یافته‌های پژوهش انستیتوت کارولینسکا در سویدن نشان می‌دهد مغز افرادی که خواب نامطلوب دارند به طور میانگین یک سال پیرتر از سن واقعی آنها به نظر می‌رسد. پژوهش‌گران پیشنهاد می‌کنند که با بهبود کیفیت خواب می‌توان از پیری زودرس مغز و حتی ضعف توانایی‌های شناختی جلوگیری کرد.
در این تحقیق، بیش از ۲۷ هزار نفر میانسال و سالمند شرکت داشتند. آنها پرسش‌نامه‌هایی درباره عادات خواب شامل مدت خواب، بی‌خوابی، خروپف، خواب‌آلودگی روزانه وغیره پر کردند.
در این پژوهش همچنین از دستگاه‌های تصویربرداری مغزی (ام‌آر‌آی) نیز استفاده شد تا سن زیستی مغز (معیاری از سلامت و عملکرد مغز براساس ویژگی‌های فیزیکی) پاسخ‌دهندگان برآورد شود.
نتایج نشان داد هرچقدر که خواب ضعیف‌تر شود، اختلاف بین سن مغز و سن واقعی انسان افزایش می‌یابد.
آبیگیل داو، پژوهشگر دپارتمان نوروبیولوژی در انستیتوت کارولینسکا و پژوهشگر اصلی این مطالعه توضیح می‌دهد: «افرادی که خواب ضعیفی داشتند، مغزهایی داشتند که به طور میانگین یک سال پیرتر از سن واقعی‌شان به نظر می‌رسید.»
برای فهم اینکه خواب نامطلوب چگونه می‌تواند بر مغز اثر بگذارد، پژوهش‌گران سطح التهاب خفیف را در بدن پاسخ‌دهندگان بررسی کردند.
نتایج نشان داد که التهاب می‌تواند بیش از ۱۰ درصد ارتباط میان خواب نامطلوب و پیری مغز را تبیین کند.
پژوهش‌گران تصریح می‌کنند که خواب نامناسب قابل اصلاح است و ممکن است با بهبود کیفیت خواب بتوان جلوی پیری زودرس مغز و حتی ضعف شناختی را گرفت.
پیشتر نتایج یک پژوهش در کلینیک مایو در امریکا نشان داد که افراد مبتلا به بی‌خوابی مزمن ۴۰ درصد بیشتر از دیگران در معرض ابتلا به زوال عقل یا اختلال شناختی خفیف قرار دارند.
