بعد از روشن‌شدن وضعیت گروگان‌ها موکول است.» به گفته او، هنوز معلوم نیست که روابط امریکا و طالبان در آینده چه مسیری را خواهد پیمود.

معاون پیشین فرستاده ویژه اتحادیه اروپا در افغانستان افزود که واشنگتن طالبان را در کنار کشورهایی مانند روسیه، کوریای شمالی، ایران و ونزوئلا قرار می‌دهد؛ حکومت‌هایی که به گفته او به «گروگان‌گیری شهرت دارند.» او تاکید کرد: «از امریکا نباید انتظار روابط حسنه با کشورهای گروگان‌گیر را داشت.»

دستکم سه شهروند امریکا در زندان‌های طالبان است و دو طرف اطلاعاتی درباره آنان منتشر نکرده اند.

نورالله هشت ساله و برادرش ثناالله، روزهای خود را به جای رفتن به مکتب، با حمل بشکه‌های زردرنگ روی گاری در کوچه‌های خاکی کابل برای گرفتن آب می‌گذرانند؛ وضعیتی که بحران عمیق آب در افغانستان را نشان می‌دهد.

این خانواده ۱۳ نفره که زمانی از چاه خود آب دریافت می‌کردند، پس از خشک شدن چاه شان مجبور شده‌اند در صف‌های نل‌های عمومی بایستند یا پول جمع کنند تا از تانکرهای گران‌قیمت آب بخرند.

شبکه تحلیلگران افغانستان، پیشتر در گزارشی هشدار داد که منابع آب زیرزمینی کابل ممکن است تا سال ۲۰۳۰ به اتمام برسد و دیگر شهرهای افغانستان نیز در معرض خشک شدن هستند.

این بحران چالش‌های اقتصادی خانواده‌ها را عمیق‌تر کرده است، زیرا خانواده‌های فقیر تا ۳۰ درصد درآمد خود را صرف خرید آب تانکری می‌کنند، در حالی که ثروتمندان چاه‌های خصوصی عمیق‌تری می‌زنند.

نورالله که مبتلا به بیماری صرع است به رویترز گفت یک بار هنگام برداشتن آب دچار تشنج شد و بیهوش شد. برادرش افزود: «گاهی سه ساعت در صف می‌ایستیم. وقتی گرما زیاد می‌شود، سرگیجه می‌گیریم.»

پدرشان، اسدالله ۴۲ ساله که مغازه‌دار است، می‌گوید هیچ چاره‌ای ندارد. او گفت: «از صبح تا غروب، فرزندانم شش یا هفت بار دنبال آب می‌روند.»

اسدالله می‌گوید که کودکانم «گاهی گریه می‌کنند و می‌گویند دیگر نمی‌توانند آب ببرند، اما چاره دیگری نداریم.» و گفت: «اگر آب کافی داشتیم، فرزندانم لازم نبود تمام روز بدوند، آن‌ها می‌توانستند به مکتب بروند.»

کمبود آب درآمد او را نیز کاهش داده است. در روزهای عادی، او ۲ تا ۳ دالر درآمد دارد، اما اغلب مغازه را می‌بندد تا به پسرانش در حمل بار کمک کند.

سپری، همسر اسدالله، می‌گوید همسرش دچار زخم معده شده و خودش به یک عفونت باکتریایی مبتلا شده است که با آب ناسالم مرتبط است.

سپری به رویترز می‌گوید: «من آب را دو بار قبل از دادن به کودکان جوش می‌آورم، اما هنوز هم مشکل ادامه دارد.»

جمعیت کابل طی دو دهه گذشته از شش میلیون نفر فراتر رفته است، اما سرمایه‌گذاری اندکی در زیرساخت‌های آب صورت گرفته است. جنگ بخش زیادی از شبکه تامین آب را خراب کرده و ساکنان را وابسته به چاه‌ها یا تانکرهای گران کرده است.

محمد آصف ایوبی ۵۲ ساله گفت بیش از ۳۸۰ خانواده در محله او با وضعیت مشابهی روبه‌رو هستند. او افزود: «حتی چاه‌هایی که ۱۲۰ متر عمق داشتند، خشک شده‌اند.»

خشکسالی‌ها و بارش‌های نامنظم برف‌هایی را که روزگاری منابع آب کابل را تامین می‌کردند، محدود کرده و رودخانه‌ها را خشک کرده است.

نجيب‌الله صدیق، پژوهشگر آب مستقر در آلمان گفت: «کابل یکی از مناطق با بیشترین تنش آبی است.»

پیشتر رزا اوتونبایوا، نماینده ویژه سازمان ملل در افغانستان، به شورای امنیت سازمان ملل هشدار داد که خشکسالی‌ها، شوک‌های اقلیمی و مهاجرت ناشی از آن، کابل را به نخستین پایتخت مدرن تبدیل خواهد کرد که «در عرض چند سال» آب آن تمام خواهد شد.

صادق خان روز دوشنبه، ۷ میزان در صفحه اکس خود نوشت که در این دیدار درباره «اهمیت یک استراتژی هماهنگ» با جمهوری اسلامی نیز گفت‌وگو کرده است.

سفر محمدصادق خان به ایران در حالی انجام شده است که از مدت‌ها بدین‌سو روابط طالبان با پاکستان به‌دلیل ناامنی‌های گسترده در این کشور وخیم‌تر شده است.

پاکستان، طالبان را متهم به پناه دادن گروه‌های شورشی به‌ویژه تحریک طالبان پاکستانی می‌کند؛ ادعایی که طالبان رد و اما گزارش‌های مستند بین‌المللی تایید می‌کند.

پیشتر در حاشیه هشتادمین مجمع عمومی سازمان ملل در نیویارک نیز، وزیران خارجه ایران، چین، پاکستان و روسیه در بیانیه‌ای مشترک خواستار تشکیل حکومت فراگیر در افغانستان شدند.

برخی از شرکت‌های ارائه‌دهنده‌ اینترنت پیش از قطع شدن سرتاسری خدمات اینترنت در افغانستان گفته بودند که «به‌دلیل تصمیم و دستور مراجع دولتی»، خدمات اینترنت در سراسر کشور «به‌گونه ‏موقت» قطع خواهد شد.‏

یک مقام طالبان نیز پیش از قطع سرتاسری اینترنت در گفت‌وگو با افغانستان انترنشنال تأیید کرده بود که این تصمیم بر اساس دستور ریاست عمومی اترا و وزارت مخابرات عملی شده است. به شرکت‌های عرضه‌کننده اینترنت و خدمات مخابراتی مانند روشن، اتصالات، افغان‌بیسیم و افغان‌تلیکام دستور داده شده تا تمام فعالیت‌های اینترنتی خود را متوقف کنند.

قطع کامل این خدمات سبب شده افغانستان امشب به‌طور کامل از شبکه جهانی ارتباطات جدا شود و هیچ فردی نتواند از بیرون با داخل افغانستان تماس برقرار کند.

یک منبع به افغانستان‌اینترنشنال گفت که نشست امروز میان مسوولان شرکت‌های ارائه‌دهنده اینترنت و اداره اترا مملو از تنش بوده است. به گفته این منبع، وزارت مخابرات از تصمیم هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان، به‌شدت خشمگین است و دستور داده با قطع کامل اینترنت «روند یک‌طرفه شود».

این منبع گفت مسوولان وزارت مخابرات خوشبین هستند که قطع کامل اینترنت و واکنش‌های مردم و جهان به این موضوع ممکن است باعث تجدیدنظر رهبر طالبان شود.

یک مسوول فنی مخابراتی گفت دلیل قطع تماس‌های عادی در سرتاسر افغانستان این است که دکل‌های مخابراتی از طریق خطوط فایبر نوری تغذیه می‌شدند و با قطع زیرساخت‌های فایبر نوری، اکنون همه شهروندان افغانستان هرگونه دسترسی مخابراتی را از دست داده‌اند.